مدرسه توسعه پایدار و مسئولیت اجتماعی سازمان‌ها

تحت حمایت پژوهشکده سیاستگذاری دانشگاه صنعتی شریف

مدرسه توسعه پایدار و مسئولیت اجتماعی سازمان‌ها

تحت حمایت پژوهشکده سیاستگذاری دانشگاه صنعتی شریف

مدرسه توسعه پایدار و مسئولیت اجتماعی سازمان‌ها

مدرسه توسعه پایدار، عنوان برنامه ای است که زیرمجموعه پژوهشکده سیاست گذاری دانشگاه صنعتی شریف شکل گرفته است و در تلاش است که به توسعه دانش و توانمندی های عمومی مخاطبان خود راجع به حوزه توسعه پایدار و مسئولیت اجتماعی سازمان ها یاری برساند. برای آشنایی با سوابق مدرسه، خدمات آن و راه های ارتباطی می توانید به منوهای سایت مراجعه کنید.

بوتان

آموزش محرومیت زدا

کانال تلگرام

کانال تلگرام

کانال تلگرام

۲۰ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «کارگاه آموزشی توسعه پایدار» ثبت شده است

 

به بهانه برگزاری همایش مجازی

«آموزش در مسیر محرومیت زدایی»

(با نگاهی ویژه به نیازهای یادگیری کودکان و نوجوانان مناطق کمتر برخوردار)

 

 

 

اشاره: نیمه اردیبهشت سال 1399، مدرسه توسعه پایدار، با افتخار میزبان رویدادی بزرگ بود که به موضوع «آموزش در مسیر محرومیت زدایی» اختصاص داشت. در این رویداد که با استقبال بسیار خوب حدود 200 نفر شرکت کننده از فعالین آموزشی و اجتماعی از بیش از 50 شهر مختلف کشور برگزار شد، طی سه روز، سخنرانان متنوعی از گوشه و کنار کشور را گردهم آورد تا از نگاهی متفاوت به مسئله آموزش و مناطق کم برخوردار بپردازد.

اما چرا این رویداد و موضوع آن مهم است؟ مطالعات قبلی ما بر روی تجارب داخلی و خارجی، موید این نکته است که سرمایه‌گذاری بر نسل آینده مناطق محروم، یکی از موثرترین سرمایه‌گذاری‌ها در راستای اهداف محرومیت‌زدایی است. در واقع کودکان و نوجوانانی که امروز بین 7 تا 15 سال سن دارند در چشم برهم زدنی 20 تا 30 ساله شده و در قالب نقش‌هایی چون مادر، پدر، معلم، کارمند، کارآفرین، کشاورز و تاجر در محل زندگی خود می‌توانند منشا خدمت و تحول باشند. باور برگزار کنندگان این رویداد بر این بود که توسعه انسانی و توانمندتر کردن نسل های آینده مناطق کمتربرخوردار، یک قدم اساسی در جهت کمک به پیشرفت و  آبادانی همه جانبه کشور عزیزمان است. مناطق کمتر برخوردار یا مناطقی که به اشتباه برچسب «محروم» بهشان زده شده است، از نظر ما، پر از ظرفیت و توانمندی هستند که کمتر به آنها پرداخته شده است. 

دغدغه محوری این همایش، گردهمایی فعالین حوزه آموزش و تعلیم و تربیت بود که به طور مشخص در حوزه کودکان و نوجوانان مناطق محروم فعالیت می‌کنند تا از رهگذر مباحثات و انتقال دانش و تجربه، موضوعات آموزشی اولویت‌دار و نیازمندی‌های ویژه برای ساختن نسلی پویا، پر تلاش، دارای چشم انداز مثبت و تحول آفرین در این مناطق شناسایی شود و تجارب و ابزارهای متنوعی که توسط فعالین اجتماعی و فعالین تربیتی در این مناطق مورد استفاده قرار می‌گیرد، معرفی شده و به اشتراک گذاشته شود.

ما فراتر از بحث های کلیشه ای و مرسوم راجع به امکانات و عدالت آموزشی، به بهانه این رویداد، به دنبال این بودیم که به این سوال اساسی پاسخ دهیم که هدف آموزش در مسیر محرومیت زدایی چه باید باشد و از طریق گفتگوهای ایجاد شده به ایجاد یک بینش مشترک، تشریک مساعی و هم‌افزایی بین فعالین این حوزه نیز کمک کنیم. باور جدی ما این است که بسیاری از موسسات مردم نهاد یا فعالین آموزشی در مناطق کم برخوردار، بدون داشتن چشم انداز و بینش مناسب و انتخاب آگاهانه سازوکاری اثربخش برای فعالیت های خود، نمی توانند در دست یابی به اهداف محرومیت زدایی، چندان موفق باشند و حتی، گاه ممکن است ولو با نیت خوب، ناخواسته به تضعیف سرمایه های انسانی این مناطق نیز بپردازند.  

 

سوالات محوری که این همایش به دنبال پاسخ به آنها بود:

·       از نظر «مهارتی»، «نگرشی» و «دانشی»، چه نیازهای یادگیری ویژه‌ای برای این کودکان جهت ایفای هر چه بهتر نقش‌های محلی در آینده و در راستای «کمک به رفع محرومیت از منطقه خود» وجود دارد؟

·       نسل امروز و جوانان فارغ التحصیل دانشگاهی در مناطق محروم چه نیازهای یادگیری پاسخ داده نشده ای دارند که نمی توانند یک کنش‌گر فعال برای تغییرسرنوشت منطقه خود باشند؟

·       پروژه‌های اثربخش در رفع «نیازهای یادگیری ویژه محرومیت زدایی»، در رویکردهای خود چه ملاحظاتی را باید مدنظر داشته باشند؟

 


دعوت به مشاهده و مطالعه مستندات این رویداد

ما در تیم برگزاری این رویداد، برای یافتن و گردهمایی این جمع فعال و پرانرژی و مثبت اندیش، وقت زیادی صرف کردیم و فکر می کنیم ماحصل کار، آموخته های زیادی برای همه دغدغه مندان ایران عزیزمان و به ویژه فعالین حوزه محرومیت زدایی به همراه دارد. لذا دعوت می کنیم محتواهای مرتبط با این رویداد را در لینک های زیر، مشاهده و مطالعه کنید و درس آموخته های آن را ترویج دهید:

 

 

 گزارش تحلیلی و جمع بندی مدرسه توسعه پایدار از مباحث این رویداد: در دست تدوین

 دریافت گزارش مشروح همه سخنرانی ها: به زودی

دریافت فایل ارائه سخنرانان: کلیک کنید

گزارش روزنامه شهروند از این همایش : کلیک کنید

 


گزارش‌های جنبی همایش

گزارش اول- مصاحبه خبرگزاری ایرنا با تنی چند از فعالین آموزشی به بهانه این همایش: کلیک کنید

*با همکاری «خبرگزاری ایرنا»، و به بهانه این رویداد، به گفت‌وگو با چند نفر از معلمان و فعالان سازمان‌های مردم‌نهاد در نقاط مختلف کشور(خانمها و آقایان صبورا سمنانیان، میثم زاهدی، علیرضا هندیجانی، و الهام مراد) پرداختیم تا ببینیم «آموزش در مسیر محرومیت‌زدایی» باید به چه مسائلی توجه کند و چه چشم‌اندازی را دنبال نماید.

