مدرسه توسعه پایدار و مسئولیت اجتماعی سازمان‌ها

تحت حمایت پژوهشکده سیاستگذاری دانشگاه صنعتی شریف

مدرسه توسعه پایدار و مسئولیت اجتماعی سازمان‌ها

تحت حمایت پژوهشکده سیاستگذاری دانشگاه صنعتی شریف

مدرسه توسعه پایدار و مسئولیت اجتماعی سازمان‌ها

مدرسه توسعه پایدار، عنوان برنامه ای است که زیرمجموعه پژوهشکده سیاست گذاری دانشگاه صنعتی شریف شکل گرفته است و در تلاش است که به توسعه دانش و توانمندی های عمومی مخاطبان خود راجع به حوزه توسعه پایدار و مسئولیت اجتماعی سازمان ها یاری برساند. برای آشنایی با سوابق مدرسه، خدمات آن و راه های ارتباطی می توانید به منوهای سایت مراجعه کنید.

بوتان

آموزش محرومیت زدا

کانال تلگرام

کانال تلگرام

کانال تلگرام

۱۰ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «توسعه انسانی پایدار» ثبت شده است

 

به بهانه برگزاری همایش مجازی

«آموزش در مسیر محرومیت زدایی»

(با نگاهی ویژه به نیازهای یادگیری کودکان و نوجوانان مناطق کمتر برخوردار)

 

 

 

اشاره: نیمه اردیبهشت سال 1399، مدرسه توسعه پایدار، با افتخار میزبان رویدادی بزرگ بود که به موضوع «آموزش در مسیر محرومیت زدایی» اختصاص داشت. در این رویداد که با استقبال بسیار خوب حدود 200 نفر شرکت کننده از فعالین آموزشی و اجتماعی از بیش از 50 شهر مختلف کشور برگزار شد، طی سه روز، سخنرانان متنوعی از گوشه و کنار کشور را گردهم آورد تا از نگاهی متفاوت به مسئله آموزش و مناطق کم برخوردار بپردازد.

اما چرا این رویداد و موضوع آن مهم است؟ مطالعات قبلی ما بر روی تجارب داخلی و خارجی، موید این نکته است که سرمایه‌گذاری بر نسل آینده مناطق محروم، یکی از موثرترین سرمایه‌گذاری‌ها در راستای اهداف محرومیت‌زدایی است. در واقع کودکان و نوجوانانی که امروز بین 7 تا 15 سال سن دارند در چشم برهم زدنی 20 تا 30 ساله شده و در قالب نقش‌هایی چون مادر، پدر، معلم، کارمند، کارآفرین، کشاورز و تاجر در محل زندگی خود می‌توانند منشا خدمت و تحول باشند. باور برگزار کنندگان این رویداد بر این بود که توسعه انسانی و توانمندتر کردن نسل های آینده مناطق کمتربرخوردار، یک قدم اساسی در جهت کمک به پیشرفت و  آبادانی همه جانبه کشور عزیزمان است. مناطق کمتر برخوردار یا مناطقی که به اشتباه برچسب «محروم» بهشان زده شده است، از نظر ما، پر از ظرفیت و توانمندی هستند که کمتر به آنها پرداخته شده است. 

دغدغه محوری این همایش، گردهمایی فعالین حوزه آموزش و تعلیم و تربیت بود که به طور مشخص در حوزه کودکان و نوجوانان مناطق محروم فعالیت می‌کنند تا از رهگذر مباحثات و انتقال دانش و تجربه، موضوعات آموزشی اولویت‌دار و نیازمندی‌های ویژه برای ساختن نسلی پویا، پر تلاش، دارای چشم انداز مثبت و تحول آفرین در این مناطق شناسایی شود و تجارب و ابزارهای متنوعی که توسط فعالین اجتماعی و فعالین تربیتی در این مناطق مورد استفاده قرار می‌گیرد، معرفی شده و به اشتراک گذاشته شود.

ما فراتر از بحث های کلیشه ای و مرسوم راجع به امکانات و عدالت آموزشی، به بهانه این رویداد، به دنبال این بودیم که به این سوال اساسی پاسخ دهیم که هدف آموزش در مسیر محرومیت زدایی چه باید باشد و از طریق گفتگوهای ایجاد شده به ایجاد یک بینش مشترک، تشریک مساعی و هم‌افزایی بین فعالین این حوزه نیز کمک کنیم. باور جدی ما این است که بسیاری از موسسات مردم نهاد یا فعالین آموزشی در مناطق کم برخوردار، بدون داشتن چشم انداز و بینش مناسب و انتخاب آگاهانه سازوکاری اثربخش برای فعالیت های خود، نمی توانند در دست یابی به اهداف محرومیت زدایی، چندان موفق باشند و حتی، گاه ممکن است ولو با نیت خوب، ناخواسته به تضعیف سرمایه های انسانی این مناطق نیز بپردازند.  

 

سوالات محوری که این همایش به دنبال پاسخ به آنها بود:

·       از نظر «مهارتی»، «نگرشی» و «دانشی»، چه نیازهای یادگیری ویژه‌ای برای این کودکان جهت ایفای هر چه بهتر نقش‌های محلی در آینده و در راستای «کمک به رفع محرومیت از منطقه خود» وجود دارد؟

·       نسل امروز و جوانان فارغ التحصیل دانشگاهی در مناطق محروم چه نیازهای یادگیری پاسخ داده نشده ای دارند که نمی توانند یک کنش‌گر فعال برای تغییرسرنوشت منطقه خود باشند؟

·       پروژه‌های اثربخش در رفع «نیازهای یادگیری ویژه محرومیت زدایی»، در رویکردهای خود چه ملاحظاتی را باید مدنظر داشته باشند؟

 


دعوت به مشاهده و مطالعه مستندات این رویداد

ما در تیم برگزاری این رویداد، برای یافتن و گردهمایی این جمع فعال و پرانرژی و مثبت اندیش، وقت زیادی صرف کردیم و فکر می کنیم ماحصل کار، آموخته های زیادی برای همه دغدغه مندان ایران عزیزمان و به ویژه فعالین حوزه محرومیت زدایی به همراه دارد. لذا دعوت می کنیم محتواهای مرتبط با این رویداد را در لینک های زیر، مشاهده و مطالعه کنید و درس آموخته های آن را ترویج دهید:

 

 

 گزارش تحلیلی و جمع بندی مدرسه توسعه پایدار از مباحث این رویداد: در دست تدوین

 دریافت گزارش مشروح همه سخنرانی ها: به زودی

دریافت فایل ارائه سخنرانان: کلیک کنید

گزارش روزنامه شهروند از این همایش : کلیک کنید

 


گزارش‌های جنبی همایش

گزارش اول- مصاحبه خبرگزاری ایرنا با تنی چند از فعالین آموزشی به بهانه این همایش: کلیک کنید

*با همکاری «خبرگزاری ایرنا»، و به بهانه این رویداد، به گفت‌وگو با چند نفر از معلمان و فعالان سازمان‌های مردم‌نهاد در نقاط مختلف کشور(خانمها و آقایان صبورا سمنانیان، میثم زاهدی، علیرضا هندیجانی، و الهام مراد) پرداختیم تا ببینیم «آموزش در مسیر محرومیت‌زدایی» باید به چه مسائلی توجه کند و چه چشم‌اندازی را دنبال نماید.

 

گزارش دوم-گفتگوی خبرگزاری ایرنا با جمعی از فعالین اجتماعی به بهانه این رویداد: کلیک کنید

*در دومین گزارش خبری مرتبط با این برنامه، «خبرگزاری ایرنا» ، به گفت‌وگو با چند نفر از فعالین آموزشی و اجتماعی در نقاط مختلف کشور (خانمها و آقایان محمد کاظم متولی، ناصر نوربخش، زهرا گیتی نژاد، سیده فاطمه بهرامیان، عبدالرحیم بلوچ، سید محمد مهدی حسینی، ساعد مطهری و هامون طهماسبی) پرداخته است. 

 


سخنرانان و ارائه ها(به ترتیب ارائه در روزهای همایش)

 

روز اول (چهارشنبه 17 اردیبهشت 1399)

 

هامون طهماسبی (مدیر برنامه مدرسه توسعه پایدار): آنچه باید در محرومیت زدایی دنبال کنیم

آقای طهماسبی، پژوهشگر حوزه توسعه پایدار و مسئولیت اجتماعی سازمانها و مدیر برنامه مدرسه توسعه پایدار است. ایشان در ارائه خود، به لزوم نگاه متفاوت به مسئله محرومیت و تغییر رویکردها در برنامه های مداخله برای مناطق کمتربرخوردار به ویژه در حوزه آموزش خواهند پرداخت و فلسفه و اهداف این همایش و برنامه های آتی مدرسه توسعه پایدار در این زمینه را شرح داده اند.

 

محمدرضا شیخ الاسلامی (مسئول گروه جهادی شهید رحیمی):  رسالت آموزش در از بین بردن باور محرومیت

آقای شیخ الاسلامی تجربه بیش از ده سال معلمی در روستا و مسئولیت گروه جهادی در نقاط مختلف کشور و به ویژه منطقه بشاگرد هرمزگان را داشته اند. ایشان در سخنرانی شان، ضمن نقد باورهای مرسوم در مورد محرومیت، با بیان رویکردهای غلط آموزشی یا کمک رسانی در مناطق کمتر برخوردار که به تثبیت «باور محرومیت» منجر می‌شوند، به ارائه راه حل ها و تجاربی برای از بین بردن این باور پرداختند.

 برای تهیه کتاب «من محروم نیستم»-که در سخنرانی آقای شیخ الاسلامی اشاره شد-و آشنایی بیشتر با محتوای آن، می توانید به صفحه اینستاگرام گروه علمی-فرهنگی شهید رحیمی مراجعه کنید: کلیک کنید و یا با شماره نشر استاد (مشهد مقدس) 05132256471 تماس بگیرید.

 

مهدی بهزادی(معلم و رئیس شورای شهر گلباف-کرمان): جوانانی که پای کار نیستند

آقای بهزادی از معلمان و فعالین اجتماعی شهر گلباف هستند که فعالیت‌های متعددی را در جهت کمک به توسعه محلی در منطقه خود انجام داده اند. شهر گلباف در چند دهه گذشته با مسئله کاهش جمعیت و رکود اقتصادی روبرو بوده و با وجود منابع طبیعی و برخی تلاش‌های با هدف تحول آفرینی، هنوز نتوانسته از ظرفیت های خود به خوبی برای شکوفایی استفاده کند. با توجه به شغل آقای بهزادی و مشاهدات مستقیم و از نزدیک از زندگی در منطقه ای که باور عمومی محرومیت در بسیاری از مردمان آن ریشه دوانده، ایشان  در صحبت هایشان با بیان تجربیاتی، به این مسئله پرداختند که چرا جوانان برخی مناطق کمتربرخوردار با وجود تحصیلات و توانایی‌ها و فرصت های حداقلی رشد، در قبال مشکلات و مسائل منطقه خود منفعل هستند و برای بهبود زندگی خود و جامعه‌شان به اندازه کافی، پای کار نیستند

 

علیرضا هندیجانی (جمعیت نیکخواهان سلامت روان شیراز)

آقای هندیجانی، طراح و بنیانگذار جمعیت نیکخواهان سلامت روان شیراز است. محل فعالیت این سمن، شهر شیراز و منطقه هودیان در استان سیستان و بلوچستان است. تاکید تیم ایشان در حوزه آموزش، بر آموزش کودکان از سن پایین و با توجه به داشته‌های فرهنگی و محیطی منطقه و همچنین آشنا کردن کودکان با کودکان مناطق دیگر برای از بین رفتن دید محرومیت و ناتوانی در عوض کردن سرنوشت‌شان است. آقای هندیجانی معتقد است برای ورود به یک منطقه لازم است با دید توانمندی وارد شد و نه محرومیت؛ سخنرانی ایشان، متمرکز بر فرهنگ است. آقای هندیجانی، مشکلات جامعه را در نگرش‌، روان و فرهنگ می‌بیند و به همراه تیم‌شان تلاش می‌کند به صورت غیر مستقیم و با بازی و تعریف فعالیت‌های جمعی به حل این مشکلات بپردازد.

