مدرسه توسعه پایدار و مسئولیت اجتماعی سازمان‌ها

تحت حمایت پژوهشکده سیاستگذاری دانشگاه صنعتی شریف

مدرسه توسعه پایدار و مسئولیت اجتماعی سازمان‌ها

تحت حمایت پژوهشکده سیاستگذاری دانشگاه صنعتی شریف

مدرسه توسعه پایدار و مسئولیت اجتماعی سازمان‌ها

مدرسه توسعه پایدار، عنوان برنامه ای است که زیرمجموعه پژوهشکده سیاست گذاری دانشگاه صنعتی شریف شکل گرفته است و در تلاش است که به توسعه دانش و توانمندی های عمومی مخاطبان خود راجع به حوزه توسعه پایدار و مسئولیت اجتماعی سازمان ها یاری برساند. برای آشنایی با سوابق مدرسه، خدمات آن و راه های ارتباطی می توانید به منوهای سایت مراجعه کنید.

بوتان

آموزش محرومیت زدا

کانال تلگرام

کانال تلگرام

کانال تلگرام

۱۱ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «توسعه پایدار برای ایران» ثبت شده است

 

دعوت به همکاری داوطلبانه

برای پاسداری از زبان فارسی

 

 نگاه ایرانی به توسعه پایدار، به ما می گوید که همانطور که توسعه ضد محیط زیست، توسعه ناپایدار است، به همان شکل، توسعه ای که به از دست رفتن و تضعیف زبان فارسی، به عنوان عنصر کلیدی هویت ما منجر شود، «توسعه پایدار» نیست...

 

 

متاسفانه، در این سالها، کمتر کسی مراقب و نگران زبان فارسی است. ما در قبال آن، به انداز کافی مسئولانه رفتار نمی کنیم. ما نسبت به حفظ زبان فارسی بی توجه هستیم. بعضی ها، آن را آگاهانه می‌فروشیم! (با به کاربردن غیرضروری واژگان بیگانه) تا برای خود منزلت اجتماعی بالاتری پیدا کنیم! سیاست های دولتی در این زمینه، ناکارامد و نامناسب هستند و البته وزات خانه ها و دستگاه های دولتی شاید هرگز به تضعیف زبان فارسی به عنوان یک مسئله اولویت دار هم نگاه نکنند...و در هیاهوی شرایط پیچیده اقتصادی و اجتماعی، انگار کسی حواسش به این دارایی ارزشمند جمعی مان نیست!

 

شاید شما هم دقت کرده باشید که ما چقدر غیرمسئولانه از واژگان بیگانه استفاده می کنیم. دانشگاهیان، هنرمندان و چهره های معروف، حتی مردمان عادی جامعه هم حالا خیلی راحت برای ساده ترین واژگانی که ما در گنجینه زبان و ادبیات فارسی دستمان برایشان هیچ وقت خالی نبوده hsj، از معادل های انگلیسی و بیگانه استفاده می کنند...کمی فکر کنیم...ما با یک موج بی توجهی روبرو هستیم که هر روز بزرگ و بزرگ تر می شود...

 

 

اما حالا ما چه کنیم؟ فقط تماشا کنیم؟ یا ...

✅ ما در مدرسه توسعه پایدار، و دقیقا در راستای توجه به اصول توسعه پایدار و البته با نگاهی بومی، به این نتیجه رسیده ایم که حفظ زبان فارسی، به مانند حفظ محیط زیست، به مانند حفظ هوای پاک، به مانند حفظ ارزش های اجتماعی و یا به مانند حفظ سلامت روان و جسم، به مانند همه اینها، حفظ زبان فارسی هم بخشی هم از توسعه پایدار است و باید برای آن حساس باشیم. ما دوست داریم در این راستا کاری کنیم. ایده هایی هم داریم. از کوچک گرفته تا بزرگ. به دنبال یک حرکت مردمی واقعی هستیم. خیلی هم بزرگ نمی خواهیم شروع کنیم. می خواهیم دست بگزاریم روی ورود بی حساب و کتاب و غیرضروری کلمات بیگانه و به ویژه انگلیسی به آن، و تلاش کنیم تا قدری مردم و به ویژه دانشگاهیان را نسبت به این موضوع حساس کنیم.

 


دقیقا چه کار می خواهیم کنیم؟! از یک نشست شروع می کنیم در ماه های آینده؛ آدمهای دغدغه مند مثل خودمان را پیدا می کنیم  و بعد با هم، برای شروع یک پویش برنامه ریزی می کنیم. این پویش، رسانه اصلی اش فضای مجازی است و ممکن است البته بتواند ظرفیت های دیگر را هم پای کار بیاورد. هم مردم را آگاه می کند و هم تلاش می کند تا واژگان مناسب را برای کلمات انگلیسی و بیگانه غیرضروری که در مکالمات روزمره زندگی و کار و تحصیل جا افتاده ، پیشنهاد دهد. بعد حتی اگر به یاری خدا کارها خوب پیش رفت، در بلندمدت می توانیم به ایجاد یک سازمان مردم نهاد دائمی هم در این راستا فکر کنیم.

اما کوچک شروع می کنیم و قبل از سر و صدای زیاد، دوست داریم که همدلان و همفکران مان را پیدا کنیم.

 

 

پیوستن به ما

اگر شما هم مثل ما حس می کنید که حال زبان فارسی خوب نیست، مردم جامعه مان نسبت به آن غیرمسئولانه رفتار می کنند و باید تلنگری بزنیم و از تضعیفش جلوگیری کنیم، و البته اگر حاضرید داوطلبانه در این راستا وقت بگذارید، به ما پیام بدهید: ایمیل iransdschool@gmail.com و یا تلفن 09129458095 (در واتساپ)--> توضیح مختصری راجع به خودتان بنویسید، شماره تلفن بگذارید و از تمایلتان و میزان وقتی که می توانید در این راستا بگذارید و توانمندی هایی که دارید بگویید.

ما به رشته تحصیلی خاصی محدود نیستیم. لازم نیست زبان و ادبیات فارسی خوانده باشید. کافی است که شما هم مثل ما دل نگران زبان فارسی باشید؛ با هر توانمندی ممکن است بتوانید به ما کمک کنید. از کارهای گرافیکی گرفته تا فعالیت در شبکه های مجازی تا طراحی وبسایت و یا مذاکره با نهادها و چهره ها و ... و یا حتی جلب کمک مالی.

مسئولیت پذیری، علاقه به موضوع این پویش و نیز همدلی با اهداف فعالیت مدرسه توسعه پایدار، برایمان اهمیت زیادی در تشکیل گروه کاری این برنامه دارد. انشالله اگر به حد کفایت برسیم، شروع خواهیم کرد.

منتظرتان هستیم!

 

مدرسه توسعه پایدار

«باور محرومیت»، مانعی بزرگ در شکوفایی مردمان مناطق کمتربرخوردار

 

این روزها، مدرسه توسعه پایدار، همایش سه روزه ای را برگزار می کند که جمع متنوع و گسترده ای را با دغدغه ی ایران و از جای جای کشور بر بستر فضای مجازی گرد هم آورده است. همایش «آموزش در مسیر محرومیت زدایی» با استقبال خوب و مشارکت گسترده 180 نفر شرکت کننده از فعالین اجتماعی، آموزشی و علاقه مندان مسائل مناطق محروم و کمتر برخوردار، شروع به کار کرد. در روز ابتدایی این رویداد، چهار سخنران از فعالین این حوزه به ارائه ی مطالب خود پرداختند که در ادامه به اختصار به نکات هرکدام از ارائه ها می پردازیم. 