 

گزارش دوم-گفتگوی خبرگزاری ایرنا با جمعی از فعالین اجتماعی به بهانه این رویداد: کلیک کنید

*در دومین گزارش خبری مرتبط با این برنامه، «خبرگزاری ایرنا» ، به گفت‌وگو با چند نفر از فعالین آموزشی و اجتماعی در نقاط مختلف کشور (خانمها و آقایان محمد کاظم متولی، ناصر نوربخش، زهرا گیتی نژاد، سیده فاطمه بهرامیان، عبدالرحیم بلوچ، سید محمد مهدی حسینی، ساعد مطهری و هامون طهماسبی) پرداخته است. 

 


سخنرانان و ارائه ها(به ترتیب ارائه در روزهای همایش)

 

روز اول (چهارشنبه 17 اردیبهشت 1399)

 

هامون طهماسبی (مدیر برنامه مدرسه توسعه پایدار): آنچه باید در محرومیت زدایی دنبال کنیم

آقای طهماسبی، پژوهشگر حوزه توسعه پایدار و مسئولیت اجتماعی سازمانها و مدیر برنامه مدرسه توسعه پایدار است. ایشان در ارائه خود، به لزوم نگاه متفاوت به مسئله محرومیت و تغییر رویکردها در برنامه های مداخله برای مناطق کمتربرخوردار به ویژه در حوزه آموزش خواهند پرداخت و فلسفه و اهداف این همایش و برنامه های آتی مدرسه توسعه پایدار در این زمینه را شرح داده اند.

 

محمدرضا شیخ الاسلامی (مسئول گروه جهادی شهید رحیمی):  رسالت آموزش در از بین بردن باور محرومیت

آقای شیخ الاسلامی تجربه بیش از ده سال معلمی در روستا و مسئولیت گروه جهادی در نقاط مختلف کشور و به ویژه منطقه بشاگرد هرمزگان را داشته اند. ایشان در سخنرانی شان، ضمن نقد باورهای مرسوم در مورد محرومیت، با بیان رویکردهای غلط آموزشی یا کمک رسانی در مناطق کمتر برخوردار که به تثبیت «باور محرومیت» منجر می‌شوند، به ارائه راه حل ها و تجاربی برای از بین بردن این باور پرداختند.

 برای تهیه کتاب «من محروم نیستم»-که در سخنرانی آقای شیخ الاسلامی اشاره شد-و آشنایی بیشتر با محتوای آن، می توانید به صفحه اینستاگرام گروه علمی-فرهنگی شهید رحیمی مراجعه کنید: کلیک کنید و یا با شماره نشر استاد (مشهد مقدس) 05132256471 تماس بگیرید.

 

مهدی بهزادی(معلم و رئیس شورای شهر گلباف-کرمان): جوانانی که پای کار نیستند

آقای بهزادی از معلمان و فعالین اجتماعی شهر گلباف هستند که فعالیت‌های متعددی را در جهت کمک به توسعه محلی در منطقه خود انجام داده اند. شهر گلباف در چند دهه گذشته با مسئله کاهش جمعیت و رکود اقتصادی روبرو بوده و با وجود منابع طبیعی و برخی تلاش‌های با هدف تحول آفرینی، هنوز نتوانسته از ظرفیت های خود به خوبی برای شکوفایی استفاده کند. با توجه به شغل آقای بهزادی و مشاهدات مستقیم و از نزدیک از زندگی در منطقه ای که باور عمومی محرومیت در بسیاری از مردمان آن ریشه دوانده، ایشان  در صحبت هایشان با بیان تجربیاتی، به این مسئله پرداختند که چرا جوانان برخی مناطق کمتربرخوردار با وجود تحصیلات و توانایی‌ها و فرصت های حداقلی رشد، در قبال مشکلات و مسائل منطقه خود منفعل هستند و برای بهبود زندگی خود و جامعه‌شان به اندازه کافی، پای کار نیستند

 

علیرضا هندیجانی (جمعیت نیکخواهان سلامت روان شیراز)

آقای هندیجانی، طراح و بنیانگذار جمعیت نیکخواهان سلامت روان شیراز است. محل فعالیت این سمن، شهر شیراز و منطقه هودیان در استان سیستان و بلوچستان است. تاکید تیم ایشان در حوزه آموزش، بر آموزش کودکان از سن پایین و با توجه به داشته‌های فرهنگی و محیطی منطقه و همچنین آشنا کردن کودکان با کودکان مناطق دیگر برای از بین رفتن دید محرومیت و ناتوانی در عوض کردن سرنوشت‌شان است. آقای هندیجانی معتقد است برای ورود به یک منطقه لازم است با دید توانمندی وارد شد و نه محرومیت؛ سخنرانی ایشان، متمرکز بر فرهنگ است. آقای هندیجانی، مشکلات جامعه را در نگرش‌، روان و فرهنگ می‌بیند و به همراه تیم‌شان تلاش می‌کند به صورت غیر مستقیم و با بازی و تعریف فعالیت‌های جمعی به حل این مشکلات بپردازد.

 

 فایل‌ ویدئویی کامل سخنرانی های روز اول: کلیک کنید

 


 

روز دوم (پنجشنبه 18 اردیبهشت 1399)

 

 اسماعیل آذری نژاد(فعال آموزشی در کهگیلویه و بویراحمد)

حاج آقا آذری نژاد، روحانی نام آشنایی است که سال‌هاست بنا بر نیازهای فرهنگی که در منطقه خود (استان کهگیلویه و بویر احمد) تشخیص داده‌اند، در حال کار با کودکان، با ابزار آموزش و قصه‌خوانی می‌باشند. به اعتقاد ایشان روش پایدار حل انفعال موجود در منطقه، و حل مسائل فرهنگی موجود، آموزش کودکان و نسل‌های بعدی است. ایشان در این مسیر تعداد زیادی از جوانان روستاها را فعال کرده‌اند و شبکه‌ای از قصه‌خوانان راه اندازی کرده‌اند. ایشان در سخنرانی شان، با اشاره به نقاطی که در آموزش بچه ها هدف گرفته اند، ارتباط فعالیت ترویج کتابخوانی و چشم انداز آن را با محرومیت زدایی عنوان می کنند. 

 

فرحناز نژاد غفوری (مسئول پروژه «قشم، جزیره‌ای برای کودکان») 

به باور خانم نژاد غفوری، آموزش‌های مقطع پیش از دبستان به منظور آمادگی کودکان در ورود به مقطع ابتدایی و پیشگیری از عقب ماندگی های تحصیلی در آینده، اهمیت زیادی در مناطق کمتربرخوردار دارد. خانم نژاد غفوری، ساکن جزیره قشم است و چند سالی است با هدف ارتقای آموزش‌های پیش از دبستان، پروژه «قشم، جزیره‌ای برای کودکان» را راه‌اندازی کرده‌اند. با وجود توسعه امکانات زیرساختی و عمرانی در بخش‌هایی از این جزیره، مناطق بومی نشین از این موضوع بهره چندانی نبرده‌اند و این مناطق از نظر دسترسی به امکانات، با کمبودهایی روبرو هستند. تمرکز خانم نژاد غفوری، بالا بردن استاندارهای آموزشی در مقاطع پیش دبستانی در روستاها با استفاده از پتانسیل‌های فرهنگی و محیطی بومی و محلی است.