 

 فایل‌ ویدئویی کامل سخنرانی های روز اول: کلیک کنید

 


 

روز دوم (پنجشنبه 18 اردیبهشت 1399)

 

 اسماعیل آذری نژاد(فعال آموزشی در کهگیلویه و بویراحمد)

حاج آقا آذری نژاد، روحانی نام آشنایی است که سال‌هاست بنا بر نیازهای فرهنگی که در منطقه خود (استان کهگیلویه و بویر احمد) تشخیص داده‌اند، در حال کار با کودکان، با ابزار آموزش و قصه‌خوانی می‌باشند. به اعتقاد ایشان روش پایدار حل انفعال موجود در منطقه، و حل مسائل فرهنگی موجود، آموزش کودکان و نسل‌های بعدی است. ایشان در این مسیر تعداد زیادی از جوانان روستاها را فعال کرده‌اند و شبکه‌ای از قصه‌خوانان راه اندازی کرده‌اند. ایشان در سخنرانی شان، با اشاره به نقاطی که در آموزش بچه ها هدف گرفته اند، ارتباط فعالیت ترویج کتابخوانی و چشم انداز آن را با محرومیت زدایی عنوان می کنند. 

 

فرحناز نژاد غفوری (مسئول پروژه «قشم، جزیره‌ای برای کودکان») 

به باور خانم نژاد غفوری، آموزش‌های مقطع پیش از دبستان به منظور آمادگی کودکان در ورود به مقطع ابتدایی و پیشگیری از عقب ماندگی های تحصیلی در آینده، اهمیت زیادی در مناطق کمتربرخوردار دارد. خانم نژاد غفوری، ساکن جزیره قشم است و چند سالی است با هدف ارتقای آموزش‌های پیش از دبستان، پروژه «قشم، جزیره‌ای برای کودکان» را راه‌اندازی کرده‌اند. با وجود توسعه امکانات زیرساختی و عمرانی در بخش‌هایی از این جزیره، مناطق بومی نشین از این موضوع بهره چندانی نبرده‌اند و این مناطق از نظر دسترسی به امکانات، با کمبودهایی روبرو هستند. تمرکز خانم نژاد غفوری، بالا بردن استاندارهای آموزشی در مقاطع پیش دبستانی در روستاها با استفاده از پتانسیل‌های فرهنگی و محیطی بومی و محلی است.

 مقاله استخراج شده از پایان نامه خانم نژاد غفوری که در ارائه شان به آن پرداخته شد: کلیک کنید

 

میثم لورگی (انجمن راه مدرسه)

آقای میثم لورگی، معلم کهنوجی، مدیر و موسس انجمن " راه مدرسه " است و بیش از دوازده سال در شهر و روستاهای اطراف کهنوج معلم و مدیر مدارس مختلف بوده اند. ایشان با نگاهی متفاوت به مقوله ی تعلیم و تربیت سعی در ایجاد بستری مناسب برای اجتماعی کردن و جامعه پذیری صحیح کودکان کرده اند. همچنین با ایجاد انجمن های دانش آموزی با موضوعات محیط زیستی و انجمن های حقوق شهروندی و از طریق حمایت های مردمی به  ایجاد کتابخانه ی عمومی در روستا اقدام کرده اند. آقای لورگی،تحصیل کرده رشته ی جامعه شناسی و حقوق هستند.

 

محمود حسینی(معلم عشایری در منطقه زاگرس)

 تماشای فایل ویدئوی ارسالی آقای حسینی به همایش در آپارات: کلیک کنید (این فایل، نسخه کاملتری از آنچه هست که در همایش ارائه شد)

آقای حسینی، بیش از 16 سال تجربه معلمی در مدارس عشایری و روستایی استان خوزستان را دارند. ایشان به شکل ویدئوی ضبط شده در همایش به بیان دغدغه های خود راجع به آموزش محرومیت زدا و به ویژه نیازهای کودکان و نوجوانان مناطق عشایری پرداختند.

 

 فایل‌ ویدئویی کامل سخنرانی های روز دوم: کلیک کنید

 


 

روز سوم و پایانی (جمعه 19 اردیبهشت 1399)

 

مینا کامران(پویش ایران من): چشم اندازی که از توسعه یافتگی به کودکان می‌دهیم

خانم کامران بیش از 3 سال است که همراه پویش «ایران من»، در جهت توسعه عدالت آموزشی به خصوص در نقاط کمتر برخوردار و مرزی ایران تلاش می کنند. پویش «ایران من» با اعتقاد به اینکه آموزش سنگ بنای توسعه هر کشوری است، حرکت در مسیر توسعه و عدالت آموزشی را با ساخت 100 مدرسه در روستاهای مرزی ایران شروع کرده است. خانم کامران در ارائه شان ضمن تاکید بر ضرورت بارور کردن توانمندیها و پتانسیل‌های خود دانش آموزان این مناطق، به طور ویژه به معرفی فلسفه طرح «احیای مدارس کپری» پرداخته اند.

 

ثریا حبیبی(انجمن حامی): لزوم توجه  به سه ضلع معلم، دانش آموز، خانواده در برنامه‌های آموزشی مناطق کم برخوردار

  • وبسایت انجمن حامی(حمایت از توسعه فضاهای آموزشی و فرهنگی): کلیک کنید

خانم حبیبی مسئول گروه آموزش دبستان‌های انجمن حامی و مربی هنر کودکان است. ایشان و تیم‌شان از سال 1392 پروژه آموزش در دشتیاری(سیستان و بلوچستان) را به پیش می‌برند. هدف از اجرای پروژه‌های آموزشی حامی در این مناطق، جلب مشارکت مخاطبان یعنی معلمان و مدیران، اولیا و دانش آموزان و استفاده از استعدادها و پتانسیل‌های موجود در هر مدرسه است تا به بهترین راه‌کارها در زمینه آموزش برای خودشان برسند. اعتقاد خانم حبیبی بر این است که فقط از طریق آموزش‌های مشارکتی میتوانیم همراه جامعه محلی کارها را پیش ببریم و تا زمانی که آموزش دغدغه افراد نشود اتفاقی نمی‌افتد؛ تمرکز ارائه ایشان در همایش، بر اهمیت سرمایه‌گذاری بر معلمان و فعالین آموزشی محلی و جلب مشارکت خانواده ها، برای پاسخ به نیازهای آموزشی کودکان مناطق محروم است.

 

رئوف آذری (فعال اجتماعی در سردشت-آذربایجان غربی): صلح و مهربانی در خدمت محرومیت زدایی

  • صفحه اینستاگرام بنیاد توسعه صلح و مهربانی-رئوف آذری: کلیک کنید

آقای آذری یکی از فعالین اجتماعی سخت کوش منطقه سردشت است. ایشان به شکل ویدئوی ضبط شده، به شکل مبسوطی ما را در جریان مسائل، ابتکارات و راه حل های خودشان برای کمک به مسئله محرومیت زدایی از طریق آموزش پرداخته اند.

 تماشای فایل ویدئوی ارسالی آقای آذری به همایش در آپارات: کلیک کنید (این فایل نسخه کامل تری از آنچه هست که در همایش ارائه شد)

 مقاله ای از آقای آذری برای آشنایی بیشتر با «زنگ آشتی» و ترویج صلح در آموزش که در سخنرانی شان اشاره شد: کلیک کنید

 کتابی با عنوان «فرهنگ صلح در ایران و جهان» که توسط آقای آذری برای مطالعه معرفی شدند: کلیک کنید

 

پنل پایانی و جمع بندی همایش

در این پنل، اغلب سخنرانان سه روز همایش حضور داشتند و به سوالات دبیر همایش و نیز شرکت کنندگان راجع به سوالات و دغدغه های همایش پاسخ دادند. این گفتگوی جالب و آموزنده، نکات خیلی خوبی برای فعالین اجتماعی و آموزشی مناطق کم برخوردار، به همراه دارد.

 

 فایل‌ ویدئویی کامل سخنرانی های روز سوم(به همراه پنل پایانی): کلیک کنید

 

 

+با تشکر از تیم اجرایی و دست اندرکاران برگزاری همایش: خانم ها و آقایان معصومه رحیمی(دبیر اجرایی رویداد)، رضا جمشیدی، هانیه خزاعی، مهدیه عباس زاده، فاطمه یزدی زاده، زینب شهبازی

 

+و نیز تشکر از همراهی «شرکت بوتان» به عنوان حامی مالی رویدادهای «توسعه پایدار برای ایران»

 

در صورت نیاز به راه ارتباطی مستقیم با هرکدام از سخنرانان(علاوه بر لینکهای داده شده در بالا)، با روابط عمومی مدرسه توسعه پایدار تماس بگیرید.

 


 

مطالب این صفحه، برای شما کاربردی و قابل استفاده بود؟

از مدرسه توسعه پایدار برای تداوم این فعالیت های آموزشی-ترویجی در حوزه محرومیت زدایی، حمایت کنید!

ما یک نهاد مستقل هستیم  و حمایت شما می‌تواند کمک بزرگی به ما بکند. برای اطلاعات بیشتر، کلیک کنید

 

مدرسه توسعه پایدار

همه با یک نام و نشان، به تفاوت هر رنگ و زبان

 

روز دوم همایش «آموزش در مسیر محرومیت‌زدایی» نیز همانند روز قبل، تجلی به هم پیوستگی نقاط مختلف ایران به هم بود. چهار سخنران از استان‌های کهگیلویه و بویراحمد، هرمزگان، کرمان و خوزستان به ارائه تجربیات ارزنده خود در مسیر آموزش «با هدف محرومیت زدایی» پرداختند. نمی‌توان انکار کرد که شنیدن تجربیات کسانی که سالهای زندگی خود را خالصانه برای ایجاد تغییر در محیط خود و آینده کودکان سرزمین‌شان صرف کرده‌اند، امید و انگیزه برای تلاش را در شنونده قوی می‌کند. در ادامه، به مرور صحبت‌های هر یک از این سخنرانان می‌پردازیم. 