ابتدا آقای هامون طهماسبی، مسئول برنامه مدرسه توسعه پایدار به معرفی دغدغه‌های همایش پرداختند: در این رویداد، بناست به پاسخ این پرسش بپردازیم که نیازهای آموزشی اولویت دار سرمایه‌های انسانی مناطق کم برخوردار برای کمک به مسئله محرومیت زدایی در منطقه خود کدام اند؟ از نظر آقای طهماسبی، «ذهنیت محرومیت» و تلقی از «پیشرفت»، مهمترین عامل اثرگذار بر تقویت چالش های امروز کشور در مواجهه با روستا و مناطق محروم است: در مواجهه با مناطق کمتربرخوردار که متاسفانه به مناطق محروم شهرت پیدا کرده اند ، دائما تکیه بر ناتوانی ها و نداشته هاست؛ در صورتی که وقتی به این مناطق با دقت نگاه می کنیم، متوجه می شویم که در بسیاری از زمینه ها اتفاقا دست منطقه خالی نیست و در بسیاری جنبه ها، از شهرها و کلانشهرها، سرتر هستند. همچنین باید توجه داشت که آن کسانی که باعث پیشرفت منطقه خواهند شد ، مردم هستند و نه مداخله گران. در عین حال می دانیم که تنها نیت خیر مداخله گران کافی نیست و گاهی این حس خوب باعث گمراهی کسانی خواهد شد که به قصد محرومیت زدایی در منطقه فعالیت می کنند. ضعف نگرشی و دانشی در بین فعالین این حوزه مشهود است. در حال حاضر، هزاران گروه در مناطق کمتربرخوردار مشغول به کار هستند؛ اما متاسفانه بیشتر آن ها به ابزار و مدل های قابل اتکایی مجهز نیستند که در اثر بخشی آن تردید جدی وجود نداشته باشد.  

سپس، آقای محمد رضا شیخ الاسلامی ، مسئول گروه جهادی شهید رحیمی به ارائه مطالب خود پرداختند . ایشان که تجربه بیش از ده سال معلمی در روستا و سفرهای مختلفی به جنوب کشور و به ویژه منطقه ی بشاگرد در استان هرمزگان را دارند، «باور محرومیت» را یکی از مهم ترین چالش های این مناطق دانستند. از نظر ایشان، باور محرومیت از تمام جلوه‌های محرومیت، سخت تر و سنگین تر است . این باور سرعت گیر چشم اندازهای رشد و توسعه در منطقه است و مداخله گر نیز در ابتدای ورود نمی تواند به راحتی متوجه این باور و این مساله گردد. باور به محرومیت ، «نمی شود » را به جامعه محلی القا می کند. این جامعه احساس می کند که قهرا به طبقه ای به نام محرومین تعلق دارد و هیچ چشم اندازی از تغییر در برابر خود نمی بیند. ایشان در ادامه به بیان تجربیات خود در بشاگرد پرداختند و به این نکته اشاره کردند که راه حل تقویت اعتماد به نفس و خودباوری در مردم هر منطقه را باید در گوش دادن به حرف‌های مردم همان منطقه جست و جو کرد . همچنین  آقای شیخ الاسلامی چندی پیش فیلمی به نام «روایت لیلا » را در منطقه بشاگرد تهیه کرده اند و تجربه  اعتماد به مردم منطقه برای بازیگری در فیلم و تاثیری که این موضوع در اعتماد به نفس آن ها داشته است را تجربه  ارزنده‌ای می دانند. این، اولین فیلم از شهرستان بشاگرد با نقش آفرینی صد در صدی بازیگران بومی است که احتمالا به زودی از طریق صدا و سیما پخش خواهد شد. از نظر آقای شیخ الاسلامی، روستا محروم نیست؛ بلکه مستعد است ، مستعد شکوفایی های بسیاری که باید کشف گردد .

آقای مهدی بهزادی، رئیس شورای شهر گلباف، سومین ارائه دهنده ی روز اول همایش، تجربه ی سال ها معلمی و فعالیت اجتماعی در این شهر را در کارنامه ی خود داشتند. فعالیت های ایشان در این سال ها و حضور ایشان در شورای شهر برکات زیادی برای شهر داشته و اتفاقات خوبی با همکاری مردم رقم زده است. شهر گلباف در دهه های گذشته با کاهش جمعیت و مشکلات اقتصادی دست و پنجه نرم کرده است. از نظر آقای بهزادی، مشکل بسیاری از مناطق کم برخوردار این است که جوانان منطقه پای کار نیستند و این به دلیل مشکلات آموزشی و نگرشی است که غایت آرزوی آنها را مهاجرت به شهرهای بزرگ و انجام کارهای به اصطلاح پشت میزی و راحت می داند. از نظر ایشان می‌توان با آموزش درست و تلاش برای تغییر نگاه جوانان، و به ویژه نسل های آینده بسیاری از مشکلات را حل کرد. در ادامه ایشان با ذکر تجربیاتی از فعالیت های خودشان و همراهان شان در گلباف، به نمونه های این تغییر نگرش در عمل و دستاوردهای حاصل از ان پرداختند.

 در آخرین بخش از روز اول همایش، آقای علیرضا هندیجانی طراح و بنیانگذار جمعیت نیکخواهان سلامت روان شیراز تجربه و نظرات خود را در حوزه ی آموزش در مسیر محرومیت زدایی بیان نمودند. این تجربیات که حاصل فعالیت در شیراز و منطقه ی هودیان است نشان می دهد که از نگاه ایشان، کار فرهنگی نیاز به صبوری و برداشتن گام های کوچک در طول زمان دارد: علاقه مداخله گران به نتیجه گرفتن در کوتاه ترین زمان از بزرگترین مشکلاتی است که در ورود به این مناطق پیش می آید. در ابتدای ورود به منطقه باید تنها مشاهده کرد و به دقت آداب و اخلاق و ویژگی های منطقه را متوجه شد. از دیدگاه ایشان، کودکان مناطق کمتربرخوردار علاوه بر داشتن استعداد و نبوغ مطلوب، از بسیاری از معضلات کودکان شهری از قبیل افسردگی، پژمردگی، معضلات اجتماعی کودکان کار و ... در امان هستند و یکی از با کیفیت ترین انواع زندگی را در سازگاری با محیط زیست تجربه می کنند که باید این واقعیت مهم را به ایشان یادآور شد که چه دارایی‌های ارزشمندی دارند. 

آقای هندیجانی برای کار فرهنگی در منطقه، ابتدا ایجاد علاقه و احساس تعلق به منطقه در کودکان را توصیه می کنند. به طور مثال، ایجاد مشارکت در جمع آوری زباله، رنگ کردن مدرسه، بازسازی خانه بهداشت قدیمی، آشنایی با خاک ، مسابقه خلاقیت در مدارس ، پخت غذا و حلوا از تجربیات ایشان در زمینه ی توانمندسازی منطقه است که نتایج مثبتی برای فعالیت‌هایشان به همراه داشته است. به نظر ایشان، اگر خواستار پیشرفت بچه‌های مناطق کمتربرخوردارهستیم ابتدا باید تلاش کنیم که به خودباوری برسند و سپس می توانیم گام هایی در زمینه ی آشنایی آنان با جوامع بزرگتر و دنیا برداریم که باعث الگوگیری و تلاش آنان برای پیشرفت منطقه خود خواهد شد. ایشان در ادامه اشاره کردند که فرهنگسرای هودیان بعد از خروج گروهشان از منطقه به خوبی با مدیریت اعضای محلی و بدون وابستگی به ادامه فعالیت می پردازد. 

دو روز دیگر از این رویداد باقی است و ماهم مثل شما مشتاقانه منتظر شنیدن دیدگاه‌های باقی سخنرانان و صاحب نظران این عرصه هستیم. گزارش های تفصیلی و تحلیلی این رویداد نیز با فاصله و بعد از همایش جهت استفاده علاقه مندان، در وبسایت مدرسه توسعه پایدار منتشر خواهد شد. به امید ایرانی قدرتمندتر و شکوفاتر.
 

*ثبت نام در دو روز باقیمانده همایش: کلیک کنید

مدرسه توسعه پایدار

 

پیامدهای اجتماعی-اقتصادی کرونا در عرصه جهانی، بسیار گسترده بوده و همه مناطق دنیا را تحت تاثیر قرار داده است. «مدرسه توسعه پایدار» به جهت آشنایی محققان، علاقه‌مندان و سیاست‌پژوهان با ابعاد اجتماعی-اقتصادی بحران کرونا در سطح جهانی و بهره‌گیری از درس‌آموخته‌های آن برای سیاست‌گذاری بهتر در داخل کشور عزیزمان، اقدام به ترجمه برخی مقالات منتخب در این حوزه کرده که به تدریج از طریق وبسایت و کانال تلگرام مدرسه توسعه پایدار، منتشر می‌شود.

حتما لازم به تاکید است که انتشار این مقالات توسط «مدرسه توسعه پایدار» به معنی هم‌سویی و تائید نظرات نگارندگان آنها نیست. 

دسترسی به این مجموعه و انتشار آن (با ذکر منبع)، و برای اهداف غیرسودجویانه، بلامانع است و تشویق می‌شود.