 مقاله استخراج شده از پایان نامه خانم نژاد غفوری که در ارائه شان به آن پرداخته شد: کلیک کنید

 

میثم لورگی (انجمن راه مدرسه)

آقای میثم لورگی، معلم کهنوجی، مدیر و موسس انجمن " راه مدرسه " است و بیش از دوازده سال در شهر و روستاهای اطراف کهنوج معلم و مدیر مدارس مختلف بوده اند. ایشان با نگاهی متفاوت به مقوله ی تعلیم و تربیت سعی در ایجاد بستری مناسب برای اجتماعی کردن و جامعه پذیری صحیح کودکان کرده اند. همچنین با ایجاد انجمن های دانش آموزی با موضوعات محیط زیستی و انجمن های حقوق شهروندی و از طریق حمایت های مردمی به  ایجاد کتابخانه ی عمومی در روستا اقدام کرده اند. آقای لورگی،تحصیل کرده رشته ی جامعه شناسی و حقوق هستند.

 

محمود حسینی(معلم عشایری در منطقه زاگرس)

 تماشای فایل ویدئوی ارسالی آقای حسینی به همایش در آپارات: کلیک کنید (این فایل، نسخه کاملتری از آنچه هست که در همایش ارائه شد)

آقای حسینی، بیش از 16 سال تجربه معلمی در مدارس عشایری و روستایی استان خوزستان را دارند. ایشان به شکل ویدئوی ضبط شده در همایش به بیان دغدغه های خود راجع به آموزش محرومیت زدا و به ویژه نیازهای کودکان و نوجوانان مناطق عشایری پرداختند.

 

 فایل‌ ویدئویی کامل سخنرانی های روز دوم: کلیک کنید

 


 

روز سوم و پایانی (جمعه 19 اردیبهشت 1399)

 

مینا کامران(پویش ایران من): چشم اندازی که از توسعه یافتگی به کودکان می‌دهیم

خانم کامران بیش از 3 سال است که همراه پویش «ایران من»، در جهت توسعه عدالت آموزشی به خصوص در نقاط کمتر برخوردار و مرزی ایران تلاش می کنند. پویش «ایران من» با اعتقاد به اینکه آموزش سنگ بنای توسعه هر کشوری است، حرکت در مسیر توسعه و عدالت آموزشی را با ساخت 100 مدرسه در روستاهای مرزی ایران شروع کرده است. خانم کامران در ارائه شان ضمن تاکید بر ضرورت بارور کردن توانمندیها و پتانسیل‌های خود دانش آموزان این مناطق، به طور ویژه به معرفی فلسفه طرح «احیای مدارس کپری» پرداخته اند.

 

ثریا حبیبی(انجمن حامی): لزوم توجه  به سه ضلع معلم، دانش آموز، خانواده در برنامه‌های آموزشی مناطق کم برخوردار

  • وبسایت انجمن حامی(حمایت از توسعه فضاهای آموزشی و فرهنگی): کلیک کنید

خانم حبیبی مسئول گروه آموزش دبستان‌های انجمن حامی و مربی هنر کودکان است. ایشان و تیم‌شان از سال 1392 پروژه آموزش در دشتیاری(سیستان و بلوچستان) را به پیش می‌برند. هدف از اجرای پروژه‌های آموزشی حامی در این مناطق، جلب مشارکت مخاطبان یعنی معلمان و مدیران، اولیا و دانش آموزان و استفاده از استعدادها و پتانسیل‌های موجود در هر مدرسه است تا به بهترین راه‌کارها در زمینه آموزش برای خودشان برسند. اعتقاد خانم حبیبی بر این است که فقط از طریق آموزش‌های مشارکتی میتوانیم همراه جامعه محلی کارها را پیش ببریم و تا زمانی که آموزش دغدغه افراد نشود اتفاقی نمی‌افتد؛ تمرکز ارائه ایشان در همایش، بر اهمیت سرمایه‌گذاری بر معلمان و فعالین آموزشی محلی و جلب مشارکت خانواده ها، برای پاسخ به نیازهای آموزشی کودکان مناطق محروم است.

 

رئوف آذری (فعال اجتماعی در سردشت-آذربایجان غربی): صلح و مهربانی در خدمت محرومیت زدایی

  • صفحه اینستاگرام بنیاد توسعه صلح و مهربانی-رئوف آذری: کلیک کنید

آقای آذری یکی از فعالین اجتماعی سخت کوش منطقه سردشت است. ایشان به شکل ویدئوی ضبط شده، به شکل مبسوطی ما را در جریان مسائل، ابتکارات و راه حل های خودشان برای کمک به مسئله محرومیت زدایی از طریق آموزش پرداخته اند.

 تماشای فایل ویدئوی ارسالی آقای آذری به همایش در آپارات: کلیک کنید (این فایل نسخه کامل تری از آنچه هست که در همایش ارائه شد)

 مقاله ای از آقای آذری برای آشنایی بیشتر با «زنگ آشتی» و ترویج صلح در آموزش که در سخنرانی شان اشاره شد: کلیک کنید

 کتابی با عنوان «فرهنگ صلح در ایران و جهان» که توسط آقای آذری برای مطالعه معرفی شدند: کلیک کنید

 

پنل پایانی و جمع بندی همایش

در این پنل، اغلب سخنرانان سه روز همایش حضور داشتند و به سوالات دبیر همایش و نیز شرکت کنندگان راجع به سوالات و دغدغه های همایش پاسخ دادند. این گفتگوی جالب و آموزنده، نکات خیلی خوبی برای فعالین اجتماعی و آموزشی مناطق کم برخوردار، به همراه دارد.

 

 فایل‌ ویدئویی کامل سخنرانی های روز سوم(به همراه پنل پایانی): کلیک کنید

 

 

+با تشکر از تیم اجرایی و دست اندرکاران برگزاری همایش: خانم ها و آقایان معصومه رحیمی(دبیر اجرایی رویداد)، رضا جمشیدی، هانیه خزاعی، مهدیه عباس زاده، فاطمه یزدی زاده، زینب شهبازی

 

+و نیز تشکر از همراهی «شرکت بوتان» به عنوان حامی مالی رویدادهای «توسعه پایدار برای ایران»

 

در صورت نیاز به راه ارتباطی مستقیم با هرکدام از سخنرانان(علاوه بر لینکهای داده شده در بالا)، با روابط عمومی مدرسه توسعه پایدار تماس بگیرید.

 


 

مطالب این صفحه، برای شما کاربردی و قابل استفاده بود؟

از مدرسه توسعه پایدار برای تداوم این فعالیت های آموزشی-ترویجی در حوزه محرومیت زدایی، حمایت کنید!

ما یک نهاد مستقل هستیم  و حمایت شما می‌تواند کمک بزرگی به ما بکند. برای اطلاعات بیشتر، کلیک کنید

 

مدرسه توسعه پایدار

هر دوره آموزشی از مدرسه توسعه پایدار، با یک نظرسنجی در پایان برنامه همراه است؛ 

این نظرات و بازخورها که توسط شرکت کنندگان در برنامه های آموزشی مدرسه توسعه پایدار ثبت می شود، علاوه بر اینکه به ما در اصلاح مسیر کمک می کنند، ممکن است بتوانند به مخاطبان آینده مدرسه نیز دید مناسبی برای تصمیم گیری درباره ثبت نام در دوره های آینده مدرسه ارائه کنند.

ما بخشی از نتایج نظرسنجی ها را اینجا با شما به اشتراک گذاشته ایم تا بهتر بتوانید درباره ثبت نام در برنامه های آموزشی مدرسه توسعه پایدار تصمیم بگیرید.