اولین ارائه توسط آقای اسماعیل آذری نژاد، روحانی نام آشنایی برگزار شد که این روزها دنبال‌کنندگان زیادی از طریق صفحه اینستاگرام و توییتر ایشان و پادکست و کانال تلگرام، تجربیاتشان را دنبال می‌کنند. آقای آذری نژاد بعد از تحصیل در حوزه و دانشگاه، به استان خود یعنی کهگیلویه و بویراحمد برگشتند و اکنون بیش از ۶ سال است که در زمینه قصه خوانی و بازی برای کودکان و نوجوانان مناطق کمتربرخوردار این استان فعالیت می‌کنند. ایشان راهِ گذر از محرومیت را دانایی و توانایی می‌دانند و فعالیت خود را روی کودکان مناطق روستایی متمرکز کرده‌اند. به نظر آقای آذری نژاد، از آنجایی که اکثر معلمین روستا از شناخت و دانش کافی برخوردار نیستند و گاهی اوقات سرباز معلم هستند و یا مسئولیت دشوار تدریس چندین پایه را برعهده دارند، نیازهای آموزشی این کودکان پاسخ مناسبی پیدا نمی‌کند. از طرفی، بسیاری از والدین نیز به واسطه دغدغه‌هایی مانند فقر و کار زیاد و یا به دلیل ناآگاهی، از نیازهای آموزشی کودکان بی خبرند و تمایل دارند که کودکان بیشتر در زمینه کارهایی اعم از گله داری و کشاورزی، نیروی کمکی آنها باشند. به نظر ایشان، این مسائل باعث شده است که کودکان روستا قوه خلاقیت ورزیده‌ای نداشته باشند یا اینکه نتوانند به راحتی کتابی بخوانند و مطالب آن را دنبال نمایند؛ همچنین دایره واژگان کمی داشته باشند و مهارت‌های زندگی را ندانند. 
۶ سال پیش آقای آذری نژاد با ۱۰ کتاب قصه از کتاب‌های کودکشان وارد این مناطق شدند و عمدا بچه‌ها را در خارج از مدرسه و در مناطق طبیعی پیرامون‌شان جمع می‌کردند تا نشان دهند برای اثرگذاری نیاز نیست امکانات ویژه ای داشته باشید. بنا به تجربه ایشان حدود 95 درصد از بچه‌های روستا تا پیش از ورود ایشان کتاب قصه ندیده بودند. ایشان در حین قصه خواندن با کودکان صحبت می‌کنند و سعی می‌کنند تا حین مطالعه، گفت و گو پیرامون مطالب شکل بگیرد که باعث شکوفایی قوه تخیل و خلاقیت کودکان می‌شود. 
از دیگر فعالیت‌های ایشان می‌توان به تاسیس کتابخانه، آموزش ضمن خدمت برای معلمان، اکران فیلم برای والدین، ایجاد اشتغال کوچک برای والدین فقیر (از طریق پرورش مرغ) و کاشت حدود ۴۰۰ درخت به همراه کودکان و واگذاری مسئولیت نگهداری و رشد هرکدام از درختان به یکی از کودکان اشاره کرد. 
شعار آقای آذری نژاد، «قصه ، توپ و رنگ» است. در این راستا، در این سال‌ها تعداد زیادی مدرسه را به کمک دانش آموزان رنگ آمیزی کرده‌اند. یکی دیگر از حرکات ارزنده ایشان، شبکه سازی در منطقه و آموزش بالغ بر ۷۰ نیروی بومی بوده است که هم اکنون به ادامه این فعالیت‌ها می‌پردازند. همچنین ایشان و تیم‌شان کاربرگ‌هایی طراحی کرده‌اند که آنها را کتابخانه‌های سیار همراه با هر کتابی که امانت می‌دهند، در اختیار کودکان می‌گذارند تا آنها بتوانند در حین مطالعه کتاب با شخصیت‌ها هم‌ذات پنداری کرده و تفکر انتقادی را یاد بگیرند. 
آقای آذری نژاد درباره معیارهای انتخاب کتاب، نکاتی مانند اینکه کتاب، مهارت‌های زندگی را آموزش دهد، موجب پرورش فکر باشد و دنیای کودک را شاد و بانشاط بکند را اشاره کردند و گفتند در این مسیر، ایرانی یا غیر ایرانی بودن، و مذهبی یا غیرمذهبی بودن کتاب، عامل مهمی برای انتخاب‌شان نیست.

ایشان در پاسخ به این سوال که آیا به فکر گسترش فعالیت‌هایشان خارج از استان هستند یا خیر، فرمودند که فعلا قصد ندارند از استان کهگیلویه و بویراحمد خارج شوند و به نظرشان بهتر است تا یک منطقه به خوبی پروش یابد تا این که کارهای پراکنده و با کیفیت کمتر انجام شود؛ البته انتقال تجربه‌هایی به فعالین و علاقه مندان از دیگر استان ها انجام شده است. 

ارائه دهنده بعدی، خانم فرحناز نژاد غفوری، متولد و ساکن جزیره قشم بودند. قشم، که بزرگترین جزیره خلیج فارس است، حدود ۶۰ روستا دارد.  ایشان که ۱۵ سال سابقه آموزش کودکان دارند، به دنبال پاسخ این پرسش بودند که توجه به کودکان، چگونه می‌تواند به توسعه یافتگی جزیره کمک کند. به نظر ایشان، از توسعه کودکان تا توسعه انسانی مسیری وجود دارد؛ زیرا پرداختن به توسعه کودکان، توجیه اجتماعی، آموزشی، بیولوژیک و اقتصادی دارد. تمرکز ایشان بر کودکان ۶ ساله و کوچکتر است؛ از نظر ایشان این کودکان در عین محدودیت‌هایی که در امکانات دارند، هیچ محدودیتی در ذهن و عمل خود متصور نیستند. خانم نژاد غفوری با توجه به دغدغه‌هایی که داشتند رشته تحقیقات آموزشی را در مقطع کارشناسی ارشد انتخاب کرده و پایان نامه خود را با موضوع ارزیابی کیفیت مراکز پیش از دبستان شهرستان قشم، مبتنی بر استاندارد بین المللی اکرز ( ECERS ) تدوین کردند. ایشان در این پژوهش کیفیت مراکز مهد و پیش دبستانی قشم را ارزیابی نمودند. نتایج کلی این ارزشیابی را در نمودار زیر می‌بینیم. از آنجاییکه هیچ کدام از شاخص‌ها نمره بالای ۳.۵ دریافت نکردند، خانم نژادغفوری مصمم شدند که به انجام طرحی تحول آفرین در قشم مبادرت بورزند. 

 طرح «قشم ، جزیره ای برای کودکان» با هدف ارتقای کیفیت زیست کودکان شروع به کار کرد. در طی فعالیت‌های سال‌های اخیر، ایشان تلاش دارد که قشم را به سمت تبدیل شدن به یک جزیره دوستدار کودک سوق دهد. از فعالیت‌های ایشان، می‌توان به اولین کمپین ساحل پویا برای شن بازی کودکان، برپایی پویش همگانی «با من بساز» برای ساخت عروسک‌های بومی جزیره با هدف ارتقای شاخص بازی‌های نمایشی، برگزاری جشنواره « ریغ و پیش » به معنای شن و برگ نخل و طرح همگانی «هارگیز کردی» برای ترویج کتابخوانی با استفاده از این سنت بومی محلی (در روز نیمه شعبان کودکان با مراجعه به خانه همسایه‌ها از آنها هدیه می‌گیرند) اشاره کرد. 
به طور کلی، خانم نژادغفوری داشتن دوران کودکی مطمئن و قدرتمند را باعث بالاتر رفتن احتمال توسعه یافتگی به همراه رشدیافتگی منطقه می‌دانند. 

در ادامه ی سخنرانی‌های جذاب و متفاوت روز دوم همایش، آقای میثم لورگی، معلم و مدیر مدرسه و موسس انجمن راه مدرسه، به بیان تجربیات ۱۲ ساله خود پرداختند. ایشان که در رشته جامعه شناسی و حقوق تحصیل کرده‌اند، بعد از فراغت از تحصیل، به کهنوج در استان کرمان و به روستای خود بازگشتند و در مدرسه‌ای که خودشان در آن تحصیل کرده بودند، به تدریس پرداختند. به واسطه آشنایی با مشکلات منطقه و دغدغه‌ای که برای وضعیت دانش آموزان داشتند، فعالیت‌های اجتماعی را در منطقه شروع کردند. به گفته ایشان، متاسفانه کهنوج در مسیر قاچاق مواد مخدر قرار گرفته است و خانواده‌های بسیاری از دانش آموزان، درگیر خرده فرهنگ بزهکاری هستند؛ همچنین اعتیاد دانش آموزان و مسائل طایفه‌ای و قبیله ای نیز از مشکلاتی است که گریبان‌گیر منطقه است. 

 آقای لورگی، فعالیت خود را در روستا در زمینه تغییر نگاه دانش آموزان متمرکز کردند. شعار ایشان برای دانش آموزان‌شان، « نظم، پرسشگری، کشف حقیقت و دوری از خشونت» است. به نظر ایشان، راه اصلاح جامعه از مدرسه می‌گذرد. چکیده فعالیت‌های متنوع ایشان در ده سال گذشته به تاسیس انجمن راه مدرسه منتهی شد که در آن، معلمین دغدغه‌مند به حل معضلات روستا و ایده‌پردازی برای شکوفایی بهتر استعداد‌های دانش آموزان می‌پردازند. 

ایشان به عنوان مثالی از کارگاه‌هایشان، به کارگاه روزنامه خوانی اشاره کردند که باعث شد یکی از بچه‌های روستا خبرنگار روستای خود شود و اکنون مطالبات مردم را از طریق روزنامه محلی دنبال کند. از دیگر فعالیت‌های ایشان می‌توان به ستون راه مدرسه در روزنامه محلی رودبار زمین (نام دیگر منطقه ) اشاره کرد. در انتها، آقای لورگی دقایقی به صحبت با گویش محلی خود پرداختند که برای شرکت کنندگان بسیار لذت بخش بود.

به عنوان آخرین ارائه روز دوم، آقای محمود حسینی از دزفول به اختصار فعالیت‌های خود در سال‌های طولانی معلمی عشایر را تشریح نمودند. در ابتدا ویدئویی از سخنرانی ضبط شده ایشان که به طور اختصاصی برای همایش تهیه شده بود پخش شد(این ویدئو، بعدا در وبسایت مدرسه توسعه پایدار قرار خواهد گرفت). از دیدگاه آقای حسینی، عدم تناسب داشته‌ها و سبک زندگی و میراث عشایر با آموزش‌های رسمی مدارس، چالش بسیار مهمی است. ایشان فعالیت‌هایی برای ثبت فرهنگ شفاهی منطقه داشتند و اولویت فعالیت‌های آموزشی‌شان را ایجاد خودباوری در دانش آموزان عنوان کردند. به نظر ایشان، میراث فکری و فرهنگی عشایر بسیار ارزنده است و باید طوری عمل کرد که کودکان عشایر، ضمن خودآگاهی نسبت به داشته‌های ارزشمند خود، حسرت داشته‌های دیگران را نخورند و لذا با آموزش خودباوری، بایستی زمینه توسعه و شکوفایی را درآنان فراهم کرد.

همایش «آموزش در مسیر محرومیت زدایی» که به بهانه‌ای برای جمع شدن بیش از 190 فعال و علاقه مند حوزه آموزش در مناطق کم برخوردار از تمامی استان‌های ایران، تبدیل شده است، در روز سوم(جمعه)، به پایان خواهد رسید و به ویژه در پنل پایانی با حضور تمامی سخنرانان، به جمع بندی مباحث خود خواهد پرداخت. 

 

(ثبت نام در روز پایانی همایش که جمعه و از ساعت 16 تا 19 برگزار خواهد شد: کلیک کنید)
 

مدرسه توسعه پایدار

«باور محرومیت»، مانعی بزرگ در شکوفایی مردمان مناطق کمتربرخوردار

 

این روزها، مدرسه توسعه پایدار، همایش سه روزه ای را برگزار می کند که جمع متنوع و گسترده ای را با دغدغه ی ایران و از جای جای کشور بر بستر فضای مجازی گرد هم آورده است. همایش «آموزش در مسیر محرومیت زدایی» با استقبال خوب و مشارکت گسترده 180 نفر شرکت کننده از فعالین اجتماعی، آموزشی و علاقه مندان مسائل مناطق محروم و کمتر برخوردار، شروع به کار کرد. در روز ابتدایی این رویداد، چهار سخنران از فعالین این حوزه به ارائه ی مطالب خود پرداختند که در ادامه به اختصار به نکات هرکدام از ارائه ها می پردازیم. 

ابتدا آقای هامون طهماسبی، مسئول برنامه مدرسه توسعه پایدار به معرفی دغدغه‌های همایش پرداختند: در این رویداد، بناست به پاسخ این پرسش بپردازیم که نیازهای آموزشی اولویت دار سرمایه‌های انسانی مناطق کم برخوردار برای کمک به مسئله محرومیت زدایی در منطقه خود کدام اند؟ از نظر آقای طهماسبی، «ذهنیت محرومیت» و تلقی از «پیشرفت»، مهمترین عامل اثرگذار بر تقویت چالش های امروز کشور در مواجهه با روستا و مناطق محروم است: در مواجهه با مناطق کمتربرخوردار که متاسفانه به مناطق محروم شهرت پیدا کرده اند ، دائما تکیه بر ناتوانی ها و نداشته هاست؛ در صورتی که وقتی به این مناطق با دقت نگاه می کنیم، متوجه می شویم که در بسیاری از زمینه ها اتفاقا دست منطقه خالی نیست و در بسیاری جنبه ها، از شهرها و کلانشهرها، سرتر هستند. همچنین باید توجه داشت که آن کسانی که باعث پیشرفت منطقه خواهند شد ، مردم هستند و نه مداخله گران. در عین حال می دانیم که تنها نیت خیر مداخله گران کافی نیست و گاهی این حس خوب باعث گمراهی کسانی خواهد شد که به قصد محرومیت زدایی در منطقه فعالیت می کنند. ضعف نگرشی و دانشی در بین فعالین این حوزه مشهود است. در حال حاضر، هزاران گروه در مناطق کمتربرخوردار مشغول به کار هستند؛ اما متاسفانه بیشتر آن ها به ابزار و مدل های قابل اتکایی مجهز نیستند که در اثر بخشی آن تردید جدی وجود نداشته باشد.  