 

*این صفحه، در حال به روز رسانی است و محتوای آن به تدریج تکمیل می‌شود.

 


(1)

کووید-۱۹ ، ضرورت توجه به ریسک‌های اجتماعی، محیط زیستی و حکمرانی شرکتی در زنجیره‌های تامین شرکت‌ها را نشان می‌دهد

این مقاله که در سایت «سرمایه گذار مسئولیت پذیر» منتشر شده است، تلاش دارد تا با توصیف شرایط دشوار پیش آمده در زنجیره تامین شرکت های آمریکایی و به ویژه پیامدهای ناگوار آن برای نیروی انسانی، توجه سرمایه‌گذارانی که دغدغه‌های اجتماعی را در ملاحظات ریسک خود مدنظر دارند به پیامدهای کوتاه مدت(و نه فقط بلندمدت) مرتبط با مسائل اجتماعی، محیط زیستی و حاکمیت شرکتی در زنجیره های تامین بنگاه ها جلب نماید.

ترجمه توسط: شیوا اسفاری

دریافت ترجمه مقاله: کلیک کنید.


(2)

ویروس کرونا رهبران تجاری را برآن داشته است که قواعد سرمایه­ داری را بازنگری کنند

این مقاله که در سایت «worth» منتشر شده است، تلاش دارد تا با ذکر نشانه‌هایی و به بهانه شیوع بحران کرونا، بر این موضوع تاکید کند که اتفاقات قابل توجهی در فضای کسب و کار و دانشکده های مدیریت در حال رخ دادن است که از یک منظر، به نوعی بازنگری در بنیان‌های قواعد تجارت و سرمایه داری است. 

ترجمه توسط: آوا حسام

دریافت ترجمه مقاله: کلیک کنید.


(3)

 

رها کردن کارگران آسیایی در عالم گیری کرونا

برندها، سفارشات را لغو می کنند؛ بیکاری و «دستمزدهای پرداخت نشده» افزایش می‌یابد.

این مقاله که در سایت «human rights watch» منتشر شده است، با ارائه نشانه هایی از بحران اقتصادی ایجاد شده در زنجیره تامین برندهای بین المللی پوشاک، به انتقاد از بیکاری های ایجاد شده و ضربه دیدن شدید کارگران در کشورهای آسیایی نظیر بنگلادش، میانمار و کامبوج پرداخته است و خواهان اتخاذ سیاستهای مسئولانه تر برای جلوگیری از این پیامدهای ناشی از کرونا در زنجیره های تامین شرکتها شده است. 

ترجمه توسط: سارا نیک بنیاد

دریافت ترجمه مقاله: کلیک کنید.


(4)

پس از ویروس کرونا، حمایت از «نیروی کار» در آمریکا چگونه خواهد بود؟

این مقاله که در مجله معروف دانشگاه هاروارد (Harvard Business Review) به چاپ رسیده است، با بر شمردن شرایط سختی که برای کارگران در بحبوحه همه گیری کرونا رخ داده و ضعف سیاست های حمایتی سلامت و اشتغال از آنها، چه از سوی دولت و چه از سمت شرکت‌ها، و نیز با مروری نقادانه بر برخی سیاستهای اتخاذ شده در بحران های قبلی آمریکا، عنوان می دارد که بحران حاضر می‌تواند فرصتی باشد برای اصلاح شرایط حمایت از کارکنان؛ نه به طور موقت،‌ بلکه به شکلی دائمی. 

ترجمه توسط: شیوا اسفاری

دریافت ترجمه مقاله: کلیک کنید.


(5)

آمریکا در آستانه عبرت‌گرفتنی دردناک است که چرا سیستم مراقبت‌های درمانی نباید یک کسب‌وکار انتفاعی (سودمحور) باشد

این مقاله که در سایت «Daily Kos» منتشر شده، با توصیف ناکارامدی های سیستم درمانی آمریکا به واسطه نگاه سود-محورانه به آن توسط بخش خصوصی، نسبت به پیامدهای ناگوار گسترش کرونا در آمریکا بر زندگی مردمان طبقات پایین هشدار می دهد. نویسنده، کرونا را حاوی درس عبرتی دردناک برای سیستم مراقبت درمان آمریکا می داند و با باز کردن ابعاد موضوع به خوبی نشان می دهد که به چه دلیل اساسا سیستم درمانی یک کشور نباید انتفاعی اداره شود. چرا که دغدغه اصلی سیستم انتفاعی، حداکثر کردن سود است و برای افزایش بهره وری و کارایی منجر به سود بیشتر، ریسک های زیادی به سلامت مردم، منتقل خواهد شد.

ترجمه توسط: مهسا خردمند

دریافت ترجمه مقاله: کلیک کنید.


(6)

کووید-۱۹ و تنگدستی کارگرانِ زنجیره‌های تأمین جهانی

این مقاله که در سایت دانشگاه «BATH» انگلستان منتشر شده است، به بررسی وضعیت نگران کننده کارگران زنجیره های تامین جهانی می پردازد. نویسنده با توصیف تغییر شرایط کار و زندگی همه ما به واسطه کرونا، به مقایسه بین وضعیت این کارگران و خطرهایی که با آن مواجه هستند با شرایط زندگی اغلب ما-از جمله خوانندگان این مقاله می پردازد. پروفسور اندرو کرِین، از ما می‌خواهد که (در این میان) زمانی را هم برای فکر کردن به کارگران زنجیره‌های تأمین در جهان اختصاص دهیم.‌ او که یک استاد برجسته حوزه مدیریت است، به دنبال بررسی اثر ناگوار قرنطینه‌های خانگی بر اقتصاد و زنجیره‌های تأمین، و هزینه‌های انسانی متعاقب آن است و عنوان می دارد که برای پژوهش‌گران و دغدغه مندان اجتماعی، یکی از مسائل دارای اولویت ذهنی، می‌بایست تأثیر کووید۱۹ بر میلیون‌ها کارگر روزمزدی باشد که در زنجیره‌های تأمین جهانی در حال محنت کشیدن هستند؛ کسانی که از میزان کمی از سپرهای محافظتی که ما از آن‌ها بهره می‌گیریم، برخوردارند.

ترجمه توسط: مریم یزدان پرست

دریافت ترجمه مقاله: کلیک کنید.


(7)

ویروس کرونا: ایرلند، یک جزیره با دو نرخ مرگ و میر بسیار متفاوت

این مقاله که در سایت نشریه «Irish Times» منتشر شده است، با بررسی شواهد مرتبط با تفاوت نرخ مرگ و میر بر اثر کرونا در ایرلند شمالی و ایرلند جنوبی، آن را به سیاست‌های متفاوت اتخاذ شده در رابطه با مواجهه با کرونا در این دو قسمت از جزیره ایرلند نسبت می دهد. ایرلند شمالی به خاطر اینکه تحت تبعیت از بریتانیا قرار دارد، سیاستهای بهداشتی همسو با آن اتخاذ کرده، در حالیکه ایرلند جنوبی مسیر متفاوتی را در پیش گرفته است.

ترجمه توسط: محمد مهدی فدوی

دریافت ترجمه مقاله: کلیک کنید.


(8)

 

حریم خصوصی در همه‌گیری

این مقاله که در سایت نشریه معروف «اکونومیست» منتشر شده است، به مسئله «حریم خصوصی» در اتحادیه اروپا در زمان همه گیری ویروس کرونا می پردازد. مقاله این موضوع را مطرح می کند که دولت ها برای کنترل همه گیری، ارتباطات و ردیابی افراد مبتلا نیاز دارند که نظارت های خود را بیشتر کنند و بر داده های خصوصی نظیر موبایل و تعاملات افراد دسترسی داشته باشند که این موضوع برای اتحادیه اروپا که قوانین سخت گیرانه ای راجع به حریم خصوصی و حفاظت از داده ها دارد، یک چالش بزرگ شده است.

ترجمه توسط: شیوا اسفاری

دریافت ترجمه مقاله: کلیک کنید.