 

***

 

برخی نقاط مثبتی که شرکت کنندگان در برنامه های مدرسه دیده اند:

(هر بند نظر یکی از شرکت کنندگان قبلی مدرسه توسعه پایدار است)

 

  • مباحث نو و به روز؛ به هم پیوستگی مطالب؛ ارتباط خوب بین مدرس و شرکت کنندگان؛ دخیل کردن افراد در بحث ها؛ اطلاعات قوی مدرس
  • فضای گفتگوی تعاملی؛ ارائه مثالهای ملموس که مخاطب را درگیر خود می کند
  • برای من، اولین کارگاهی بود که با توجه به زمان اندکش، ولی کاربردی بود و من تونستم همون اطلاعاتی که در سر دوره یادمی گرفتم، به ذهن بسپارم و در طول فعالیت هایم از اونها استفاده کنم... نکته دیگه، تعداد زیادی مثالهای قابل لمس و به روز بود که خیلی ها با اون سر و کار داشتند ... و همچنین تمرینات گروهی موثر، چون هر یک از افراد گروه، ایده های مربوط به حوزه خود را داشتند و این باعث میشد افراد برای یک مسئله، با دیدگاه ها و فکرهای مختلف آشنا بشوند.
  • تنوع حضور افراد از بخش های مختلف(خصوصی، دولتی، دانشگاهی، مردم نهاد و ...)
  • آشنایی با مدل های عینی روز که در حوزه مسئولیت اجتماعی و توسعه پایدار مطرح است؛ یعنی بر خلاف کلاس های آکادمیک، از مباحث انتزاعی صرف پرهیز شده بود و به سراغ موارد مشخص رفته بودید. همچنین سعی شده بود از مدل های موفق ایران حرف زده بشه که برای خود من بسیار جذاب بود و احساس بهتری داشتم از اینکه بخوام درباره خارج از ایران خیلی ارمان شهر بافی کنم. در حین این جلسات از تجربه اون ها هم البته محروم نبودیم.
  • فضای تعاملی واقعی و دوستانه؛ همچنین تلاش برای در گیر کردن تمامی افراد در روند جلسات و کار گروهی
  • با وجود ساعت نامناسب جلسات (درست بعد از یک روز کاری)، اما با شیوه اداره مناسب جلسات و انجام کارهای گروهی و کیس های جالب خستگی احساس نمی شد.
  • تجربه بسیار خوب و مفیدی بود و  من بعد با نگاه متفاوت و بازتری به مسائل توسعه پایدار نگاه میکنم
  • آشنایی با دوستان از بخش های مختلف در این دوره بسیار ارزشمند بود و تجربه و دانش هر کدام از عزیزان، دنیایی را پیش روی ما گشود
  • مهمان های دعوت شده بسیار خوب بودند و به غنای بیشتر بحث ها کمک کردند

 

برخی توصیه هایی که شرکت کنندگان قبلی برای آیندگان درباره حضور در مدرسه توسعه پایدار داشته اند:

(هر بند نظر یکی از شرکت کنندگان قبلی مدرسه توسعه پایدار است)

 

 

 

  • همه جلسات شرکت کنند و غیبت نداشته باشند
  • وقتی در اولین دوره با چنین کیفیت خوبی اجرا می‌شود، قطعا در دوره های بعدی از این هم بهتر خواهد بود و حتما توصیه میکنم که شرکت نمایید.
  • حتما پروژه پایانی را انجام دهند و ارتباط با سایر همراهان دوره داشته باشند
  • با آگاهی در برنامه شرکت کنید؛ در ابتدا با مطالعه سرفصلها، انتظارات خود را با سرفصلها مقایسه کنید و بدانید چه مطالبی قرار است تدریس شود
  • برای تغییر نگرش شما نسبت به مسائل پیش رو و شاید تلنگر دادن شما حتی نسبت به کارهایی که در حال حاضر با آن درگیر هستید، شرکت در مدرسه توسعه پایدار میتواند تاثیرگذار باشد.
  • این دوره، بیشتر حول مفاهیم پایه توسعه پایدار  و در حد آشنایی شما خواهد بود؛ اما سر نخ هایی را به شما می دهد که بعدا خودتان بیشتر مطالعه و دنبال کنید.
  • قطعا به میزان زمانی که صرف می کنید برایتان داشته دارد و از سطح آموزش رسمی به شدت بالاتر است؛ اما به این دوره به چشم یک کارگاه آموزش تکنیکال نگاه نکنید؛ زیرا توسعه پایدار قرار نیست مثل کارگاه اموزش word در نهایت برای شما دستاورد از جنس فنی داشته باشد... بلکه گشودگی دید و ترغیب به سمت اتفاقات و تغییرات مثبت کفایت می کند. اتفاق بهتر در واقع قرار است بعد از تموم شدن کارگاه در پروژه های اجتماعی دیگرتان دیده شود.
  • این مدرسه ضمن معرفی مفاهیم مرتبط با توسعه پایدار، در شکل گیری ایده های فکری و کاری مفید است. به علاوه، بدلیل حضور شرکت کنندگان از سازمان ها و شرکت های مختلف، زمینه ایجاد فعالیت های مشترک با هریک از آنان را فراهم می آورد؛ در مجموع، در تغییر طرز فکر و عملکرد شرکت کنندگان نسبت به هرآنچه که منجر به ناپایداری توسعه می شود، موثر است. 
  • اگر به این موضوعات علاقمند هستید، در ثبت نام در مدرسه توسعه پایدار تردید نکنید.
  • اگر با هزینه ثبت نام مدرسه مشکلی نداشتید، شرکت در آن را توصیه می کنم.
 
امتیازات و ارزیابی های کمی شرکت کنندگان قبلی:
(این نظرات به مانند ارزیابی های کیفی بالا، در پایان هر دوره از مدرسه گردآوری می شوند)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
مدرسه توسعه پایدار

در این صفحه و به تدریج، محتوای وبینارهای گذشته مدرسه توسعه پایدار جهت خرید مخاطبان، درج خواهد شد. فیلم این وبینارها در طول برگزاری جلسات ضبط شده و از ابتدا تا به انتها(شامل ارائه و نیز بخش پرسش و پاسخ شرکت کنندگان) را در بر می گیرد. بعد از خرید هر وبینار، و در فاصله 24 ساعت، لینک دریافت ویدئوی وبینار برای شما ایمیل خواهد شد. اگر به هر دلیل لینک را دریافت نکردید و یا می خواستید که زودتر به محتوا دسترسی پیدا کنید، برای شماره 09129458095 در نرم افزار واتساپ پیام بگذارید. توجه کنید که فایل ارسالی، در اکثر نرم افزارهای پخش فیلم در کامپیوتر/لپ تاپ قابل نمایش است؛ اما برای نمایش در گوشی همراه ممکن است نیاز به نصب نرم افزار video player تکمیلی داشته باشید.

 

 

  • فیلم کامل سخنرانی های همایش «آموزش در مسیر محرومیت زدایی»

مدت زمان: 3 ویدئوی 3 ساعته-جمعا حدود 9.5 ساعت

درباره موضوع: نیمه اردیبهشت سال 1399، مدرسه توسعه پایدار، با افتخار میزبان رویدادی بزرگ بود که به موضوع «آموزش در مسیر محرومیت زدایی» اختصاص داشت. در این رویداد که با استقبال بسیار خوب حدود 200 نفر شرکت کننده از فعالین آموزشی و اجتماعی از بیش از 50 شهر مختلف کشور برگزار شد، طی سه روز، سخنرانان متنوعی از گوشه و کنار کشور را گردهم آورد تا از نگاهی متفاوت به مسئله آموزش و مناطق کم برخوردار بپردازد.