سپس، آقای محمد رضا شیخ الاسلامی ، مسئول گروه جهادی شهید رحیمی به ارائه مطالب خود پرداختند . ایشان که تجربه بیش از ده سال معلمی در روستا و سفرهای مختلفی به جنوب کشور و به ویژه منطقه ی بشاگرد در استان هرمزگان را دارند، «باور محرومیت» را یکی از مهم ترین چالش های این مناطق دانستند. از نظر ایشان، باور محرومیت از تمام جلوه‌های محرومیت، سخت تر و سنگین تر است . این باور سرعت گیر چشم اندازهای رشد و توسعه در منطقه است و مداخله گر نیز در ابتدای ورود نمی تواند به راحتی متوجه این باور و این مساله گردد. باور به محرومیت ، «نمی شود » را به جامعه محلی القا می کند. این جامعه احساس می کند که قهرا به طبقه ای به نام محرومین تعلق دارد و هیچ چشم اندازی از تغییر در برابر خود نمی بیند. ایشان در ادامه به بیان تجربیات خود در بشاگرد پرداختند و به این نکته اشاره کردند که راه حل تقویت اعتماد به نفس و خودباوری در مردم هر منطقه را باید در گوش دادن به حرف‌های مردم همان منطقه جست و جو کرد . همچنین  آقای شیخ الاسلامی چندی پیش فیلمی به نام «روایت لیلا » را در منطقه بشاگرد تهیه کرده اند و تجربه  اعتماد به مردم منطقه برای بازیگری در فیلم و تاثیری که این موضوع در اعتماد به نفس آن ها داشته است را تجربه  ارزنده‌ای می دانند. این، اولین فیلم از شهرستان بشاگرد با نقش آفرینی صد در صدی بازیگران بومی است که احتمالا به زودی از طریق صدا و سیما پخش خواهد شد. از نظر آقای شیخ الاسلامی، روستا محروم نیست؛ بلکه مستعد است ، مستعد شکوفایی های بسیاری که باید کشف گردد .

آقای مهدی بهزادی، رئیس شورای شهر گلباف، سومین ارائه دهنده ی روز اول همایش، تجربه ی سال ها معلمی و فعالیت اجتماعی در این شهر را در کارنامه ی خود داشتند. فعالیت های ایشان در این سال ها و حضور ایشان در شورای شهر برکات زیادی برای شهر داشته و اتفاقات خوبی با همکاری مردم رقم زده است. شهر گلباف در دهه های گذشته با کاهش جمعیت و مشکلات اقتصادی دست و پنجه نرم کرده است. از نظر آقای بهزادی، مشکل بسیاری از مناطق کم برخوردار این است که جوانان منطقه پای کار نیستند و این به دلیل مشکلات آموزشی و نگرشی است که غایت آرزوی آنها را مهاجرت به شهرهای بزرگ و انجام کارهای به اصطلاح پشت میزی و راحت می داند. از نظر ایشان می‌توان با آموزش درست و تلاش برای تغییر نگاه جوانان، و به ویژه نسل های آینده بسیاری از مشکلات را حل کرد. در ادامه ایشان با ذکر تجربیاتی از فعالیت های خودشان و همراهان شان در گلباف، به نمونه های این تغییر نگرش در عمل و دستاوردهای حاصل از ان پرداختند.

 در آخرین بخش از روز اول همایش، آقای علیرضا هندیجانی طراح و بنیانگذار جمعیت نیکخواهان سلامت روان شیراز تجربه و نظرات خود را در حوزه ی آموزش در مسیر محرومیت زدایی بیان نمودند. این تجربیات که حاصل فعالیت در شیراز و منطقه ی هودیان است نشان می دهد که از نگاه ایشان، کار فرهنگی نیاز به صبوری و برداشتن گام های کوچک در طول زمان دارد: علاقه مداخله گران به نتیجه گرفتن در کوتاه ترین زمان از بزرگترین مشکلاتی است که در ورود به این مناطق پیش می آید. در ابتدای ورود به منطقه باید تنها مشاهده کرد و به دقت آداب و اخلاق و ویژگی های منطقه را متوجه شد. از دیدگاه ایشان، کودکان مناطق کمتربرخوردار علاوه بر داشتن استعداد و نبوغ مطلوب، از بسیاری از معضلات کودکان شهری از قبیل افسردگی، پژمردگی، معضلات اجتماعی کودکان کار و ... در امان هستند و یکی از با کیفیت ترین انواع زندگی را در سازگاری با محیط زیست تجربه می کنند که باید این واقعیت مهم را به ایشان یادآور شد که چه دارایی‌های ارزشمندی دارند. 

آقای هندیجانی برای کار فرهنگی در منطقه، ابتدا ایجاد علاقه و احساس تعلق به منطقه در کودکان را توصیه می کنند. به طور مثال، ایجاد مشارکت در جمع آوری زباله، رنگ کردن مدرسه، بازسازی خانه بهداشت قدیمی، آشنایی با خاک ، مسابقه خلاقیت در مدارس ، پخت غذا و حلوا از تجربیات ایشان در زمینه ی توانمندسازی منطقه است که نتایج مثبتی برای فعالیت‌هایشان به همراه داشته است. به نظر ایشان، اگر خواستار پیشرفت بچه‌های مناطق کمتربرخوردارهستیم ابتدا باید تلاش کنیم که به خودباوری برسند و سپس می توانیم گام هایی در زمینه ی آشنایی آنان با جوامع بزرگتر و دنیا برداریم که باعث الگوگیری و تلاش آنان برای پیشرفت منطقه خود خواهد شد. ایشان در ادامه اشاره کردند که فرهنگسرای هودیان بعد از خروج گروهشان از منطقه به خوبی با مدیریت اعضای محلی و بدون وابستگی به ادامه فعالیت می پردازد. 

دو روز دیگر از این رویداد باقی است و ماهم مثل شما مشتاقانه منتظر شنیدن دیدگاه‌های باقی سخنرانان و صاحب نظران این عرصه هستیم. گزارش های تفصیلی و تحلیلی این رویداد نیز با فاصله و بعد از همایش جهت استفاده علاقه مندان، در وبسایت مدرسه توسعه پایدار منتشر خواهد شد. به امید ایرانی قدرتمندتر و شکوفاتر.
 

*ثبت نام در دو روز باقیمانده همایش: کلیک کنید

مدرسه توسعه پایدار

 

پیامدهای اجتماعی-اقتصادی کرونا در عرصه جهانی، بسیار گسترده بوده و همه مناطق دنیا را تحت تاثیر قرار داده است. «مدرسه توسعه پایدار» به جهت آشنایی محققان، علاقه‌مندان و سیاست‌پژوهان با ابعاد اجتماعی-اقتصادی بحران کرونا در سطح جهانی و بهره‌گیری از درس‌آموخته‌های آن برای سیاست‌گذاری بهتر در داخل کشور عزیزمان، اقدام به ترجمه برخی مقالات منتخب در این حوزه کرده که به تدریج از طریق وبسایت و کانال تلگرام مدرسه توسعه پایدار، منتشر می‌شود.

حتما لازم به تاکید است که انتشار این مقالات توسط «مدرسه توسعه پایدار» به معنی هم‌سویی و تائید نظرات نگارندگان آنها نیست. 

دسترسی به این مجموعه و انتشار آن (با ذکر منبع)، و برای اهداف غیرسودجویانه، بلامانع است و تشویق می‌شود.

 

*این صفحه، در حال به روز رسانی است و محتوای آن به تدریج تکمیل می‌شود.

 


(1)

کووید-۱۹ ، ضرورت توجه به ریسک‌های اجتماعی، محیط زیستی و حکمرانی شرکتی در زنجیره‌های تامین شرکت‌ها را نشان می‌دهد

این مقاله که در سایت «سرمایه گذار مسئولیت پذیر» منتشر شده است، تلاش دارد تا با توصیف شرایط دشوار پیش آمده در زنجیره تامین شرکت های آمریکایی و به ویژه پیامدهای ناگوار آن برای نیروی انسانی، توجه سرمایه‌گذارانی که دغدغه‌های اجتماعی را در ملاحظات ریسک خود مدنظر دارند به پیامدهای کوتاه مدت(و نه فقط بلندمدت) مرتبط با مسائل اجتماعی، محیط زیستی و حاکمیت شرکتی در زنجیره های تامین بنگاه ها جلب نماید.

ترجمه توسط: شیوا اسفاری

دریافت ترجمه مقاله: کلیک کنید.


(2)

ویروس کرونا رهبران تجاری را برآن داشته است که قواعد سرمایه­ داری را بازنگری کنند

این مقاله که در سایت «worth» منتشر شده است، تلاش دارد تا با ذکر نشانه‌هایی و به بهانه شیوع بحران کرونا، بر این موضوع تاکید کند که اتفاقات قابل توجهی در فضای کسب و کار و دانشکده های مدیریت در حال رخ دادن است که از یک منظر، به نوعی بازنگری در بنیان‌های قواعد تجارت و سرمایه داری است. 

ترجمه توسط: آوا حسام

دریافت ترجمه مقاله: کلیک کنید.


(3)

 

رها کردن کارگران آسیایی در عالم گیری کرونا

برندها، سفارشات را لغو می کنند؛ بیکاری و «دستمزدهای پرداخت نشده» افزایش می‌یابد.

این مقاله که در سایت «human rights watch» منتشر شده است، با ارائه نشانه هایی از بحران اقتصادی ایجاد شده در زنجیره تامین برندهای بین المللی پوشاک، به انتقاد از بیکاری های ایجاد شده و ضربه دیدن شدید کارگران در کشورهای آسیایی نظیر بنگلادش، میانمار و کامبوج پرداخته است و خواهان اتخاذ سیاستهای مسئولانه تر برای جلوگیری از این پیامدهای ناشی از کرونا در زنجیره های تامین شرکتها شده است. 

ترجمه توسط: سارا نیک بنیاد

دریافت ترجمه مقاله: کلیک کنید.


(4)

پس از ویروس کرونا، حمایت از «نیروی کار» در آمریکا چگونه خواهد بود؟

این مقاله که در مجله معروف دانشگاه هاروارد (Harvard Business Review) به چاپ رسیده است، با بر شمردن شرایط سختی که برای کارگران در بحبوحه همه گیری کرونا رخ داده و ضعف سیاست های حمایتی سلامت و اشتغال از آنها، چه از سوی دولت و چه از سمت شرکت‌ها، و نیز با مروری نقادانه بر برخی سیاستهای اتخاذ شده در بحران های قبلی آمریکا، عنوان می دارد که بحران حاضر می‌تواند فرصتی باشد برای اصلاح شرایط حمایت از کارکنان؛ نه به طور موقت،‌ بلکه به شکلی دائمی. 

ترجمه توسط: شیوا اسفاری

دریافت ترجمه مقاله: کلیک کنید.