مدرسه توسعه پایدار

 

 

توجه: این رویداد به پایان رسیده است؛ محتواهای آن را از طریق این لینک(کلیک کنید) می توانید ببینید

 

 

 

 

همایش مجازی

«آموزش در مسیر محرومیت زدایی»

(با نگاهی ویژه به نیازهای یادگیری کودکان و نوجوانان مناطق کمتر برخوردار)

17، 18 و 19 اردیبهشت - هر روز از ساعت 16 تا 18:30

 

 

***(توجه: این رویداد به شکل مجازی برگزار می شود)***

لینک ثبت نام در انتهای صفحه قرار دارد

 

 

شما را دعوت می کنیم به حضور در یک گردهمایی با موضوعی بنیادین جهت کمک به پیشرفت و آبادانی مناطق کمتربرخوردار

 

درباره همایش


مطالعات پژوهشکده سیاستگذاری دانشگاه صنعتی شریف بر روی تجارب داخلی و خارجی، موید این نکته است که سرمایه‌گذاری بر نسل آینده مناطق محروم، یکی از موثرترین سرمایه‌گذاری‌ها در راستای اهداف محرومیت‌زدایی است. در واقع کودکان و نوجوانانی که امروز بین 7 تا 15 سال سن دارند در چشم برهم زدنی 20 تا 30 ساله شده و در قالب نقش‌هایی چون مادر، پدر، معلم، کارمند، کارآفرین، کشاورز و تاجر در محل زندگی خود می‌توانند منشا خدمت باشند.

باور برگزار کنندگان این رویداد این است که توسعه انسانی و توانمندتر کردن نسل های آینده مناطق کمتربرخوردار، یک قدم اساسی در جهت کمک به پیشرفت و  آبادانی همه جانبه کشور عزیزمان است. مناطق کمتر برخوردار یا مناطقی که به اشتباه برچسب «محروم» بهشان زده شده است، از نظر ما، پر از ظرفیت و توانمندی هستند که کمتر به آنها پرداخته شده است. 

دغدغه محوری این همایش، گردهمایی فعالین حوزه آموزش و تعلیم و تربیت است که به طور مشخص در حوزه کودکان و نوجوانان مناطق محروم فعالیت می‌کنند تا از رهگذر مباحثات و انتقال دانش و تجربه، موضوعات آموزشی اولویت‌دار و نیازمندی‌های ویژه برای ساختن نسلی پویا، پر تلاش، دارای چشم انداز مثبت و تحول آفرین در این مناطق شناسایی شود و تجارب و ابزارهای متنوعی که توسط فعالین اجتماعی و فعالین تربیتی در این مناطق مورد استفاده قرار می‌گیرد، معرفی شده و به اشتراک گذاشته شود.

این رویداد، یک بهانه خوب برای گردهمایی فعالین حوزه تعلیم و تربیت در مناطق محروم است تا ضمن کمک به ایجاد یک بینش مشترک، تشریک مساعی و هم‌افزایی بین فعالین این حوزه نیز صورت بگیرد و در عین حال، نهادها و گروههای فعال در حوزه محرومیت‌زدایی نیز با این جنبه از فعالیت‌های محرومیت‌زدایی، بیشتر آشنا گردند.

اهداف همایش:  1-بررسی نیازهای آموزشی کودکان مناطق محروم از دید فعالین این حوزه 2-گردهمایی و آشنایی فعالین این حوزه با یکدیگر 3- شناسایی حوزه‌های مهم و اولویت‌دار فعالیت‌های آموزشی در مناطق محروم با هدف «کمک به رفع محرومیت از منطقه» 4- گفت‌وگو پیرامون روش‌های پاسخگویی مناسب به نیازهای آموزشی کودکان مناطق محروم

 


ما در این همایش به دنبال پاسخ به این سوال‌ها هستیم:

·       از نظر «مهارتی»، «نگرشی» و «دانشی»، چه نیازهای یادگیری ویژه‌ای برای این کودکان جهت ایفای هر چه بهتر نقش‌های محلی در آینده و در راستای «کمک به رفع محرومیت از منطقه خود» وجود دارد؟

·       نسل امروز و جوانان فارغ التحصیل دانشگاهی در مناطق محروم چه نیازهای یادگیری پاسخ داده نشده ای دارند که نمی توانند یک کنش‌گر فعال برای تغییرسرنوشت منطقه خود باشند؟

·       پروژه‌های اثربخش در رفع «نیازهای یادگیری ویژه محرومیت زدایی»، در رویکردهای خود چه ملاحظاتی را باید مدنظر داشته باشند؟

 


همه شما دعوتید!

ما در تیم برگزاری این رویداد، برای یافتن و گردهمایی این جمع فعال و پرانرژی و مثبت اندیش، وقت زیادی صرف کرده ایم و برای برگزاری این رویداد، بسیار هیجان زده هستیم.

این رویداد، یک گردهمایی جمعی است از فعالین و عاشقان حوزه آموزش در مناطق کمتر برخوردار.

فرقی نمی کند در بخش دولتی، مردمی یا خصوصی باشید. 

از همه شما دعوت می کنیم تا در این رویداد و این جمع خوب و عاشق ایران، حضور پیدا کنید و مثل ما انگیزه ها و انرژی های خوب بگیرید برای بهتر ساختن و بهتر تلاش کردن برای میهن عزیزمان.


معرفی سخنرانان و ارائه ها


 

محمدرضا شیخ الاسلامی (مسئول گروه جهادی شهید رحیمی):  رسالت آموزش در از بین بردن باور محرومیت

آقای شیخ الاسلامی تجربه بیش از ده سال معلمی در روستا و مسئولیت گروه جهادی در نقاط مختلف کشور و به ویژه منطقه بشاگرد هرمزگان را داشته اند. ایشان در سخنرانی شان، ضمن نقد باورهای مرسوم در مورد محرومیت، با بیان رویکردهای غلط آموزشی یا کمک رسانی در مناطق کمتر برخوردار که به تثبیت «باور محرومیت» منجر می‌شوند، به ارائه راه حل ها و تجاربی برای از بین بردن این باور خواهند پرداخت.

مهدی بهزادی(معلم و رئیس شورای شهر گلباف-کرمان): جوانانی که پای کار نیستند

آقای بهزادی از معلمان و فعالین اجتماعی شهر گلباف هستند که فعالیت‌های متعددی را در جهت کمک به توسعه محلی در منطقه خود انجام داده اند. شهر گلباف در چند دهه گذشته با مسئله کاهش جمعیت و رکود اقتصادی روبرو بوده و با وجود منابع طبیعی و برخی تلاش‌های با هدف تحول آفرینی، هنوز نتوانسته از ظرفیت های خود به خوبی برای شکوفایی استفاده کند. با توجه به شغل آقای بهزادی و مشاهدات مستقیم و از نزدیک از زندگی در منطقه ای که باور عمومی محرومیت در بسیاری از مردمان آن ریشه دوانده، ایشان قرار است در صحبت هایشان با بیان تجربیاتی، به این مسئله بپردازند که چرا جوانان برخی مناطق کمتربرخوردار با وجود تحصیلات و توانایی‌ها و فرصت های حداقلی رشد، در قبال مشکلات و مسائل منطقه خود منفعل هستند و برای بهبود زندگی خود و جامعه‌شان به اندازه کافی، پای کار نیستند

 اسماعیل آذری نژاد(فعال آموزشی در کهگیلویه و بویراحمد)

حاج آقا آذری نژاد، روحانی نام آشنایی است که سال‌هاست بنا بر نیازهای فرهنگی که در منطقه خود (استان کهگیلویه و بویر احمد) تشخیص داده‌اند، در حال کار با کودکان، با ابزار آموزش و قصه‌خوانی می‌باشند. به اعتقاد ایشان روش پایدار حل انفعال موجود در منطقه، و حل مسائل فرهنگی موجود، آموزش کودکان و نسل‌های بعدی است. ایشان در این مسیر تعداد زیادی از جوانان روستاها را فعال کرده‌اند و شبکه‌ای از قصه‌خوانان راه اندازی کرده‌اند. ایشان در سخنرانی شان، با اشاره به نقاطی که در آموزش بچه ها هدف گرفته اند، ارتباط فعالیت ترویج کتابخوانی و چشم انداز آن را با محرومیت زدایی عنوان می کنند. همچنین در بخش دیگری از صحبت هایشان، آسیب شناسی از کمک های بیرونی به مناطق کمتر برخوردار نیز خواهند داشت.