درباره ارائه دهندگان: جمع متنوعی از 11 نفر از فعالین آموزشی در مناطق مختلف کشور؛ برای اطلاعات بیشتر، کلیک کنید

مخاطبان: گروههای مردم، دولتی و حاکمیتی فعال در عرصه توسعه محلی و محرومیت‌زدایی، وزارتخانه‌های آموزش و پرورش، و  فرهنگ و ارشاد اسلامی، دانشگاهیان، فعالین حوزه تعلیم و تربیت در مناطق محروم، رسانه های مرتبط

 

>>>خرید فیلم کامل سخنرانی های همایش سه روزه «آموزش در مسیر محرومیت زدایی»: کلیک کنید


 

  • وبینار «آشنایی با گزارش دهی مسئولیت اجتماعی/گزارش دهی پایداری سازمان‌ها»

مدت زمان: 1 ساعت و 46 دقیقه

درباره موضوع: گزارش دهی مسئولیت اجتماعی یا گزارش دهی توسعه پایدار، مفهومی است که با گسترش روز افزون اهمیت توجه دنیای کسب و کار به مسائل جامعه و توسعه پایدار متولد شده و شرکت های زیادی در دنیا و حتی ایران به آن ورود کرده اند. این سمینار، مخاطبان را به شکل مقدماتی با این مفهوم، انگیزه های شرکت ها از پرداختن به آن و چگونگی بهره مندی بخش های مختلف جامعه از ظرفیت های آن  آشنا می کند.

درباره ارائه دهنده: هامون طهماسبی، پژوهشگر توسعه پایدار است که در حوزه های مرتبط نظیر مسئولیت اجتماعی سازمانها، و توسعه محلی به کار آموزشی و مشاوره ای مشغول است. او بنیانگذار و مدیر فعلی برنامه «مدرسه توسعه پایدار» است.

مخاطبان: کلیه فعالین اقتصادی علاقه مند به توسعه پایدار ایران عزیزمان، و به ویژه مدیران و کارشناسان واحدهای مرتبط با مسئولیت اجتماعی و تعالی سازمانی و همچنین فعالین سازمانهای مردم نهاد که در حوزه مسئولیت اجتماعی(CSR) با شرکت ها در ارتباط هستند.

>>>خرید وبینار «آشنایی با گزارش دهی مسئولیت اجتماعی سازمان‌ها»: 50 هزار تومان-کلیک کنید


 

  • وبینار «بیان تجربه یک سفر توسعه ای و آموزنده به کنیا»

مدت زمان: 2 ساعت و 20 دقیقه

درباره موضوع: کنیا، کشوری نسبتا کوچک و در شرق آفریقا، به عنوان آزمایشگاه توسعه در دنیا شناخته می‌شود. فقر مطلق مردمان این کشور در مقیاس گسترده، موضوع جذابی برای سازمان‌های پژوهشی و علمی دنیا شده تا در آن سرنخ های توسعه و فقرزدایی را دنبال کنند. تعداد و ابعاد مداخله‌های اجتماعی بیرونی در این کشور بسیار زیاد است و آن را به یک مقصد مهم برای فعالیت گروه‌های پژوهشی و سازمان‌های بین المللی گوناگون تبدیل کرده است.

امین یوسفی، مدتی پیش، از طرف دانشگاه LSE و در قالب پروژه درس «طراحی نوآوری اجتماعی» راهی یکی از بزرگترین زاغه نشین های دنیا با بیش از 2 میلیون جمعیت در نزدیکی نایروبی(پایتخت کنیا) شد. در این سمینار آموزشی، ضمن شنیدن تجربه سفر 10 روزه امین یوسفی به این کشورو آشنایی با حال و هوای زندگی مردمان آن، با نگاهی انتقادی به گفتگو راجع به مواجهه سازمان‌های بین‌المللی با کشورهای فقیر در پروژه‌های پژوهشی-توسعه‌ای خواهیم پرداخت. 

درباره ارائه دهنده: محمد امین یوسفی، در حال حاضر و با حمایت «موسسه حامی علوم انسانی» مشغول به تحصیل در رشته «نوآوری و کارآفرینی اجتماعی» در دانشگاه LSE (مدرسه اقتصاد لندن) است. زمینه کلی علاقه‌مندی او، رویکردهای نوآورانه در مقابله با فقر است و به طور مشخص‌تر، بر دو حوزه سرمایه گذاری اجتماعی(social investment) و مدل های رشد در بنگاه های اجتماعی، تمرکز دارد.

مخاطبان: عموم فعالین اجتماعی و سازمان‌های مردم نهاد به ویژه پژوهشگران، فعالین و دنبال کنندگان مباحث توسعه و فقرزدایی؛ کارشناسان و مدیران دستگاه‌های دولتی و حاکمتی و سیاستگذاری در حوزه فقر و محرومیت زدایی، و تمامی ذهن‌های یادگیرنده‌ای که دوست دارند به پیشرفت و آبادانی ایران عزیزمان، یاری برسانند و به دنبال آشنایی با تجارب بین‌المللی در این حوزه هستند.

>>>خرید وبینار «بیان تجربه یک سفر توسعه ای و آموزنده به کنیا»: 20 هزار تومان-کلیک کنید

مدرسه توسعه پایدار

فراخوان پیوستن به

پویش «بهبود ارزیابی محیط زیستی در ایران»

 

همان طور که در قرن بیست و یکم پیش می‌رویم، در تمام جهان و از جمله ایران، تاثیرات عمده حاصل از توسعه نامتوازن در حوزه محیط زیست در مسائلی چون تغییرات اقلیمی، کاهش منابع کره زمین، جنگل زدایی و بیابان زایی، از بین رفتن تنوع زیستی، آلوده شدن منابع آبی، پدیده فرونشست، گرد و غبار، خشک شدن تالاب‌ها و مهاجرت‌های بی‌رویه سرعت یافته‌اند و به مسائل اصلی جوامع و دولت‌ها تبدیل شده‌اند.

یکی از اقداماتی که از حدود 50 سال پیش در کشورهای مختلف و در سطح قانونگذاری برای کمک به حفاظت از محیط زیست در پروژه های عمرانی و توسعه ای مورد توجه قرار گرفت، بحث «ارزیابی تاثیرات محیط زیستی» یا Environemntal Impact Assessment بوده است. در ظرف کمتر از چند دهه در اغلب نقاط دنیا، ساختارهای نهادی مختلفی برای توجه به ارزیابی تاثیرات محیط زیستی در پروژه های توسعه ای شکل گرفتند. در ایران نیز از اوایل دهه 70 شمسی، این موضوع در قالب قانون و نیز شکل گیری انجمن ارزیابی محیط زیست به یک موضوع جدی تبدیل شد.

از نقطه نظر «مدرسه توسعه پایدار»، پرداختن به موضوع ارزیابی اثرات در محیط زیست از اساسی‌ترین زمینه‌هایی است که ما را به حل چالش‌های موجود در رابطه محیط زیست و توسعه هدایت می‌کند. از همین رو قصد داریم در پاییز 99 همایشی را با موضوع «آسیب شناسی ارزیابی اثرات محیط زیستی طرح‌ها در ایران» برگزار کنیم که سرآغاز پویشی برای کمک به اصلاح قوانین و نهادهای حاکم بر فرایند ارزیابی اثرات محیط زیستی باشد. این رویداد در پی پاسخ به این مساله است که روند قانونی فعلی ارزیابی محیطزیست، چه مشکلات و نقاط ضعفی دارد و چگونه می‌توان در راستای حفاظت و صیانت از محیط زیست، این روند را بهبود داد.