(5)

آمریکا در آستانه عبرت‌گرفتنی دردناک است که چرا سیستم مراقبت‌های درمانی نباید یک کسب‌وکار انتفاعی (سودمحور) باشد

این مقاله که در سایت «Daily Kos» منتشر شده، با توصیف ناکارامدی های سیستم درمانی آمریکا به واسطه نگاه سود-محورانه به آن توسط بخش خصوصی، نسبت به پیامدهای ناگوار گسترش کرونا در آمریکا بر زندگی مردمان طبقات پایین هشدار می دهد. نویسنده، کرونا را حاوی درس عبرتی دردناک برای سیستم مراقبت درمان آمریکا می داند و با باز کردن ابعاد موضوع به خوبی نشان می دهد که به چه دلیل اساسا سیستم درمانی یک کشور نباید انتفاعی اداره شود. چرا که دغدغه اصلی سیستم انتفاعی، حداکثر کردن سود است و برای افزایش بهره وری و کارایی منجر به سود بیشتر، ریسک های زیادی به سلامت مردم، منتقل خواهد شد.

ترجمه توسط: مهسا خردمند

دریافت ترجمه مقاله: کلیک کنید.


(6)

کووید-۱۹ و تنگدستی کارگرانِ زنجیره‌های تأمین جهانی

این مقاله که در سایت دانشگاه «BATH» انگلستان منتشر شده است، به بررسی وضعیت نگران کننده کارگران زنجیره های تامین جهانی می پردازد. نویسنده با توصیف تغییر شرایط کار و زندگی همه ما به واسطه کرونا، به مقایسه بین وضعیت این کارگران و خطرهایی که با آن مواجه هستند با شرایط زندگی اغلب ما-از جمله خوانندگان این مقاله می پردازد. پروفسور اندرو کرِین، از ما می‌خواهد که (در این میان) زمانی را هم برای فکر کردن به کارگران زنجیره‌های تأمین در جهان اختصاص دهیم.‌ او که یک استاد برجسته حوزه مدیریت است، به دنبال بررسی اثر ناگوار قرنطینه‌های خانگی بر اقتصاد و زنجیره‌های تأمین، و هزینه‌های انسانی متعاقب آن است و عنوان می دارد که برای پژوهش‌گران و دغدغه مندان اجتماعی، یکی از مسائل دارای اولویت ذهنی، می‌بایست تأثیر کووید۱۹ بر میلیون‌ها کارگر روزمزدی باشد که در زنجیره‌های تأمین جهانی در حال محنت کشیدن هستند؛ کسانی که از میزان کمی از سپرهای محافظتی که ما از آن‌ها بهره می‌گیریم، برخوردارند.

ترجمه توسط: مریم یزدان پرست

دریافت ترجمه مقاله: کلیک کنید.


(7)

ویروس کرونا: ایرلند، یک جزیره با دو نرخ مرگ و میر بسیار متفاوت

این مقاله که در سایت نشریه «Irish Times» منتشر شده است، با بررسی شواهد مرتبط با تفاوت نرخ مرگ و میر بر اثر کرونا در ایرلند شمالی و ایرلند جنوبی، آن را به سیاست‌های متفاوت اتخاذ شده در رابطه با مواجهه با کرونا در این دو قسمت از جزیره ایرلند نسبت می دهد. ایرلند شمالی به خاطر اینکه تحت تبعیت از بریتانیا قرار دارد، سیاستهای بهداشتی همسو با آن اتخاذ کرده، در حالیکه ایرلند جنوبی مسیر متفاوتی را در پیش گرفته است.

ترجمه توسط: محمد مهدی فدوی

دریافت ترجمه مقاله: کلیک کنید.


(8)

 

حریم خصوصی در همه‌گیری

این مقاله که در سایت نشریه معروف «اکونومیست» منتشر شده است، به مسئله «حریم خصوصی» در اتحادیه اروپا در زمان همه گیری ویروس کرونا می پردازد. مقاله این موضوع را مطرح می کند که دولت ها برای کنترل همه گیری، ارتباطات و ردیابی افراد مبتلا نیاز دارند که نظارت های خود را بیشتر کنند و بر داده های خصوصی نظیر موبایل و تعاملات افراد دسترسی داشته باشند که این موضوع برای اتحادیه اروپا که قوانین سخت گیرانه ای راجع به حریم خصوصی و حفاظت از داده ها دارد، یک چالش بزرگ شده است.

ترجمه توسط: شیوا اسفاری

دریافت ترجمه مقاله: کلیک کنید.

مدرسه توسعه پایدار

 

 

توجه: این رویداد به پایان رسیده است؛ محتواهای آن را از طریق این لینک(کلیک کنید) می توانید ببینید

 

 

 

 

همایش مجازی

«آموزش در مسیر محرومیت زدایی»

(با نگاهی ویژه به نیازهای یادگیری کودکان و نوجوانان مناطق کمتر برخوردار)

17، 18 و 19 اردیبهشت - هر روز از ساعت 16 تا 18:30

 

 

***(توجه: این رویداد به شکل مجازی برگزار می شود)***

لینک ثبت نام در انتهای صفحه قرار دارد

 

 

شما را دعوت می کنیم به حضور در یک گردهمایی با موضوعی بنیادین جهت کمک به پیشرفت و آبادانی مناطق کمتربرخوردار

 

درباره همایش


مطالعات پژوهشکده سیاستگذاری دانشگاه صنعتی شریف بر روی تجارب داخلی و خارجی، موید این نکته است که سرمایه‌گذاری بر نسل آینده مناطق محروم، یکی از موثرترین سرمایه‌گذاری‌ها در راستای اهداف محرومیت‌زدایی است. در واقع کودکان و نوجوانانی که امروز بین 7 تا 15 سال سن دارند در چشم برهم زدنی 20 تا 30 ساله شده و در قالب نقش‌هایی چون مادر، پدر، معلم، کارمند، کارآفرین، کشاورز و تاجر در محل زندگی خود می‌توانند منشا خدمت باشند.

باور برگزار کنندگان این رویداد این است که توسعه انسانی و توانمندتر کردن نسل های آینده مناطق کمتربرخوردار، یک قدم اساسی در جهت کمک به پیشرفت و  آبادانی همه جانبه کشور عزیزمان است. مناطق کمتر برخوردار یا مناطقی که به اشتباه برچسب «محروم» بهشان زده شده است، از نظر ما، پر از ظرفیت و توانمندی هستند که کمتر به آنها پرداخته شده است. 

دغدغه محوری این همایش، گردهمایی فعالین حوزه آموزش و تعلیم و تربیت است که به طور مشخص در حوزه کودکان و نوجوانان مناطق محروم فعالیت می‌کنند تا از رهگذر مباحثات و انتقال دانش و تجربه، موضوعات آموزشی اولویت‌دار و نیازمندی‌های ویژه برای ساختن نسلی پویا، پر تلاش، دارای چشم انداز مثبت و تحول آفرین در این مناطق شناسایی شود و تجارب و ابزارهای متنوعی که توسط فعالین اجتماعی و فعالین تربیتی در این مناطق مورد استفاده قرار می‌گیرد، معرفی شده و به اشتراک گذاشته شود.

این رویداد، یک بهانه خوب برای گردهمایی فعالین حوزه تعلیم و تربیت در مناطق محروم است تا ضمن کمک به ایجاد یک بینش مشترک، تشریک مساعی و هم‌افزایی بین فعالین این حوزه نیز صورت بگیرد و در عین حال، نهادها و گروههای فعال در حوزه محرومیت‌زدایی نیز با این جنبه از فعالیت‌های محرومیت‌زدایی، بیشتر آشنا گردند.

اهداف همایش:  1-بررسی نیازهای آموزشی کودکان مناطق محروم از دید فعالین این حوزه 2-گردهمایی و آشنایی فعالین این حوزه با یکدیگر 3- شناسایی حوزه‌های مهم و اولویت‌دار فعالیت‌های آموزشی در مناطق محروم با هدف «کمک به رفع محرومیت از منطقه» 4- گفت‌وگو پیرامون روش‌های پاسخگویی مناسب به نیازهای آموزشی کودکان مناطق محروم

 


ما در این همایش به دنبال پاسخ به این سوال‌ها هستیم:

·       از نظر «مهارتی»، «نگرشی» و «دانشی»، چه نیازهای یادگیری ویژه‌ای برای این کودکان جهت ایفای هر چه بهتر نقش‌های محلی در آینده و در راستای «کمک به رفع محرومیت از منطقه خود» وجود دارد؟

·       نسل امروز و جوانان فارغ التحصیل دانشگاهی در مناطق محروم چه نیازهای یادگیری پاسخ داده نشده ای دارند که نمی توانند یک کنش‌گر فعال برای تغییرسرنوشت منطقه خود باشند؟

·       پروژه‌های اثربخش در رفع «نیازهای یادگیری ویژه محرومیت زدایی»، در رویکردهای خود چه ملاحظاتی را باید مدنظر داشته باشند؟

 


همه شما دعوتید!

ما در تیم برگزاری این رویداد، برای یافتن و گردهمایی این جمع فعال و پرانرژی و مثبت اندیش، وقت زیادی صرف کرده ایم و برای برگزاری این رویداد، بسیار هیجان زده هستیم.

این رویداد، یک گردهمایی جمعی است از فعالین و عاشقان حوزه آموزش در مناطق کمتر برخوردار.

فرقی نمی کند در بخش دولتی، مردمی یا خصوصی باشید. 

از همه شما دعوت می کنیم تا در این رویداد و این جمع خوب و عاشق ایران، حضور پیدا کنید و مثل ما انگیزه ها و انرژی های خوب بگیرید برای بهتر ساختن و بهتر تلاش کردن برای میهن عزیزمان.


معرفی سخنرانان و ارائه ها


 

محمدرضا شیخ الاسلامی (مسئول گروه جهادی شهید رحیمی):  رسالت آموزش در از بین بردن باور محرومیت

آقای شیخ الاسلامی تجربه بیش از ده سال معلمی در روستا و مسئولیت گروه جهادی در نقاط مختلف کشور و به ویژه منطقه بشاگرد هرمزگان را داشته اند. ایشان در سخنرانی شان، ضمن نقد باورهای مرسوم در مورد محرومیت، با بیان رویکردهای غلط آموزشی یا کمک رسانی در مناطق کمتر برخوردار که به تثبیت «باور محرومیت» منجر می‌شوند، به ارائه راه حل ها و تجاربی برای از بین بردن این باور خواهند پرداخت.

مهدی بهزادی(معلم و رئیس شورای شهر گلباف-کرمان): جوانانی که پای کار نیستند

آقای بهزادی از معلمان و فعالین اجتماعی شهر گلباف هستند که فعالیت‌های متعددی را در جهت کمک به توسعه محلی در منطقه خود انجام داده اند. شهر گلباف در چند دهه گذشته با مسئله کاهش جمعیت و رکود اقتصادی روبرو بوده و با وجود منابع طبیعی و برخی تلاش‌های با هدف تحول آفرینی، هنوز نتوانسته از ظرفیت های خود به خوبی برای شکوفایی استفاده کند. با توجه به شغل آقای بهزادی و مشاهدات مستقیم و از نزدیک از زندگی در منطقه ای که باور عمومی محرومیت در بسیاری از مردمان آن ریشه دوانده، ایشان قرار است در صحبت هایشان با بیان تجربیاتی، به این مسئله بپردازند که چرا جوانان برخی مناطق کمتربرخوردار با وجود تحصیلات و توانایی‌ها و فرصت های حداقلی رشد، در قبال مشکلات و مسائل منطقه خود منفعل هستند و برای بهبود زندگی خود و جامعه‌شان به اندازه کافی، پای کار نیستند

 اسماعیل آذری نژاد(فعال آموزشی در کهگیلویه و بویراحمد)

حاج آقا آذری نژاد، روحانی نام آشنایی است که سال‌هاست بنا بر نیازهای فرهنگی که در منطقه خود (استان کهگیلویه و بویر احمد) تشخیص داده‌اند، در حال کار با کودکان، با ابزار آموزش و قصه‌خوانی می‌باشند. به اعتقاد ایشان روش پایدار حل انفعال موجود در منطقه، و حل مسائل فرهنگی موجود، آموزش کودکان و نسل‌های بعدی است. ایشان در این مسیر تعداد زیادی از جوانان روستاها را فعال کرده‌اند و شبکه‌ای از قصه‌خوانان راه اندازی کرده‌اند. ایشان در سخنرانی شان، با اشاره به نقاطی که در آموزش بچه ها هدف گرفته اند، ارتباط فعالیت ترویج کتابخوانی و چشم انداز آن را با محرومیت زدایی عنوان می کنند. همچنین در بخش دیگری از صحبت هایشان، آسیب شناسی از کمک های بیرونی به مناطق کمتر برخوردار نیز خواهند داشت.