فرحناز نژاد غفوری (مسئول پروژه «قشم، جزیره‌ای برای کودکان») 

به باور خانم نژاد غفوری، آموزش‌های مقطع پیش از دبستان به منظور آمادگی کودکان در ورود به مقطع ابتدایی و پیشگری از عقب ماندگی های تحصیلی در آینده، اهمیت زیادی در مناطق کمتربرخوردار دارد. خانم نژاد غفوری، ساکن جزیره قشم است و چند سالی است با هدف ارتقای آموزش‌های پیش از دبستان، پروژه «قشم، جزیره‌ای برای کودکان» را راه‌اندازی کرده‌اند. با وجود توسعه امکانات زیرساختی و عمرانی در بخش‌هایی از این جزیره، مناطق بومی نشین از این موضوع بهره چندانی نبرده‌اند و این مناطق از نظر دسترسی به امکانات، با کمبودهایی روبرو هستند. تمرکز خانم نژاد غفوری، بالا بردن استاندارهای آموزشی در مقاطع پیش دبستانی در روستاها با استفاده از پتانسیل‌های فرهنگی و محیطی بومی و محلی است.

مینا کامران(پویش ایران من): چشم اندازی که از توسعه یافتگی به کودکان می‌دهیم

خانم کامران بیش از 3 سال است که همراه پویش «ایران من»، در جهت توسعه عدالت آموزشی به خصوص در نقاط کمتر برخوردار و مرزی ایران تلاش می کنند. پویش «ایران من» با اعتقاد به اینکه آموزش سنگ بنای توسعه هر کشوری است، حرکت در مسیر توسعه و عدالت آموزشی را با ساخت 100 مدرسه در روستاهای مرزی ایران شروع کرده است. خانم کامران در ارائه شان ضمن تاکید بر ضرورت بارور کردن توانمندیها و پتانسیل‌های خود دانش آموزان این مناطق، به طور ویژه به معرفی فلسفه طرح «احیای مدارس کپری» خواهند پرداخت.

هامون طهماسبی(مدرسه توسعه پایدار): رویکرد متفاوت به محرومیت زدایی

آقای طهماسبی، پژوهشگر حوزه توسعه پایدار و مسئولیت اجتماعی سازمانها و مدیر برنامه مدرسه توسعه پایدار است. ایشان در ارائه خود، به لزوم نگاه متفاوت به مسئله محرومیت و تغییر رویکردها در برنامه های مداخله برای مناطق کمتربرخوردار به ویژه در حوزه آموزش خواهند پرداخت و فلسفه و اهداف این همایش و برنامه های آتی مدرسه توسعه پایدار در این زمینه را شرح خواهند داد.

علیرضا هندیجانی (جمعیت نیکخواهان سلامت روان شیراز)

آقای هندیجانی، طراح و بنیانگذار جمعیت نیکخواهان سلامت روان شیراز است. محل فعالیت این سمن، شهر شیراز و منطقه هودیان در استان سیستان و بلوچستان است. تاکید تیم ایشان در حوزه آموزش، بر آموزش کودکان از سن پایین و با توجه به داشته‌های فرهنگی و محیطی منطقه و همچنین آشنا کردن کودکان با کودکان مناطق دیگر برای از بین رفتن دید محرومیت و ناتوانی در عوض کردن سرنوشت‌شان است. آقای هندیجانی معتقد است برای ورود به یک منطقه لازم است با دید توانمندی وارد شد و نه محرومیت؛ سخنرانی ایشان، متمرکز بر فرهنگ است. آقای هندیجانی، مشکلات جامعه را در نگرش‌، روان و فرهنگ می‌بیند و به همراه تیم‌شان تلاش می‌کند به صورت غیر مستقیم و با بازی و تعریف فعالیت‌های جمعی به حل این مشکلات بپردازد.

ثریا حبیبی(انجمن حامی): لزوم توجه  به سه ضلع معلم، دانش آموز، خانواده در برنامه‌های آموزشی مناطق کم برخوردار

خانم حبیبی مسئول گروه آموزش دبستان‌های انجمن حامی و مربی هنر کودکان است. ایشان و تیم‌شان از سال 1392 پروژه آموزش در دشتیاری(سیستان و بلوچستان) را به پیش می‌برند. هدف از اجرای پروژه‌های آموزشی حامی در این مناطق، جلب مشارکت مخاطبان یعنی معلمان و مدیران، اولیا و دانش آموزان و استفاده از استعدادها و پتانسیل‌های موجود در هر مدرسه است تا به بهترین راه‌کارها در زمینه آموزش برای خودشان برسند. اعتقاد خانم حبیبی بر این است که فقط از طریق آموزش‌های مشارکتی میتوانیم همراه جامعه محلی کارها را پیش ببریم و تا زمانی که آموزش دغدغه افراد نشود اتفاقی نمی‌افتد؛ تمرکز ارائه ایشان در همایش، بر اهمیت سرمایه‌گذاری بر معلمان و فعالین آموزشی محلی و جلب مشارکت خانواده ها، برای پاسخ به نیازهای آموزشی کودکان مناطق محروم است.

میثم لورگی (انجمن راه مدرسه)

آقای میثم لورگی، معلم کهنوجی، مدیر و موسس انجمن " راه مدرسه " است و بیش از دوازده سال در شهر و روستاهای اطراف کهنوج معلم و مدیر مدارس مختلف بوده اند. ایشان با نگاهی متفاوت به مقوله ی تعلیم و تربیت سعی در ایجاد بستری مناسب برای اجتماعی کردن و جامعه پذیری صحیح کودکان کرده اند. همچنین با ایجاد انجمن های دانش آموزی با موضوعات محیط زیستی و انجمن های حقوق شهروندی و از طریق حمایت های مردمی به  ایجاد کتابخانه ی عمومی در روستا اقدام کرده اند. آقای لورگی،تحصیل کرده رشته ی جامعه شناسی و حقوق هستند.

محمود حسینی(معلم عشایری در منطقه زاگرس) و رئوف آذری (فعال اجتماعی در سردشت-آذربایجان غربی) نیز به صورت ویدئوی ضبط شده(سخنرانی کوتاه 5 تا 10 دقیقه ای) به ارائه دیدگاه خواهند پرداخت و پس از آن به صورت زنده پاسخگوی سوالات حضار خواهند بود.

 

 

برنامه زمانی روزهای همایش


 

 

حامی ویژه


گروه  بوتان، از بهمن 98 به عنوان حامی ویژه سلسله نشست‌های «توسعه پایدار برای ایران» در کنار ما قرار گرفته است. مدرسه توسعه پایدار، قدردان نگاه مثبت و همراهی بلندنظرانه مدیران محترم این مجموعه تولیدی با سابقه کشورمان است. امیدواریم که در کنار همراهی سایر اشخاص و نهادهای دغدغه مند، با همدیگر بتوانیم قدم مثبتی برای اعتلا و پیشرفت و آبادانی میهن عزیزمان برداریم.
شرکت بوتان، از برندهای خوشنام و با سابقه ملی کشور مان است که در حوزه مسئولیت اجتماعی، به فعالیت‌های متعدد و ارزشمندی می‌پردازد. دعوت می‌کنیم که از وبسایت این شرکت در بخش مسئولیت اجتماعی دیدن کنید تا با این فعالیت‌ها، بیشتر آشنا شوید: کلیک کنید

 

درباره سلسله رویداد «توسعه پایدار برای ایران»


سلسله نشست‌های «توسعه پایدار برای ایران» توسط مدرسه توسعه پایدار و با همراهی حامیان آن از مهر 1397 برگزار می‌شود. این نشست‌ها به بررسی مسائل مهم و اولویت‌های توسعه پایدار ایران در بخش‌های دولتی، خصوصی و مردمی و با نگاهی ویژه به تجارب منتخب داخلی و بین‌المللی و با هدف ترویج مفاهیم مرتبط و راه‌کارهای عملیاتی برای فعالین و علاقه‌مندان حوزه توسعه پایدار برگزار می‌شود.

 

***************************

 

ثبت نام و نحوه شرکت در این رویداد


شما از هر جای ایران، با یک گوشی هوشمند یا یک کامپیوتر/لپ تاپ متصل به اینترنت می توانید در این رویداد شرکت کنید.

بعد از ثبت نام و یک روز قبل از همایش، لینک شرکت در برنامه برایتان ایمیل خواهد شد. لطفا در ورود آدرس ایمیل و مشخصات خود دقت کنید. 