تجربه طرح‌ها و پروژه‌های بزرگ عمرانی و صنعتی در کشور ما موید این است که غالبا حقوق محیط زیست در مقابل ریل توسعه فعالیت‌های انسانی زیر پا گذاشته شده است و طرح‌هایی نظیر نونل‌های انتقال آب، خطوط انتقال نیرو، سدها، کارخانجات مواد شیمیایی و ... مطابق استانداردهای جهانی حوزه محیط زیست و حتی بعضا قوانین داخلی کشور عمل نمی‌کنند و حتی قانون و بعضا تشکیلات عریض و طویل ارزیابی محیط زیستی در ایران، نمی تواند به شکلی موثر حافظ منافع محیط زیست باشد و نهایتا این پروژه های عمرانی هستند که خود را بر قانون تحمیل می کنند.

در کشورمان، سیری از قوانین در حوزه ارزیابی زیست محیطی در طول زمان و به صورت جدی‌تر از دهه هفتاد مصوب گردیده است. امروزه ۵۲ دسته از پروژه‌ها که پتانسیل آلودگی و آسیب زیادی دارند، پیش از شروع به کار احداث می‌بایست مجوز لازم از سازمان حفاظت محیط زیست را دریافت نمایند. این سازمان ملزم به بررسی کارشناسی گزارش ارزیابی زیست محیطی و پایش طرح‌ها و بررسی میزان اجرایی شدن تعهدات کارفرمایان طرح‌ها است. آن‌چه که در بررسی های صورت گرفته توسط مدرسه توسعه پایدار از مصاحبه‌ها با کارشناسان سازمان، فعالان محیط زیست و مطالعه پژوهش‌ها، بدست‌آمده است موید این نکته است که با یک «ناکارامدی جدی و بزرگ» در قانون و رویه نهادی فعالی «ارزیابی تاثیرات محیط زیستی» در ایران روبرو هستیم که نیاز به مداخله و آسیب شناسی این حوزه و اصلاحات ضروری در راستای کمک به توسعه متوازن و پایدار در کشور عزیزمان دارد.

پیوند ناگسستنی انسان با طبیعت پیرامون و محیط زیست، موجب درگیری بسیاری از شاخصه‌های اجتماعی در این حوزه شده‌است. به گونه‌ای که عدم حفاظت و صیانت از محیط زیست در مقابل منافع اقتصادی و طرح‌های ناکامل توسعه به آسیب‌های اجتماعی نظیر بیکاری، مهاجرت و حاشیه‌نشینی، کاهش تعلق به سرزمین، گسترش بیماری‌هایی نظیر سرطان و بیماری‌های تنفسی و ... منجر می‌شود.

این رویداد مستقل، فرصتی است تا سوالات و ابهامات پیرامون کارایی و کارامدی این قانون و رویه فعلی حاکم بر EIA در کشور مطرح شده و مسیری برای پاسخ و حل مسائل  آن گشوده شود. از این رو، مدرسه توسعه پایدار از همه دغدغه‌مندان و علاقمندان دعوت می‌کند در فرایند برگزاری این رویداد مشارکت کرده و دیدگاه‌های خود را طرح کنند.

مهمترین اقدامی که در گام اول به دنبال آن هستیم، برگزاری همایشی در پاییز 99 است تا به بهانه آن، ضمن جلب مشارکت اشخاص و نهادهای دغدغه مند و مرتبط با این موضوع، مسائل زیر که جزو اهداف همایش هستند را دنبال کنیم:

  • گردهمایی و گردآوری نظرات و دیدگاه های کارشناسان این حوزه
  • بازخوانی قوانین موجود و شناسایی نقاط ضعف و کاستی های موجود
  • جلب توجه فعالین محیط زیست به این حوزه
  • ایجاد سازوکار و فراهم آوردن بستری برای انتقال دغدغه های عمومی راجع به EIA به تصمیم‌گیران
  • افزایش آگاهی عمومی در مورد اهمیت این حوزه
  • ارائه پیشنهاد به قانون گذاران برای اصلاح فرایند ارزیابی در حوزه قوانین، آیین نامه‌ها و رویه‌ها

همچنین برای اطلاع رسانی اقدامات پویش و رویدادهای آن(از جمله همایش پاییز 99) کانالی در تلگرام نیز ایجاد شده که در کنار وبسایت مدرسه توسعه پایدار، رسانه اصلی ارتباط با مخاطبان و همراهان این پویش است( آدرس کانال تلگرام: @EIA_Reform)-البته این کانال فعالیت خود را همزمان با شروع فعالیت این پویش شروع خواهد کرد.

 

فراموش نکنید که این یک پویش است برای یک قدم مثبت جهت بهبود حال محیط زیست ایران و به دنبال این هستیم که با در نظرگرفتن ملاحظات اجتماعی-اقتصادی و مبتنی بر مطالعات و دیدگاه های کارشناسی، کمکی هرچند اندک و شدنی به بهبود ارزیابی محیط زیست در ایران بکنیم.

برای پیشبرد این رویداد مستقل و مردمی، ما دست یاری همه شما را چه از جهت کمک های فکری و مشورتی و چه کمک های اجرایی و چه حتی کمک در تامین منابع مالی، به گرمی می فشاریم.

برای همراهی با ما کافیست با ایمیل iransdschool@gmail.com و یا فرم نظرات در پایین همین صفحه تماس بگیرید. ما صمیمانه پذیرای نظرات و دیدگاه ها و کمک های شما در جهت بهبود مسیر این پویش هستیم. 

مدرسه توسعه پایدار

مدرسه توسعه پایدار در پنجشنبه 28 فروردین 1399، و از ساعت 15 تا 17:30 یک جلسه وبینار با ارائه آقای محمد امین یوسفی، دانشجوی رشته نوآوری اجتماعی و کارآفرینی اجتماعی در دانشگاه LSE انگلستان برگزار کرد. 

امین یوسفی، مدتی پیش، از طرف دانشگاه LSE و در قالب پروژه درس «طراحی نوآوری اجتماعی» راهی یکی از بزرگترین زاغه نشین های دنیا با بیش از 2 میلیون جمعیت در نزدیکی نایروبی(پایتخت کنیا) شد. در این سمینار آموزشی، ضمن شنیدن تجربه سفر 10 روزه امین یوسفی به این کشور و آشنایی با حال و هوای زندگی مردمان آن، با نگاهی انتقادی به گفتگو راجع به مواجهه سازمان‌های بین‌المللی با کشورهای فقیر در پروژه‌های پژوهشی-توسعه‌ای پرداختیم. 

در این وبینار، 99 نفر از 26 شهر مختف کشور حضور داشتند که فضای متنوع و جذابی از حیث تنوع و گستردگی مخاطبان نیز فراهم کرده بود.

در ادامه، توجه شما را به مطالعه گزارشی از این جلسه و برخی مباحث مهم آن جلب می کنیم. فایل کامل ویدئویی این وبینار نیز از بخش منابع وبسایت مدرسه، برای شما قابل دریافت خواهد بود.