فرحناز نژاد غفوری (مسئول پروژه «قشم، جزیره‌ای برای کودکان») 

به باور خانم نژاد غفوری، آموزش‌های مقطع پیش از دبستان به منظور آمادگی کودکان در ورود به مقطع ابتدایی و پیشگری از عقب ماندگی های تحصیلی در آینده، اهمیت زیادی در مناطق کمتربرخوردار دارد. خانم نژاد غفوری، ساکن جزیره قشم است و چند سالی است با هدف ارتقای آموزش‌های پیش از دبستان، پروژه «قشم، جزیره‌ای برای کودکان» را راه‌اندازی کرده‌اند. با وجود توسعه امکانات زیرساختی و عمرانی در بخش‌هایی از این جزیره، مناطق بومی نشین از این موضوع بهره چندانی نبرده‌اند و این مناطق از نظر دسترسی به امکانات، با کمبودهایی روبرو هستند. تمرکز خانم نژاد غفوری، بالا بردن استاندارهای آموزشی در مقاطع پیش دبستانی در روستاها با استفاده از پتانسیل‌های فرهنگی و محیطی بومی و محلی است.

مینا کامران(پویش ایران من): چشم اندازی که از توسعه یافتگی به کودکان می‌دهیم

خانم کامران بیش از 3 سال است که همراه پویش «ایران من»، در جهت توسعه عدالت آموزشی به خصوص در نقاط کمتر برخوردار و مرزی ایران تلاش می کنند. پویش «ایران من» با اعتقاد به اینکه آموزش سنگ بنای توسعه هر کشوری است، حرکت در مسیر توسعه و عدالت آموزشی را با ساخت 100 مدرسه در روستاهای مرزی ایران شروع کرده است. خانم کامران در ارائه شان ضمن تاکید بر ضرورت بارور کردن توانمندیها و پتانسیل‌های خود دانش آموزان این مناطق، به طور ویژه به معرفی فلسفه طرح «احیای مدارس کپری» خواهند پرداخت.

هامون طهماسبی(مدرسه توسعه پایدار): رویکرد متفاوت به محرومیت زدایی

آقای طهماسبی، پژوهشگر حوزه توسعه پایدار و مسئولیت اجتماعی سازمانها و مدیر برنامه مدرسه توسعه پایدار است. ایشان در ارائه خود، به لزوم نگاه متفاوت به مسئله محرومیت و تغییر رویکردها در برنامه های مداخله برای مناطق کمتربرخوردار به ویژه در حوزه آموزش خواهند پرداخت و فلسفه و اهداف این همایش و برنامه های آتی مدرسه توسعه پایدار در این زمینه را شرح خواهند داد.

علیرضا هندیجانی (جمعیت نیکخواهان سلامت روان شیراز)

آقای هندیجانی، طراح و بنیانگذار جمعیت نیکخواهان سلامت روان شیراز است. محل فعالیت این سمن، شهر شیراز و منطقه هودیان در استان سیستان و بلوچستان است. تاکید تیم ایشان در حوزه آموزش، بر آموزش کودکان از سن پایین و با توجه به داشته‌های فرهنگی و محیطی منطقه و همچنین آشنا کردن کودکان با کودکان مناطق دیگر برای از بین رفتن دید محرومیت و ناتوانی در عوض کردن سرنوشت‌شان است. آقای هندیجانی معتقد است برای ورود به یک منطقه لازم است با دید توانمندی وارد شد و نه محرومیت؛ سخنرانی ایشان، متمرکز بر فرهنگ است. آقای هندیجانی، مشکلات جامعه را در نگرش‌، روان و فرهنگ می‌بیند و به همراه تیم‌شان تلاش می‌کند به صورت غیر مستقیم و با بازی و تعریف فعالیت‌های جمعی به حل این مشکلات بپردازد.

ثریا حبیبی(انجمن حامی): لزوم توجه  به سه ضلع معلم، دانش آموز، خانواده در برنامه‌های آموزشی مناطق کم برخوردار

خانم حبیبی مسئول گروه آموزش دبستان‌های انجمن حامی و مربی هنر کودکان است. ایشان و تیم‌شان از سال 1392 پروژه آموزش در دشتیاری(سیستان و بلوچستان) را به پیش می‌برند. هدف از اجرای پروژه‌های آموزشی حامی در این مناطق، جلب مشارکت مخاطبان یعنی معلمان و مدیران، اولیا و دانش آموزان و استفاده از استعدادها و پتانسیل‌های موجود در هر مدرسه است تا به بهترین راه‌کارها در زمینه آموزش برای خودشان برسند. اعتقاد خانم حبیبی بر این است که فقط از طریق آموزش‌های مشارکتی میتوانیم همراه جامعه محلی کارها را پیش ببریم و تا زمانی که آموزش دغدغه افراد نشود اتفاقی نمی‌افتد؛ تمرکز ارائه ایشان در همایش، بر اهمیت سرمایه‌گذاری بر معلمان و فعالین آموزشی محلی و جلب مشارکت خانواده ها، برای پاسخ به نیازهای آموزشی کودکان مناطق محروم است.

میثم لورگی (انجمن راه مدرسه)

آقای میثم لورگی، معلم کهنوجی، مدیر و موسس انجمن " راه مدرسه " است و بیش از دوازده سال در شهر و روستاهای اطراف کهنوج معلم و مدیر مدارس مختلف بوده اند. ایشان با نگاهی متفاوت به مقوله ی تعلیم و تربیت سعی در ایجاد بستری مناسب برای اجتماعی کردن و جامعه پذیری صحیح کودکان کرده اند. همچنین با ایجاد انجمن های دانش آموزی با موضوعات محیط زیستی و انجمن های حقوق شهروندی و از طریق حمایت های مردمی به  ایجاد کتابخانه ی عمومی در روستا اقدام کرده اند. آقای لورگی،تحصیل کرده رشته ی جامعه شناسی و حقوق هستند.

محمود حسینی(معلم عشایری در منطقه زاگرس) و رئوف آذری (فعال اجتماعی در سردشت-آذربایجان غربی) نیز به صورت ویدئوی ضبط شده(سخنرانی کوتاه 5 تا 10 دقیقه ای) به ارائه دیدگاه خواهند پرداخت و پس از آن به صورت زنده پاسخگوی سوالات حضار خواهند بود.

 

 

برنامه زمانی روزهای همایش


 

 

حامی ویژه


گروه  بوتان، از بهمن 98 به عنوان حامی ویژه سلسله نشست‌های «توسعه پایدار برای ایران» در کنار ما قرار گرفته است. مدرسه توسعه پایدار، قدردان نگاه مثبت و همراهی بلندنظرانه مدیران محترم این مجموعه تولیدی با سابقه کشورمان است. امیدواریم که در کنار همراهی سایر اشخاص و نهادهای دغدغه مند، با همدیگر بتوانیم قدم مثبتی برای اعتلا و پیشرفت و آبادانی میهن عزیزمان برداریم.
شرکت بوتان، از برندهای خوشنام و با سابقه ملی کشور مان است که در حوزه مسئولیت اجتماعی، به فعالیت‌های متعدد و ارزشمندی می‌پردازد. دعوت می‌کنیم که از وبسایت این شرکت در بخش مسئولیت اجتماعی دیدن کنید تا با این فعالیت‌ها، بیشتر آشنا شوید: کلیک کنید

 

درباره سلسله رویداد «توسعه پایدار برای ایران»


سلسله نشست‌های «توسعه پایدار برای ایران» توسط مدرسه توسعه پایدار و با همراهی حامیان آن از مهر 1397 برگزار می‌شود. این نشست‌ها به بررسی مسائل مهم و اولویت‌های توسعه پایدار ایران در بخش‌های دولتی، خصوصی و مردمی و با نگاهی ویژه به تجارب منتخب داخلی و بین‌المللی و با هدف ترویج مفاهیم مرتبط و راه‌کارهای عملیاتی برای فعالین و علاقه‌مندان حوزه توسعه پایدار برگزار می‌شود.

 

***************************

 

ثبت نام و نحوه شرکت در این رویداد


شما از هر جای ایران، با یک گوشی هوشمند یا یک کامپیوتر/لپ تاپ متصل به اینترنت می توانید در این رویداد شرکت کنید.

بعد از ثبت نام و یک روز قبل از همایش، لینک شرکت در برنامه برایتان ایمیل خواهد شد. لطفا در ورود آدرس ایمیل و مشخصات خود دقت کنید. 

 

ما تشویق می کنیم که در هر سه روز حضور داشته باشید. جلسات همایش کوتاه هستند و وقت زیادی از شما نمی گیرند. اما زحمت زیادی برای هماهنگی شان کشیده شده و سخنرانان دغدغه مند و پر تلاش این همایش، حرف های آموختنی زیادی برای همه ما دارند:)

 

 

ثبت نام روز پایانی همایش(جمعه):  با پرداخت 10 هزار تومان  

(فیلم روز اول و دوم رویداد برای شما بعد از همایش ارسال می شود)

 

 

*در صورت هرگونه سوال، می توانید با شماره (09135474008) تماس بگیرید.


گزارش‌های جنبی همایش

گزارش اول- مصاحبه خبرگزاری ایرنا با تنی چند از فعالین آموزشی به بهانه این همایش: کلیک کنید

*با همکاری «خبرگزاری ایرنا»، و به بهانه این رویداد، به گفت‌وگو با چند نفر از معلمان و فعالان سازمان‌های مردم‌نهاد در نقاط مختلف کشور(خانمها و آقایان صبورا سمنانیان، میثم زاهدی، علیرضا هندیجانی، و الهام مراد) پرداختیم تا ببینیم «آموزش در مسیر محرومیت‌زدایی» باید به چه مسائلی توجه کند و چه چشم‌اندازی را دنبال نماید.

 

گزارش دوم-گفتگوی خبرگزاری ایرنا با جمعی از فعالین اجتماعی به بهانه این رویداد: کلیک کنید

*در دومین گزارش خبری مرتبط با این برنامه، «خبرگزاری ایرنا» ، به گفت‌وگو با چند نفر از فعالین آموزشی و اجتماعی در نقاط مختلف کشور (خانمها و آقایان محمد کاظم متولی، ناصر نوربخش، زهرا گیتی نژاد، سیده فاطمه بهرامیان، عبدالرحیم بلوچ، سید محمد مهدی حسینی، ساعد مطهری و هامون طهماسبی) پرداخته است. 

 

مدرسه توسعه پایدار

مدرسه توسعه پایدار، تصمیم دارد تا در یک اقدام آموزشی-ترویجی از طریق ترجمه مقالات کاربردی و مفید مرتبط با توسعه پایدار، و در حوزه های مورد تمرکز مدرسه در حال حاضر نظیر «حوزه های اجتماعی مدیریت»، «توسعه محلی»، و «پیامدهای اجتماعی-اقتصادی بحران کرونا» سهم کوچکی در توسعه و نشر دانش مورد نیاز فعالین اجتماعی-اقتصادی، نهادهای سیاستگذاری و محققین ایفا نماید.

این مقالات توسط تیم مدرسه توسعه پایدار، ویرایش می شوند و سپس به شکل رایگان در وبسایت مدرسه توسعه پایدار(و در بخش تازه تاسیس «منابع») و با نام مترجم جهت استفاده عمومی قرار خواهند گرفت.

اگر وضعیت زبان خود را «بسیار خوب» ارزیابی می کنید، می توانید با تقبل یک یا چند مقاله، در تیم مترجمین داوطلب مدرسه توسعه پایدار قرار بگیرید و در این پروژه عام المنفعه مشارکت داشته باشید. سعی ما بر این است که مقالات خوب و کاربردی(عمدتا کوتاه) که برای جهت‌دهی و رشد فعالین اجتماعی-اقتصادی، سیاستگذاران و محققان به منظور کمک به مسائل توسعه پایدار در کشورمان، راهگشا هستند را انتخاب کنیم.