 

ما تشویق می کنیم که در هر سه روز حضور داشته باشید. جلسات همایش کوتاه هستند و وقت زیادی از شما نمی گیرند. اما زحمت زیادی برای هماهنگی شان کشیده شده و سخنرانان دغدغه مند و پر تلاش این همایش، حرف های آموختنی زیادی برای همه ما دارند:)

 

 

ثبت نام روز پایانی همایش(جمعه):  با پرداخت 10 هزار تومان  

(فیلم روز اول و دوم رویداد برای شما بعد از همایش ارسال می شود)

 

 

*در صورت هرگونه سوال، می توانید با شماره (09135474008) تماس بگیرید.


گزارش‌های جنبی همایش

گزارش اول- مصاحبه خبرگزاری ایرنا با تنی چند از فعالین آموزشی به بهانه این همایش: کلیک کنید

*با همکاری «خبرگزاری ایرنا»، و به بهانه این رویداد، به گفت‌وگو با چند نفر از معلمان و فعالان سازمان‌های مردم‌نهاد در نقاط مختلف کشور(خانمها و آقایان صبورا سمنانیان، میثم زاهدی، علیرضا هندیجانی، و الهام مراد) پرداختیم تا ببینیم «آموزش در مسیر محرومیت‌زدایی» باید به چه مسائلی توجه کند و چه چشم‌اندازی را دنبال نماید.

 

گزارش دوم-گفتگوی خبرگزاری ایرنا با جمعی از فعالین اجتماعی به بهانه این رویداد: کلیک کنید

*در دومین گزارش خبری مرتبط با این برنامه، «خبرگزاری ایرنا» ، به گفت‌وگو با چند نفر از فعالین آموزشی و اجتماعی در نقاط مختلف کشور (خانمها و آقایان محمد کاظم متولی، ناصر نوربخش، زهرا گیتی نژاد، سیده فاطمه بهرامیان، عبدالرحیم بلوچ، سید محمد مهدی حسینی، ساعد مطهری و هامون طهماسبی) پرداخته است. 

 

مدرسه توسعه پایدار

مدرسه توسعه پایدار، تصمیم دارد تا در یک اقدام آموزشی-ترویجی از طریق ترجمه مقالات کاربردی و مفید مرتبط با توسعه پایدار، و در حوزه های مورد تمرکز مدرسه در حال حاضر نظیر «حوزه های اجتماعی مدیریت»، «توسعه محلی»، و «پیامدهای اجتماعی-اقتصادی بحران کرونا» سهم کوچکی در توسعه و نشر دانش مورد نیاز فعالین اجتماعی-اقتصادی، نهادهای سیاستگذاری و محققین ایفا نماید.

این مقالات توسط تیم مدرسه توسعه پایدار، ویرایش می شوند و سپس به شکل رایگان در وبسایت مدرسه توسعه پایدار(و در بخش تازه تاسیس «منابع») و با نام مترجم جهت استفاده عمومی قرار خواهند گرفت.

اگر وضعیت زبان خود را «بسیار خوب» ارزیابی می کنید، می توانید با تقبل یک یا چند مقاله، در تیم مترجمین داوطلب مدرسه توسعه پایدار قرار بگیرید و در این پروژه عام المنفعه مشارکت داشته باشید. سعی ما بر این است که مقالات خوب و کاربردی(عمدتا کوتاه) که برای جهت‌دهی و رشد فعالین اجتماعی-اقتصادی، سیاستگذاران و محققان به منظور کمک به مسائل توسعه پایدار در کشورمان، راهگشا هستند را انتخاب کنیم.

در صورت تمایل، یک رزومه به آدرس iransdschool@gmail.com ایمیل کنید.

مدرسه توسعه پایدار

یادگیری از تجارب ناموفق و اشتباهات در مسیر توسعه محلی

جلسه ای برای بازگویی اشتباهات آموزنده

دومین نشست یادگیری از تجارب نا موفق و اشتباهات در مسیر توسعه محلی، که در قالب سلسله نشست‌های «توسعه پایدار برای ایران» برگزار می‌شد، با حضور جمعی از فعالین و صاحب‌نظران توسعه محلی و محرومیت زدایی، یکشنبه 27 بهمن 98، از ساعت 4:30 تا 6:30 بعدازظهر در محل پژوهشکده سیاستگذاری دانشگاه شریف برگزار شد.
پس از برگزاری موفق نشست اول با عنوان "یادگیری از تجارب ناموفق و اشتباهات در مسیر توسعه محلی" در تیرماه سال جاری، که مورد استقبال علاقه‌مندان این حوزه قرار گرفت، درخواست‌های متعددی برای ادامه این مسیر و شنیدن روایت‌های متفاوت از تجربیات توسعه محلی داشتیم. در ادامۀ این مسیر در آبان ماه سال جاری فراخوان دیگری برای ارائۀ تجربیات ناموفق در این حوزه منتشر شد که طی آن از فعالان این حوزه خواسته شد در صورت علاقه برای ارائۀ تجربیات ناموفق و آموزنده خود در این مسیر با مدرسه توسعه پایدار تماس بگیرند. از سوی دیگر و به شکل موازی نیز  به سراغ تعدادی از فعالان این حوزه رفتیم تا مشارکت ایشان را در این برنامه جلب کنیم که نهایتا سه نفر از فعالان این حوزه برای ارائۀ تجربه در این نشست انتخاب و دعوت شدند.


اولین ارائه دهنده این جلسه، آقای محمد کاظم متولی از تسهیلگران با سابقه در پروژه‌های توسعه محلی بود. ایشان اهل یزد هستند و فعالیت خود را نیز از همین استان آغاز کرده‌اند و حدود دو دهه سابقه فعالیت در حوزۀ تسهیلگری دارند. تجربۀ ناموفق ایشان مربوط به فعالیت به عنوان تسهیلگر محلی در یکی از پروژه‌های بین‌المللی بود. جایی که رویکرد نادرست مدیران بالادست موجب تحت فشار قرار گرفتن تسهیلگر در رویارویی با جامعه محلی می‌شود و همچنین انتخاب نادرست منطقه هدف برای مداخله نهایتا منجر به سلسله اتفاقاتی می‌شود که سبب ایجاد تنش و بدبینی در جامعه محلی می‌گردد و تسهیلگر را ناگزیر به انتخاب رویکردی میانجیگرانه برای کاهش تنش ایجاد شده می‌نماید.
دومین ارائه دهنده، دکتر مهدی شفیعی بود. ایشان دارای دکتری مدیریت هستند و حدود 20 سال به آموزش و مشاوره در زمینه تسهیلگری، به ویژه در حوزه تشکیل صندوق‌های اعتباری خرد در نقاط مختلف کشور پرداخته‌اند. تمرکز ارائه ایشان بر نقاط ناموفق تجربۀ اجرای طرح تشکیل صندوق‌های اعتباری خرد در کشور بود که عامل اصلی آن از نظر ایشان این است که صندوق که ابزاری برای توسعه و ایجاد کسب و کارهای متوسط و خرد بوده، در بسیاری از پروژه‌ها، به عنوان «هدف» در نظر گرفته شده و از دیگر اجزای زنجیرۀ ایجاد کسب و کار و توسعه محلی جدا شده که منجر به ناموفق بودن برخی از این صندوق ها در دست‌یابی به اهداف مدنظر شده است.
آخرین ارائه دهنده، خانم الهام مراد بود. ایشان در حوزۀ آموزش در مناطق محروم فعالیت دارد و تجربه‌ای از اولین سال فعالیت خود در این حوزه ارائه کرد. تجربه‌ای که به موجب آن گروهی از دانش آموزان یک منطقه محروم انتخاب شده و مورد آموزش‌های ویژه قرار گرفته بودند. موضوع ارائه ایشان، اشتباه در تأکید بر امکانات موجود و نیروی انسانی در درسترس تیم پروژه، به جای توجه به نیاز واقعی مخاطب و در نتیجه برداشت سطحی از نیازسنجی در این پروژه بوده است که ممکن است پیامدهای نامطلوب و متضادی با اهداف مدنظر برای محرومیت زدایی در بر داشته باشد.
پایان بخش جلسه، پرسش و پاسخ مخاطبان و ارائۀ نظرات بود. گفتنی است با توجه به ماهیت این جلسه که بیان اشتباهات و تجارب ناموفق است و طبق توافقی که با سخنرانان شده بود، گزارش مشروحی از این جلسه منتشر نمی‌شود و مقرر شد که با توجه به استقبال مخاطبان، در سال 99 نیز جلساتی از «نشست‌های توسعه پایدار برای ایران» مجددا به این موضوع اختصاص پیدا کند.