 

بعد از ظهر پنجشنبه ۲۸ فروردین، فرصتی برای همراهی با یک سفر فراهم شد؛ سفری با رنگ و بوی توسعه، به قاره سیاه و کشور کنیا. وبینار «مواجهه با فقر و فعالیت‌های توسعه‌ای در کنیا» که به کوشش مدرسه توسعه پایدار برگزار شد، به بازخوانی تجربیات محمدامین یوسفی در یک سفر آموزشی به آن کشور می‌پرداخت.

آقای یوسفی، که دانشجوی رشته نوآوری و کارآفرینی اجتماعی مدرسه اقتصاد لندن (LSE) است، به تازگی و برای یک پروژه درسی به کنیا سفر کرده است. سفری پژوهشی به بزرگترین منطقه زاغه نشین دنیا با جمعیت بیش از دو میلیون نفر که در نزدیکی نایروبی، پایتخت کنیا قرار دارد.

در ابتدای وبینار و پیش از پرداخت به ماجرای سفر، آقای یوسفی به معرفی برخی مفاهیم از جمله کارآفرینی اجتماعی اشاره کردند؛ مباحثی که برای فهم چرایی این پژوهش مورد نیاز است. کارآفرینی اجتماعی، فرایند ایجاد نهادها و کسب و کارهایی‌است که به دنبال حل یک مشکل اجتماعی هستند و برخلاف رویکرد سنتی کمک‌رسانی در مقابل مشکلات اجتماعی، قصد دارد به راه‌حل‌های نوآورانه و کارآفرینانه‌ای بپردازد که به صورت موثر و ریشه‌ای مشکلات را حل کنند. کارآفرینی اجتماعی، مسئله محور است؛ پس ضروریست که ابتدا مساله اجتماعی شناسایی و به دقت مشخص شود و سپس از راه‌حل‌هایی بهره برد که منجر به پایداری آن از لحاظ اقتصادی می‌شود. یک پروژه کارآفرینی اجتماعی دارای جنبه‌های روانشناسی، اقتصادی، جامعه‌شناسی و مدیریتی است و نیاز مستمر به فعالیت پژوهشی و عملیاتی در آن مشهود است. طبق گفته آقای یوسفی، نیمی از گروه تحقیقاتی، ابتدا در سفری به شناسایی مساله به صورت دقیق پرداخته‌اند و سپس گروه دوم که امین جزو این دسته است، در این سفر به «توسعه راه حل» مشغول شدند.

محمدامین یوسفی، سپس از کنیا برایمان می‌گوید: کنیا کشوری‌ست در همسایگی سومالی و دقیقا بر روی خط استوا. جمعیت نزدیک پنجاه میلیون و تولید ناخالص ملی نود میلیارد دلاری، چهره فقر به این کشور داده است؛ به طوری که بیست درصد از مردم این کشور با درآمد روزانه کمتر از یک دلار گذران زندگی می‌کنند. درآمد اصلی این کشور، کشاورزی و سپس صنعت توریسم است. طبیعت زیبای دشت‌ها و جنگل‌ها و حتی کویرهای کنیا فرصتی برای گردشگران است، مخصوصا برای سفر‌های از نوع سافاری. با توجه به اینکه کنیا مستعمره انگلیس بوده، زبان رایج انگلیسی است و هر چند بسیاری قادر به مکالمه انگلیسی نباشند، متوجه این زبان می‌شوند. همچنین مردمان آن، علاقه زیاد به موسیقی دارند.

اما از جنبه اقتصادی، اقتصاد غیررسمی بر این کشور حاکم است. کنیا، در ظاهر کشوری رنگارنگ و پر از تبلیغات فراوان شرکت‌های بزرگ و کوچک بین‌المللی است. آقای یوسفی، کنیا را یک تبلیغ‌خانه بزرگ می‌نامد، جایی که سیاست اقتصاد قعر هرم را بسیاری از شرکت‌ها برای فرصت‌آفرینی خود پیش گرفته‌اند. اقتصاد قعر هرم (BOP) نوعی نگاه اقتصادی به کسب سودهای ناچیز، ولی از تعداد زیاد مردمان فقیر می‌باشد. حضور بسیاری از شرکت‌های بزرگ نظیر کوکاکولا و اوبر در این کشور بر مبنای همین نگاه بوده است. به گفته آقای یوسفی، یک مثال خوب نوآوری اجتماعی در این کشور، سیستم پرداخت‌های مالی بود. با توجه به روندهای طولانی مدت بانکی و عدم دسترسی همگانی به حساب بانکی و اعتماد کم مردم به بانک‌ها، اپراتور رایج تلفن‌ همراه در کنیا (M-Pesa) تراکنش‌ها را بر مبنای شماره تلفن و از طریق کد ussd انجام می‌داد.

اما چرا کنیا؟ چرا بسیاری از فعالیت‌های پژوهشی توسعه، از جمله بخشی از فعالیت دکتر بانرجی، برنده نوبل اقتصاد ۲۰۱۹ در این کشور صورت می‌گیرد؟ به نظر آقای یوسفی، کنیا به این دلایل برای پژوهشگران جذاب است:

  • زبان: زبان انگلیسی رایج، امکان برگزاری گروه‌های کانونی و مکالمه مستقیم با افراد محلی را فراهم می‌آورد. لذا اطلاعات بیشتری بدست می‌آید و هزینه مترجم هم در جیب پژوهشگران می‌ماند.
  • امنیت: معمولا فقر با امنیت رابطه عکس دارد و کشورهای بسیار فقیر، غالبا از لحاظ امنیتی برای فعالیت بلندمدت پژوهشی مناسب نیستند. کنیا در یک موازنه فقر و امنیت قرار دارد و با داشتن فقر برای بررسی، دارای امنیت کافی نیز می‌باشد.
  • ساختار سیاسی: ساختار سیاسی و اجتماعی کنیا در مقایسه با کشورهای دیگر ساختار بازی هست و نسبت به مداخله خارجی عکس‌العمل کمتری نشان می‌دهد و حتی ساختار سیاسی، فعالیت‌های پژوهشی بیرونی را منبعی برای درآمد در نظر گرفته است. مردم هم به دلیل تاریخچه چنین فعالیت‌هایی، راجع به آن، بسیار پذیرا هستند و با آن مشکلی ندارند.
  • هزینه پایین پژوهش: در چنین فعالیت‌هایی بایست رضایت افراد مصاحبه شونده برای صرف وقت جلب شود، که این از طریق پرداخت حق‌الزحمه صورت می‌گیرد. این مبالغ در کنیا بسیار پایین است و آزمایش‌های علوم رفتاری و توسعه‌ای و... اکثرا در چنین کشورهایی صورت می‌پذیرد.

موضوعی که تیم آقای یوسفی به آن رسیده بودند، حل مشکل سو تغذیه کودکانی بود که مادرانشان سرپرست خانوار هستند و در منطقه ماکورو، بزرگترین منطقه زاغه نشین دنیا زندگی می‌کنند. تقریبا هشتاد درصد زنان این منطقه، سرپرست خانوارند و همسرانشان به دلیل مشکلات اقتصادی، از هزینه‌های خانواده شانه خالی کرده و زن و فرزندان را ترک می‌کردند. مساله تامین تغذیه مناسب برای جلوگیری از مرگ و میر فراوان کودکان و آسیب‌های دائمی مغزی که این کودکان در ادامه دارند، بسیار مهم و راهگشا است. به گفته محمدامین یوسفی، نیمی از وقت و انرژی گروه صرف تعریف دقیق مساله شده است، چیزی که در بسیاری از فعالیت‌های داخل کشور ما کمتر اتفاق می‌افتد.