در صورت تمایل، یک رزومه به آدرس iransdschool@gmail.com ایمیل کنید.

مدرسه توسعه پایدار

«سرزمین جاودانی من»

پویش ملی تدوین کتاب داستان‌های محلی

(با هدف توسعه سرمایه‌های انسانی در مناطق کمتربرخوردار)

 

مدرسه توسعه پایدار، به دنبال ترویج و الگوسازی مدل‌هایی از پیشرفت است که با ارزش‌های بومی و ساختارهای اجتماعی-اقتصادی کشور، سازگاری و انطباق داشته باشند. در یکی از تجارب همکاری ما در حوزه توسعه منطقه‌ای، به عنوان مشاور و تسهیل‌گر، و در کنار شبکه توسعه اجتماعی رسالت در منطقه گلباف استان کرمان، در فاصله سال‌های 1395 تا 1398 به توسعه راه حل‌های نوین برای حل مسائل توسعه در مقیاس محلی پرداختیم و در آن ابزارهای ابتکاری جدیدی را با همراهی فعالان جامعه محلی توسعه دادیم. یکی از رویکردها و ابزارهای جدیدی که در این پروژه با موفقیت رونمایی کردیم، تدوین و انتشار «کتاب‌های داستان بومی» بود که با بازخوردهای بسیار خوبی روبرو شد.

این برای نخستین بار در کشور بود که کتاب داستان‌هایی هدفمند، با نویسندگان و تصویرگران بومی و موضوعاتی که در خود منطقه اتفاق می‌افتد، منتشر می‌شد و مهمتر از این دو، اینکه داستان‌ها و اشعار کتاب‌ها، دارای پیام و هدف آموزشی-تربیتی ویژه در راستای اهداف توسعه پایدار و محرومیت‌زدایی بودند.

***

در نگاه ما، «تمرکز زدایی» یکی از موضوعات اساسی و بنیادین برای کمک به توسعه پایدار و همه جانبه ایران عزیزمان است. در این مسیر تمام تلاش ما باید بر تقویت و قدرتمند تر کردن شهرهای کوچک و روستاها و به ویژه مناطق به حاشیه رانده شده باشد. توسعه پایدار این مناطق و نواحی به اصطلاح «کم برخوردار» رخ نخواهد داد، مگر اینکه فعالین اجتماعی محلی آن مناطق باور کنند که می‌توانند منشا تغییر باشند و خود عهده دار تحول در امور محیط زندگی‌شان گردند.

در نگاه ما، این مناطق، اگرچه ممکن است از جهت برخی امکانات زیرساختی و فیزیکی، وضعیت نامطلوب‌تری نسبت به پایتخت و کلانشهرها داشته باشند، اما از بسیاری جهات، به ویژه حوزه‌های انسانی، فرهنگی و حتی طبیعی دارای نقاط قوتی هستند که باید به آن توجه کرد و از ظرفیت های آنها برای ساختن فردایی بهتر کمک گرفت. 

این کتاب‌های داستان، بر خلاف جریان روبه رشدی که در حوزه کودک و نوجوان، نگاه به ترجمه و واردات محصولات فرهنگی دارد، متکی بر نگاه‌های درون‌زا به حوزه فرهنگ و تعلیم و تربیت است و قصد دارد از کتاب داستان به عنوان ابزاری برای رساندن پیام های تربیتی ویژه به آینده‌سازان این مناطق استفاده کند.

نویسنده و تصویرگران بومی، داستان‌ها و سوژه‌های محلی، و پیام‌های توسعه‌ای سه ویژگی خاص این کتاب‌هاست. پیام‌های مدنظر برای انتقال به کودکان در این کتاب‌ها، در راستای مسائل و چالش‎‌هایی هستند که تغییر آنها در نگرش کودکان و آینده سازان این مناطق، می‌تواند بعدها کمک شایانی به سرزندگی، شادابی و پویایی این مناطق کند و سرمایه‌های انسانی این مناطق را در جهت تحرک و پای کار آمدن موثر برای حل مسائل‌شان، بیانگیزاند.

***

تدوین و انتشار کتاب داستان‌های محلی «سرزمین جاودانی من»، در درجه اول، نگاه به توسعه انسانی نسل آینده مناطق حاشیه‌ای و روستاها و شهرهای کوچک کشورمان دارد و در درجه دوم، به دنبال توان افزایی فعالین فرهنگی و نویسندگان و تصویرگران بومی این مناطق است که خود عهده دار تولید محصولات فرهنگی با نگاه درون‌زا به پیشرفت و آبادانی شوند. ما در این طرح، سعی داریم به فعالین فرهنگی مناطق هدف نشان دهیم که خودشان می‌توانند به تولید محتوا در حوزه آموزش و کودکان بپردازند که چه بسا اثربخشی بیشتر و بهتری نیز نسبت به محصولات فرهنگی غریبه با اقتضائات زندگی آنها داشته باشد.

مدرسه توسعه پایدار، پس از طراحی و اجرای موفقیت آمیز این ایده‌ی برآمده از مطالعه و نگاه درون‌زا و تمرکز زدا به توسعه پایدار و پیشرفت و آبادانی، اصول و چارچوبی برای انجام موثر فرایند تدوین کتاب‌های داستان کودک و نوجوان تهیه کرده است که آماده است با ایفای نقش مشاوره و تسهیل گری در جهت بسط و گسترش این ایده در دیگر نقاط کشور عزیزمان، سهم خود را ایفا نماید.

***

مناطقی که تاکنون در آنها این کتاب‌ها با همین چارچوب و اهداف که گفته شد، تالیف شده است یا پروژه های تدوین در آنها جریان دارد عبارت است از:

  • استان کرمان: منطقه گلباف-با حمایت بانک قرض الحسنه رسالت
  • استان سیستان و بلوچستان: منطقه زابل(شمال استان)-با حمایت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
  • استان سیستان و بلوچستان: منطقه دشتیاری(جنوب استان)-با حمایت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
  • استان کردستان: منطقه سروآباد-با حمایت بنیاد علوی
  • استان خراسان جنوبی: منطقه درمیان-با حمایت بنیاد علوی
  • استان اردبیل: منطقه گرمی-با حمایت بنیاد علوی

ما برای گسترش این ایده و شبکه کتاب‌ها به دیگر نقاط کشور، دست همراهی شما را به ویژه در قالب حمایت مالی، به گرمی می‌فشاریم.

 

مناطقی که مدرسه توسعه پایدار در آنها فعالیت داشته است

 

مدرسه توسعه پایدار

«آموزش در مسیر محرومیت زدایی»

آنچه کودکان و نوجوانان مناطق کمتر برخوردار نیاز دارند

 

زمان برگزاری: 15 اسفند 98
ساعت برگزاری: 13 تا 19-دانشگاه صنعتی شریف

معرفی:

مدرسه توسعه پایدار دانشگاه شریف قصد دارد همایشی با موضوع نیازهای آموزشی کودکان مناطق محروم برگزار کند. ایده محوری این رویداد، پرداختن به نیازهای دانشی، نگرشی و مهارتی مورد نیاز نسل آینده مناطق محروم است که در واقع کودکان و نوجوانان دنیای امروز هستند.

مطالعات پژوهشکده سیاستگذاری دانشگاه صنعتی شریف بر روی تجارب داخلی و خارجی، موید این نکته است که سرمایه‌گذاری بر نسل آینده مناطق محروم، یکی از موثرترین و پر بازده ترین سرمایه‌گذاری‌ها در راستای اهداف محرومیت زدایی است. در واقع کودکان و نوجوانانی که امروز بین 7 تا 15 سال سن دارند در چشم برهم زدنی 20 تا 30 ساله شده و در قالب نقش‌هایی چون مادر، پدر، معلم، کارمند، کارآفرین، کشاورز و تاجر در محل زندگی خود می‌توانند منشا خدمت باشند. 

دغدغه محوری این همایش، گردهمایی فعالین حوزه آموزش و تعلیم و تربیت است که به طور مشخص در حوزه کودکان و نوجوانان مناطق محروم فعالیت می‌کنند تا از رهگذر مباحثات و انتقال دانش و تجربه، موضوعات آموزشی اولویت‌دار و نیازمندی‌های ویژه برای ساختن نسلی پویا، پرتلاش، دارای چشم انداز مثبت و تحول آفرین در این مناطق شناسایی شود و تجارب و ابزارهای متنوعی که توسط فعالین اجتماعی و فعالین تربیتی در این مناطق مورد استفاده قرار می‌گیرد، معرفی شده و به اشتراک گذاشته شود. این رویداد، یک بهانه خوب برای گردهمایی فعالین حوزه تعلیم و تربیت در مناطق محروم است تا ضمن کمک به ایجاد یک بینش مشترک، تشریک مساعی و هم‌افزایی بین فعالین این حوزه نیز صورت بگیرد و در عین حال، نهادها و گروههای فعال در حوزه محرومیت‌زدایی نیز با این جنبه از فعالیتهای محرومیت‌زدایی، بیشتر آشنا گردند.

اهداف همایش:  1-گردهمایی و شناسایی فعالین این حوزه 2-بررسی نیازهای آموزشی کودکان مناطق محروم از دید فعالین این حوزه 3-گفت‌وگو پیرامون روش‌های پاسخگویی به نیازهای آموزشی کودکان مناطق محروم 4-شناسایی حوزه‌های مهم و اولویت‌دار فعالیت‌های آموزشی در مناطق محروم با هدف «کمک به رفع محرومیت از منطقه»
ما در این همایش به دنبال پاسخ به این سوال‌ها هستیم:
•    از نظر «مهارتی»، «نگرشی» و «دانشی»، چه نیازهای یادگیری ویژه‌ای برای این کودکان جهت ایفای هر چه بهتر نقش‌های محلی در آینده و در راستای «کمک به رفع محرومیت از منطقه خود» وجود دارد؟
•    گروه‌های فعال و تجارب موفق در این زمینه کدام‎‌اند و محور فعالیت‌هایشان چیست؟
•    از منظر نیازهای یادگیری، چرا نسل امروز و جوانان فارغ التحصیل دانشگاهی در مناطق محروم نمی توانند منشا اثر در حوزه های توانمندی یا دانش آموختگی خود باشند؟

آنچه این همایش به آن نمی‌پردازد:
•    مسائل حوزه وزارت آموزش و پرورش(مانند معلمان، کمبود مدارس، قوانین و ...)
•    نیازهای مرتبط با دروس رسمی آموزش و پرورش (ریاضی، فیزیک، کنکور و ...) و نیز نیازهای عام آموزشی که ارتباط آن با مسئله محرومیت‌زدایی در منطقه مشخص نباشد.
•    کودکان در معرض آسیب(کودکان کار، خانواده های درگیر اعتیاد و ...)
•    مناطق محروم حاشیه شهرهای بزرگ
•    استعدادیابی با هدف نجات شخص (و نه منطقه) از چرخه محرومیت
 

مخاطبان اصلی: گروه‌های مردمی، دولتی و حاکمیتی فعال در عرصه محرومیت‌زدایی، وزارتخانه‌های آموزش و پرورش، و  فرهنگ و ارشاد اسلامی، دانشگاهیان، فعالین حوزه تعلیم و تربیت در مناطق محروم، صدا و سیما 


دعوت به مشارکت:

چنانچه در یکی از مناطق کمتر برخوردار زندگی می کنید یا تجربه فعالیت آموزشی با هدف محرومیت زدایی در این مناطق را داشته اید، با ما تماس بگیرید. هم در سخنرانی های این همایش و هم در گزارشهای خبری قبل و بعد از همایش، امکان حضور شما وجود دارد.

همچنین در بخشی از رویداد ما قرار است سخنرانی در قالب ویدئوهای کوتاهی از فعالین اجتماعی-آموزشی نقاط مختلف کشور داشته باشیم برای افرادی که به دلیل دوری راه، امکان حضور فیزیکی در این رویداد را ندارند.