***

قدردانی از همراهی شرکت بوتان

گروه  بوتان، از این نشست، به عنوان حامی ویژه سلسله نشست‌های «توسعه پایدار برای ایران» در کنار ما قرار گرفته است. مدرسه توسعه پایدار، قدردان نگاه مثبت و همراهی بلندنظرانه مدیران محترم این مجموعه تولیدی با سابقه کشورمان است. امیدواریم که در کنار همراهی سایر اشخاص و نهادهای دغدغه مند، با همدیگر بتوانیم قدم مثبتی برای اعتلا و پیشرفت و آبادانی میهن عزیزمان برداریم.

مدرسه توسعه پایدار

 

فراخوان معرفی کسب و کارهای اجتماعی ایرانی

 

ما در مدرسه توسعه پایدار، در حال تالیف کتابی با موضوع «کسب و کارهای اجتماعی در ایران» هستیم. بخش مهمی از کار تحقیقاتی شناسایی کسب و کارهای اجتماعی ایرانی در این اثر به پایان رسیده و برای اینکه مطمئن شویم حداکثر گزینه های موجود را بررسی کرده ایم، تصمیم گرفتیم مشارکت شما را از این طریق جلب کنیم.

اگر در شهر یا روستای خود یا هرجایی از کشور، کسب و کاری اجتماعی می شناسید، کافی است از طریق فرم نظرات پایین صفحه یا ارسال پیام در تلگرام به شماره 09129458095 به ما معرفی نمایید.

ما به دنبال کسب و کارهایی ایرانی هستیم که یک هدف اجتماعی جدی در ماموریت شان وجود داشته باشد. یعنی مثلا اشتغال زایی برای اقشار نیازمند، کمک به کاهش فقر، حفظ محیط زیست، کاهش نابرابری، یا هر مسئله اجتماعی دیگری در راستای توسعه پایدار کشور عزیزمان.

توجه کنید که داشتن «هدف» و «نیت» اجتماعی برای ما شرط لازم است و صرف داشتن «اثر مثبت اجتماعی» کفایت نمی کند. در واقع به دنبال کسب وکارهایی هستیم که با چرخیدن چرخشان، «آگاهانه» و «برنامه ریزی شده»، باری از دوش مشکلات جامعه مان برداشته می شود و بنیانگذاران آن، ماموریت اصلی شان در اداره آن کسب و کار، نگاه تجاری نیست.

گزینه های معروف و مشهور کسب و کار اجتماعی در ایران را ما قبلا جزو گزینه هایمان بررسی کرده ایم(مثل شرکت فیروز، یا شرکت آرشیا). هدف ما از این فراخوان، بیشتر اطلاع از مواردی است که کمتر در مثالهای کسب و کار اجتماعی در ایران شناخته شده هستند و شاید این همکاری شما کمک کند که این موارد، بیشتر دیده و معرفی شوند.

پیشاپیش از همراهی و مشارکت شما سپاسگزاریم.

مدرسه توسعه پایدار

آمادگی برای برگزاری نشست‌های «توسعه پایدار برای ایران» در خارج از تهران

(فراخوان میزبانی از نشست‌ها)

 

 

مدرسه توسعه پایدار از این پس آمادگی دارد که نشست‌های «توسعه پایدار برای ایران» را علاوه بر تهران، فراخور موضوعات محلی، به شهرستان‌ها و حتی روستاها ببرد. این یک قدم مهم در راستای دغدغه‌های مدرسه در رابطه با تمرکز زدایی است. 

 

نشست‌های «توسعه پایدار برای ایران» یک رویداد غیرانتفاعی و مستقل است که توسط مدرسه توسعه پایدار دانشگاه شریف و با همکاری جمعی از سازمان ها و نهادهای حامی، از مهرماه 1397، برگزار شده و با استقبال بسیار خوبی از مخاطبان روبرو شده است.

این نشست‌ها به بررسی مسائل مهم و اولویت‌های توسعه پایدار ایران در بخش‌های دولتی، خصوصی و مردمی و با نگاهی ویژه به تجارب منتخب داخلی و بین‌المللی می پردازد و با هدف ترویج مفاهیم مرتبط و راه‌کارهای عملیاتی برای فعالین و علاقه‌مندان حوزه توسعه پایدار برگزار می‌شود.

 

اگر شما از یک نهاد محلی هستید که تمایل به میزبانی یکی از نشست‌های «توسعه پایدار در ایران» را در شهر یا روستای خود دارید، کافی است که بعد از بررسی و مشخص شدن موارد زیر، با ما تماس بگیرید:

  • موضوع پیشنهادی(ترجیحا در ارتباط مستقیم با منطقه خودتان)
  • مکان و زمان تقریبی
  • منابع مالی(هزینه های مکان، پذیرایی، تبلیغات، مستندسازی، ایاب و ذهاب مهمان‌های خارج از منطقه، و مشاوره، طراحی و تسهیل گری تیم مدرسه توسعه پایدار)

قبل از تماس با ما، حتما به صفحه «نشست‌ها» مراجعه کنید و با حال و هوا و سوابق نشست‌های «توسعه پایدار برای ایران» در گذشته آشنا شوید(کلیک کنید).

 

 

تماس با ما: کلیک کنید

 

مدرسه توسعه پایدار

 

 

در کسب و کارتان، سهمی هم برای خدا قائل شوید!

 گزارشی کوتاه از نشست «کارآفرینی اجتماعی به سبک شرکت آرشیا» با حضور دکتر «علیرضا نبی»

50 سال دارد و در یکی از محله‌های فقیرنشین مشهد به دنیا آمده است؛ در کودکی روزنامه می‌فروخت، کفش واکس می‌زد و دست‌فروشی می‌کرد اما امروز بزرگ‌ترین مجموعه فرآوری زیتون کشور را دارد و محصولاتش به کشورهای مختلفی هم صادر می‌شود. علیرضا نبی را خیلی‌ها می‌شناسند. پای صحبت‌هایش در برنامه‌های مختلف تلویزیونی از «ماه عسل» گرفته تا «بدون تعارف» نشسته‌اند و انگیزه، تکاپو و اشتیاقش را برای برداشتن باری از دوش مسائل جامعه، آن هم با نگاهی نو در فضای کسب‌وکار، تحسین کرده‌اند.

علیرضا نبی با تعاریف امروزی ادبیات مدیریت، یک کارآفرین اجتماعی است. او کسب‌وکارهایی راه انداخته که هدف و کارکرد اصلی‌شان، کمک به حل یک مسأله اجتماعی یعنی بیکاری افراد دارای سوءسابقه است. او چند هزار نفر از افراد دارای جرایم عمد و غیرعمد را در کارخانه‌های خود به کار گرفته و نگاه خاصش به کسب‌وکار و ارزش‌آفرینی اجتماعی، سبب جلب توجهات در داخل و حتی خارج از کشور به فعالیت‌های او به‌ویژه در شرکت آرشیا شده است.

دوشنبه 8 مهر، دانشکده مدیریت و اقتصاد، میزبان دکتر علیرضا نبی بود تا در دهمین جلسه از نشست‌های «توسعه پایدار برای ایران» از تجربه و دغدغه‌هایش بگوید تا به گفته برگزارکنندگان ببینیم یک کارآفرین اجتماعی چطور به دنیا نگاه می‌کند و چطور این‌قدر پرامید و مصمم در مسیر خود ادامه می‌دهد تا شاید قدری از این انگیزه و اشتیاق و تلاش و امید، برای دانشجویان امروز و مدیران، کارشناسان و کارآفرینان فردا الهام‌بخش شود.

سالن دکتر مشایخی، دوشنبه، بعدازظهر گرم و پرحرارتی را پشت سر گذاشت، نه فقط به این خاطر که علیرضا نبی، دو ساعت پشت سر هم، انگیزشی و با شور و حرارت سخن گفت، بلکه به این سبب اینکه سالن 80 نفره به علت استقبال خیلی خوب مخاطبان به 175 نفر افزایش ظرفیت داده بود و برنامه در اینستاگرام هم پخش زنده می‌شد.

 

نبی، با ذکر داستان‌هایی از زندگی کارکنانش شروع کرد. آدم‌هایی که خیلی‌هایشان ناخواسته و به دلیل مواردی چون چک برگشتی، سوءتفاهم یا مهریه پایشان به زندان باز شده بود و به همین راحتی برچسب «سوءسابقه» بهشان خورده بود و بعد از رهایی، هیچ‌جا کار پیدا نمی‌کردند. افرادی که فکر می‌کردند دنیا بهشان پشت کرده اما کار در آرشیا و احترام و اعتمادی که آنجا دیده‌اند، سبب شده زندگی‌‌شان متحول شود.

علیرضا نبی از یک فرهنگ سازمانی متفاوت گفت. از رابطه برادری و خواهری و پدری و مادری بین همکاران تا نبود رقابت‌های مخرب سنتی در فضای کار تا هم‌سطح بودن کم‌وبیش حقوق‌ها تا نبود تفاوت بین پسر مدیرعامل و کارگران عادی و گذشت و ایثار و همیاری که همگی در بستر یک کسب‌وکار اجتماعی شکل گرفته است. به قول او «بچه‌های من با همه نداشته‌هایشان، حال‌شان خوب است و این یعنی خوشمزه زندگی‌کردن!».

او حتی با زبان دو دوتا چهارتای بازار هم صحبت کرد و از وضعیت فروش خیلی خوبش گفت و اینکه در این شرایط که همه از سختی و بدی تولید می‌گویند، آرشیا با مشکل ناتوانی در پاسخ‌گویی به تقاضای بالا روبروست. از اینکه نمی‌داند چطور ساعتی 3.5 تن زیتون پرورده خود به خود فروش می‌رود و آن هم در ظرف‌های 75 گرمی! آوازه کسب‌وکار او البته به گوش خیلی‌ها رسیده است. حتی شبکه‌های خارجی از ترکیه و آلمان در حال حاضر در حال تهیه برنامه راجع به داستان‌ آدم‌های آرشیا و زندگی دکتر نبی هستند و در برخی کشورهای همسایه هم تقاضا شده با همین مدل برای افراد دارای سوءسابقه یا زنان سرپرست خانوار، مجموعه‌های تولیدی راه بیفتد.

نبی خوب بلد است اشک آدم‌ها را در بیاورد! او بارها در حین روایت داستان‌های تکان‌دهنده زندگی کارکنانش و اتفاقات خوب در سر راه آرشیا، چشمانش پر از اشک شد و البته گریه خیلی‌ها را هم درآورد، حتی استادانی که در جلسه حاضر بودند! او از دانشجویان امروز مدیریت و مدیران فردای کشور خواست که جایی هم برای دل و خدا در کسب‌وکارشان باز کنند و با ارائه شواهد زیاد از تجربه خود، تضمین داد که «خدا به غیر حساب» به شما برمی‌گرداند. نبی این را به قانون هستی نسبت داد و گفت «اگر بر بنده خدا رحم کنی، خدا به تو رحم می‌کند» و هیچ تردیدی در این نیست!

آرشیا یکی از بزرگ‌ترین کسب‌وکارهای اجتماعی ایران و شاید دنیا، در مشهد قرار دارد و بزرگ‌ترین مجموعه فرآوری زیتون کشور را با ظرفیت 2000 تن شامل می‌شود. کل این کارخانجات، زیرمجموعه یک بنیاد خیریه هستند و سود انباشته‌شان به گسترش کسب‌وکارهای مشابه برای افراد دارای مسأله‌ای اختصاص پیدا‌ می‌کند که در روند عادی جامعه، به حاشیه رانده می‌شوند و به قول آقای نبی، تنها کس‌شان خدا می‌شود.

شاید این‌بار که شما در فروشگاه‌های شهروند یا رفاه خرید کردید، توجه‌تان به شیشه‌های زیتونی جلب شود که روی در‌شان نوشته شده «اینجا شرط استخدام داشتن سوءپیشینه است». برچسب‌هایی که بخشی از راهبرد فروش اجتماعی آرشیاست و علیرضا نبی معتقد است خیلی از مردم با خرید حمایتی خود، سبب رونق این کسب‌وکار و ایجاد شغل برای افراد نیازمند شاغل در آن شده‌اند.

علیرضا نبی از آن آدم‌های خاص است، ماشین ندارد و در یک منزل اجاره‌ای در حاشیه مشهد زندگی می‌کند و معتقد است که این سبک زندگی و در عوض نزدیکی به کارکنانش، به او لذت بسیار بیشتری از سوار شدن به ماشین شاسی‌بلند می‌دهد و شاید اگر کارآفرینان اجتماعی این‌قدر خاص نبودند، نمی‌توانستند منشأ تحولات بزرگ هم بشوند.

 

دریافت فایل صوتی جلسه: bit.do/shnabi

 

 

مشاهده فیلم جلسه:

 

 

 

 

مدرسه توسعه پایدار

فراخوان بازگویی درس آموخته‌های پروژه‌های مرتبط با توسعه محلی و محرومیت‌زدایی
برای نشست دوم "یادگیری از تجارب ناموفق و اشتباهات در مسیر توسعه محلی"

 

👈این یک فراخوان برای دعوت به یک یادگیری جمعی است. یک یادگیری از اشتباهات و شکست‌ها!

🔹یکی از راه‌های خوب یادگیری، نگاه انتقادی به تجارب گذشته است. فعالیت‌هایی که در زمان انجامشان تمام تلاشمان را کرده بودیم که بهترین باشد؛ اما امروز، با توجه به آموخته‌ها و یا تجربیات بعدی فکر می‌کنیم که می‌شد ملاحظات بیشتری در نظر گرفت، و رویکردهای دیگری به کار گرفت تا به مقصود مطلوب رسید.

🔹این موضوع در پروژه‌های اجتماعی به دلیل پیچیدگی ذاتی کار با مردم اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. به ویژه جایی که افراد تصور می‌کنند که تفاوت رویه‌ها فقط اختلاف سلیقه است؛ در حالی که افراد با تجربه‌تر این تفاوت‌ها را ناشی از تکامل نگاه به مسائل و تکامل تئوری‌ها می‌دانند. با این رویکرد در نظر داریم نشستی برگزار کنیم که این بار چراغی بر نقاط تاریک تجربیات و آن ملاحظاتی که یادگرفتیم که "در پروژه‌های بعدی نباید تکرار شود" ، بیاندازیم. 

✅پس از برگزاری موفق و پر از استقبال نشست اول با عنوان "یادگیری از تجارب ناموفق و اشتباهات در مسیر توسعه محلی" در تیرماه سال جاری، درخواست‌های زیادی برای ادامه این مسیر و شنیدن روایت‌های متفاوت از تجربیات توسعه محلی داشتیم و برآن شدیم که نشست دوم را در هفته دوم دی ماه برگزار کنیم. 

✅✅اگر یکی از فعالان و دغدغه مندان توسعه مناطق محروم کشور هستید و یا تجربه مستقیم از کار میدانی در توسعه روستا، محله یا یک منطقه دارید و دوست دارید همراه این یادگیری جمعی شوید، شما مخاطب این فراخوان هستید! 

◀️برای ما از طریق ایمیل iransdschool@gmail.com یا آی دی تلگرام @SDSchool_Admin یا فرم نظرات پایین همین صفحه بنویسید و یا شماره تماس بگذارید؛ با شما تماس خواهیم گرفت.

***

👈هیچ تجربه ای کاملا موفق نیست و هیچ تجربه‌ای هم کاملا شکست خورده نیست. می‌خواهیم این بار، بر اشتباهات، خطاها و گوشه‌های «ناموفق» تجارب‌مان، متمرکز شویم. بدین معنی که یک فرد یا تیم مداخله گر با هدف توسعه و پیشرفت یک روستا، محل یا منطقه، اقداماتی را انجام داده اند، اما به دلیل عدم نگاه همه جانبه و پیش بینی عوامل مهم در توسعه پایدار، تمام یا بخشی از نتیجه کار در کوتاه مدت یا بلندمدت، موفق نشده است و یا پیامدهای منفی پیش بینی نشده ای در حوزه های اجتماعی یا محیط زیستی و اقتصادی ایجاد شده است.

✅مدرسه توسعه پایدار، بر این باور است که برای یافتن راه حل های موثر برای توسعه پایدار ایران عزیزمان، باید نگاهی درون زا داشته باشیم و در توسعه دانش لازم، نگاهی ویژه به تجارب داخلی بیاندازیم. همیاری شما، در این فراخوان، کمک بزرگی است برای توسعه دانش بومی توسعه پایدار در کشور. منتظرتان هستیم!

مدرسه توسعه پایدار