چنانچه ایده، دغدغه یا تجربه ای دارید که در چارچوب اهداف این رویداد می گنجد، از طریق فرم پایین صفحه، یا تماس با دبیر اجرایی همایش با ما در میان بگذارید(خانم رحیمی- 09135474008).

 

ثبت نام جهت شرکت در این رویداد:

اطلاعات ثبت نام برای شرکت کنندگان عادی و عموم مخاطبان رویداد، در نیمه دوم بهمن از طریق کانال تلگرام مدرسه توسعه پایدار ارائه خواهد شد. با ما همراه باشید.

مدرسه توسعه پایدار

 

 

⏰مهلت ارسال تقاضا برای این فراخوان به پایان رسیده است.⏰

 

 

ما در «مدرسه توسعه پایدار دانشگاه شریف»، به دنبال جذب همکارانی جدید هستیم. 
محیط کاری ما، فضایی جوان، تعاملی، پویا و رو به رشد دارد و فعالیت‌های ما بر خلاف روال سنتی مراکز علمی، ترکیبی از کارهای مطالعاتی و اجرایی و با ارتباط نزدیک با مسئله، میدان و یا جوامع محلی است.

 

 

🔹در حال حاضر در حوزه های فعالیتی زیر به دنبال همکاریم:

1-فعالیت های فرهنگی-اجتماعی در حوزه محرومیت زدایی و توسعه نواحی حاشیه ای و کمتر برخوردار(به ویژه حوزه کودکان و جوانان)

افرادی با تحصیلات در رشته هایی نظیر علوم اجتماعی، توسعه روستایی، برنامه ریزی منطقه ای، تعلیم و تربیت، و آموزش احتمالا تناسب بیشتری با نیازهای ما برای این دسته از فعالیت‌ها دارند.

 

2-زمینه های اجتماعی مدیریت(نظیر مسئولیت اجتماعی شرکت ها(CSR)، کارآفرینی اجتماعی و ...)

افرادی با تحصیلات در رشته هایی نظیر مدیریت و اقتصاد، کارآفرینی و مهندسی صنایع، احتمالا تناسب بیشتری با نیازهای ما برای این دسته از فعالیت‌ها دارند.

 

✅توجه کنید که توانمندی/انگیزه/سوابق شما برایمان مهمتر از رشته تحصیلی و دانشگاه و رزومه است.

⬅️شرایط الزامی اولیه:

1-ساکن تهران

2-سن بین 20 تا 35 سال

3-توانایی اختصاص حداقل 80 ساعت در ماه

4-علاقه مندی به ماموریت و حوزه‌های فعالیتی مدرسه توسعه پایدار(اینجاها را ببینید: 1-درباره ما و 2-اخبار فعالیت ها)

5-توانمندی خوب در نگارش به زبان فارسی

 

🔴همکاری با مدرسه توسعه پایدار برای چه کسانی مناسب نیست؟

⛔️کسانی که عادت به فعالیت های پشت میزی، تکراری و کم زحمت دارند.

⛔️کسانی که اهل مطالعه نیستند، و به وقت گذاشتن برای یادگیری و رشد فردی خیلی تمایل ندارند و یا فکر می کنند که دیگر بس است و به اندازه کافی با تحصیلات و تجارب شان، یاد گرفته اند!

⛔️کسانی که به فکر مهاجرت هستند و از همکاری با مدرسه توسعه پایدار دانشگاه شریف، صرفا به دنبال رزومه سازی هستند.

⛔️کسانی که دغدغه و تعهدی جدی در خودشان نسبت به پیشرفت و آبادانی ایران مان احساس نمی کنند.

⛔️کسانی که فکر می کنند نمی توانند کاری برای بهبود شرایط جامعه و کشورشان انجام دهند.

 

روش‌های اعلام آمادگی برای همکاری:

 

🔸راه اول: ارسال هر دو 2 فایل زیر به نشانی  iransdschool@gmail.com

1-رزومه(خلاصه سوابق مرتبط شما به همراه مشخصات تماس)

2-یک انگیزه نامه(یک تا حداکثر دو صفحه راجع به دلایل مناسب بودن شما و نیز چرایی علاقه‌مندی به همکاری با ما در این موقعیت‌های کاری-با مشخص کردن زمینه همکاری مدنظر)

 

🔸راه دوم: بدون نیاز به ارسال فایل:  تکمیل فرم آنلاین از سایت Porsline (کلیک کنید)
 

 

(توجه کنید که ما تنها به دنبال سوابق کاری و حرفه ای نیستیم؛ لذا اگر تجربه فعالیت در سازمان های مردم نهاد، گروه های دانشجویی و فعالیت های داوطلبانه مرتبط دارید، حتما در رزومه خود ذکر کنید)

 

چند نکته مهم:

در این فراخوان، پذیرای همکار خانم و آقا هستیم.

✅✅ظرفیت ما برای پذیرش همکار جدید محدود است. از این بابت پیشاپیش عذرخواهی می‌کنیم. (چنانچه علاقه‌مند بودید در صورت عدم پذیرش به خاطر محدودیت ظرفیت، در قالب کارآموزی و به شکل داوطلبانه به ما بپیوندید، برایمان در انگیزه نامه بنویسید)

✅✅✅بررسی تقاضاها را از ابتدای شروع فراخوان و بعد از دریافت اولین درخواست آغاز می کنیم و در صورت انتخاب برای مرحله بعدی(مصاحبه حضوری)، به شما  اطلاع خواهیم داد.

مدرسه توسعه پایدار

گزارشی از نشست  «11 سال تجربه مدیریت توسعه انسانی پایدار در شرکت کیسون»


سومین جلسه از نشست های «توسعه پایدار برای ایران»، یکشنبه 9 دی 1397 و از ساعت 3:30 تا 6:30 در دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه صنعتی شریف برگزار شد. در این جلسه که با استقبال خوب مخاطبین همراه بود، نمایندگان واحد توسعه انسانی پایدار شرکت کیسون، به بیان تجربیات و رویکرد خود در حوزه مسئولیت اجتماعی سازمانها و توسعه پایدار پرداختند. 

مسئولیت اجتماعی سازمانها یا CSR، یکی از مفاهیم چالشی و پر بحث این روزهای دنیای مدیریت است. با بالارفتن انتظارات از شرکت ها برای توجه به حوزه مسئولیت اجتماعی و نیز سهیم شدن در توسعه پایدار، سازمانها در گوشه و کنار دنیا با مدل های مختلفی سعی کرده اند به این نیاز پاسخ دهند. در کشور ما نیز مدل های مختلفی توسط بخش خصوصی برای پرداختن به حوزه اجتماعی مورد استفاده قرار می گیرد. 

شرکت کیسون از اولین شرکت های ایرانی است که به جایگاه «مسئولیت های اجتماعی» و توسعه پایدار «در ساختار سازمانی خود» توجه کرده است و مسیر پر فراز و نشیب و همراه با یادگیری درباره آن طی کرده است. کیسون یک شرکت خصوصی و یکی از بزرگترین پیمانکاران عمومی کشور است که در تمامی رشته های اصلی صنعت ساختمان فعالیت می کند. از نکات حائز اهمیت درباره این شرکت، فعال بودن آن در پروژه های برون مرزی است به طوری که نه تنها بخش مهمی از درآمد آن از پروژه های برون مرزی حاصل می شود، بلکه بر اساس رتبه بندی موسسه ENR در حال حاضر در فهرست 250 پیمانکار برتر جهان نیز قرار دارد.

در ابتدای این جلسه، خانم دکتر فرانک نگهدار، مدیر توسعه انسانی پایدار شرکت کیسون با مروری بر مفاهیم بنیادین توسعه پایدار، نگاه فلسفی واحد توسعه انسانی پایدار را به فعالیت های اجتماعی و نقش بنگاه در توسعه پایدار عنوان کرد. ایشان هدف توسعه پایدار را «توانمندساختن افراد در سراسر جهان برای یافتن راه کارِ چالش ها و پاسخ به نیازهای اساسی است تا از زندگی با کیفیتی بهره گیرند بدون اینکه لازم باشد کیفیت زندگی نسلهای بعدی به خطر بیافتد». از نگاه ایشان توسعه پایدار، توسع های همه جانبه است و فقط به تامین نیازهای مادی انسان امروز نمی اندیشد؛ بلکه به ابعاد زیر توجه دارد: اجتماعی، اقتصادی، محیط زیست و فرهنگی.

خانم نگهدار، توسعه پایدار در سازمانها را شامل سه نوع مسئولیت پذیری عنوان کردند: 1- مسئولیت پذیری در قبال سرنوشت و کیفیت زندگی کارکنان و خانواده های انها 2-مسئولیت در قبال رفاه و توسعه جامعه و 3-مسئولیتپذیری در قبال سرنوشت سیاره زمین. از این نگاه، مسئولیت اجتماعی سازمان، در واقع همان رعایت موازین توسعه پایدار در سازمان کار است. ایشان سپس با اشاره نظریه ذی نفعان، تاکید کردند که در شرکت کیسون از عبارت «توسعه انسانی پایدار» به جای «مسئولیت اجتماعی» استفاده می شود و این نام گذاری را با نظریه ذی نفعان و نیز فرهنگ و تمدن ایرانی، همخوان تر می دانند.

ایشان سپس با اشاره به نظریه «رفتار برنامه ریزی شده»، گفتند که لازم است ارزشهای سازمان در نگرش و باور و در نهایت در رفتار سازمانی همگان، تجلی یابد تا توسعه انسانی پایدار در سازمان پدیدار شود. ایشان ماموریت واحد توسعه انسانی پایدار در کیسون را «احیا و حفظ ارزشهای توسعه پایدار، گسترش و تجلی آن در سازمان و ترویج آن در بیرون سازمان عنوان کردند.

در بخش بعدی، خانم یلدا حاجی خانی، از کارشناسان واحد توسعه انسانی پایدار شرکت کیسون به بیان سیر تاریخی شکل گیری این واحد از سال 1386 پرداختند و سپس ساختار فعالیت های توسعه ای سازمان را برای سه گروه ذی نفعان درونی، بیرونی و آینده تشریح کردند. ایشان تصریح کردند که سازماندهی و اجرای فعالیت های توسعه ای سازمان در کیسون بر پایه سه اصل صورت می گیرد: 1-محلی و بومی 2-مشارکتی(مالی و کاری و ...) 3-جماعتی(توسعه جماعتهای هم علاقه، هم پیشه و هم پیمان و برنامه ریزی و اجرای اجتماع-محور). ایشان مسیر تعریف و اجرای فعالیت ها را به صورت مشارکتی و با شکل گیری کارگروه های خودجوش ذکر کردند و نقش ستاد را تسهیلگری در اجرا عنوان کردند.

آقای بهمن اسماعیلی، به عنوان سرپرست توسعه انسانی پایدار در شرکت کیسونف سومین سخنران جلسه بودند که به تشریح چگونگی شکل گیری کارگروه ها و پروژه های موقت اجتماعی در دل پروژه های عمرانی اصلی شرکت پرداختند. بر این اساس ، در هر پروژه بعد از شکل گیری کارگروه های مختلف و داوطلبانه از همکاران، کمیته توسعه انسانی پایدار با حضور مسئولین کارگروه ها برای هر پروژه شکل می گیرد که به طور منظم و هر دو هفته یک بار جلسه خواهند داشت و مدیران ارشد پروژه ها نیز در جلسات این کمیته شرکت خواهند نمود. تصمیمات احذ شده توسط این کمیته از طریق نماینده توسعه انسانی پایدار به اطلاع واحد مرکزی توسعه انسانی پایدار کیسون خواهد رسید.

پس از بخش اول که به ارائه سخنرانان اختصاص داشت، بخش دوم به شکل پنل پرسش و پاسخ و با دبیری آقای هامون طهماسبی، مدیر مدرسه توسعه پایدار برگزار شد و حضار سوالات خود را طرح کردند.