مرکز Ruben Center در داخل زاغه‌ها، و به همت یک کشیش ایرلندی و نزدیک یک قرن پیش راه اندازی شده و حال، این منطقه، مرکزی برای فعالیت‌های خیرخواهانه شده است. رادیو محلی Ruben Center برای اطلاع‌رسانی‌ها و پخش سرودهای دسته‌جمعی خود مردم منطقه، اتفاق شیرینی برای زاغه‌نشینان است. این منطقه، محلی برای پروژه‌های مسئولیت اجتماعی شرکت‌های بزرگ است که البته به گفته آقای یوسفی، برخی حتی سنخیتی با دغدغه‌ها و نیازهای منطقه ندارند.

در ادامه آقای یوسفی از لزوم توجه به Ambidexterity (که معرف توانایی است که فرد بتواند با هر دو دست کار کند) در فعالیت‌های توسعه‌ای گفت: فعالیت‌های توسعه، دو نوع جنس کار را می‌طلبد. یکی کارهای میدانی و عملیاتی و دیگری فعالیت‌های تئوری و پژوهشی، که بایست هر دو نوع فعالیت در یک تیم پیش برده شود. تیم آن‌ها، در ابتدا به دو بخش تقسیم شد. ابتدا یک بخش مامور فعالیت‌های میدانی برای تعریف مساله شدند و از حمایت تحقیقاتی بخش دوم بطور همزمان بهره می‌بردند و سپس بخش دوم بایست با جامعه محلی ارتباط برقرار کرده و بخش اول مسئول پشتیبانی علمی شدند. ایشان همچنین به اهمیت «گزارش‌نویسی» تاکید ویژه‌ای داشتند و گفتند: در چنین فعالیت‌های مستمری، دانش فردی و تیمی اهمیت کمی دارند و آنچه مهم است دانش جمعی و انتقال مناسب و موثر آن است. پس باید گزارشی نوشت که کوتاه باشد، ولی قابلیت استفاده برای دیگران را داشته باشد و مستندسازی هدفمند صورت بگیرد. همچنین به مباحث اخلاقی پژوهش و ضوابط دانشگاه در این مورد اشاره کردند که در مورد نحوه ثبت و انتقال اطلاعات بود. در واقع تیمهای پژوهشی ملزم بودند که بنا به اقتضائات جامعه مورد مطالعه، اطلاعات صوتی و ویدئویی با دستگاه ضبط و نه وسایل شخصی ضبط شده و پس از انتقال به پایگاه داده و کدگذاری آن، از دستگاه پاک می‌شدند تا با حفظ حریم خصوصی افراد مصاحبه شونده، زمینه ایجاد آسیبی اجتماعی از این طریق برایشان فراهم نشود.

بنظر محمد امین یوسفی، یکی از مشکلات چنین کارهای تحقیقاتی، تعمیم‌هایی است که برخی محققان از این فضا به جوامع دیگر ارائه می‌دهند. حال آن‌که ساختار اقتصادی-اجتماعی هر منطقه ممکن است متقاوت باشد و نیز مدل تصمیم‌گیری انسان‌ها و سبک زندگی شان یکسان نباشد.

اما در انتهای ارائه، آقای یوسفی، نتیجه پروژه درسی شان را در این سفر اینگونه عنوان کردند: زنان سرپرست خانوار در منطقه، بایستی قدرت خریدشان افزایش یابد. این ممکن نیست؛ مگر با افزایش درآمدشان و یا کاهش قیمت کالاهای ضروری در دسترس. اولی مساله پیچیده‌ و بلند مدتی است و لذا به دومی پرداخته‌ایم. بخاطر دوری ماکورو از نایروبی و خرید خرد خانواده‌های فقیر، قیمت‌ها بالا می‌رود. مساله‌ای که تحت عنوان مالیات فقر (poverty tax) شناخته می‌شود و کالایی که مردم ثروتمند خریداری می‌کنند، معمولا به قیمت بیشتری به دست خانواده‌های فقیر می‌رسد. گروه هایی به اسم چاما بین زنان منطقه وجود دارد که فعالیت‌های اجتماعی نظیر کمک در مراسمات ختم از این طریق صورت می‌پذیرفت. ایده طرح تیم آقای یوسفی این بود که درآمدهای روزانه در چاما تجمیع شود و خریدهای روزانه با هم تنظیم شود و صورت بگیرد. با خرید عمده و تقبل هزینه حمل و نقل مواد به منطقه توسط یک سمن واقع در نایروبی، تقریبا ۲۰ درصد مواد مغذی بیشتری در اختیار کودکان قرار می‌گرفت. تصمیم‌گیری جمعی، باعث می‌شد پول بهتر خرج شود. وقتی به تنهایی خرید انجام می‌شد، ممکن بود صرف مواد مغذی نشود؛ ولی تصمیم‌های جمعی منطقی‌تر بود. این راه حل مدل‌های ارزیابی بهتری دارد و خروجی کار مورد قبول بود.

بخش دوم وبینار به سوالات شرکت‌کنندگان اختصاص داشت که برخی از سوالات و پاسخ ها را مرور می کنیم:

مسائل اجتماعی و فرهنگی چطور در پروژه لحاظ شده است؟

  • برای شناخت ملاحظات فرهنگی، شبکه‌های اجتماعی افراد مرتبط بررسی شد و بازخوردها نسبت به پروژه‌های توسعه قبلی لحاظ شد. همچنین مستندات و کتاب‌های مرتبط مطالعه شد و حتی از برخی مردم محلی نیز راجع به چنین ملاحظات پرسش شد. و برای مثال ما می توانستیم به سبک خودشان سلام و خداحافظی کنیم. همچنین مسائل فرهنگی و اجتماعی بایست در ایده نهایی نیز لحاظ می‌شد. ایده ما، بر مبنای اعتماد متقابل مردم بود و نوع این اعتماد بایست بررسی می‌شد. مثلا این افراد جزو مسیحیان مذهبی بودند و به ثواب و کارهای خیرخواهانه تمایل داشتند و اگر فعالیتی مذهبی تلقی ‌شود، حتی بیش از حالتی که پول پرداخت می‌شود اشتیاق نشان می‌دهند.

چگونه از عملی شدن ایده و تداوم آن در آینده و بعد از بازگشت شما از کنیا، اطمینان پیدا می کنید؟

  • با توجه به بررسی‌ها، مالکیت طرح اگر Ruben Center می‌بود طرح در بلندمدت پایدارتر می‌بود. مدیریت این شبکه در کوتاه مدت بر عهده Ruben Center بوده و در بلندمدت بر خود مردم محلی واگذار می‌شود. در روش مطالعه از (Theory of change) بهره گرفته شده و با تقسیم خروجی فعالیت‌ها به صورت کوتاه‌مدت (output) و میان‌مدت (outcome) و بلندمدت (impact) و مرتبط کردن خروجی‌های مدنظر و منابع در دست، نقاط مبهم شناسایی شده و مطالعه و مشخص شد. حتی در نظر است در بلندمدت از همین شبکه برای آموزش و فروش محصولات تولیدی زنان استفاده شود.

چرا با وجود این حجم فعالیت‌ها و پژوهش‌های گروه های بین المللی، هنوز فقر در منطقه پابرجاست؟

  • شاید بتوان از یک نگاه انتقادی گفت که یک سری ساختارهای بین‌المللی کلان باعث فقر این مناطق شده و تا اعماق جامعه رسوخ پیدا کرده و این فعالیت‌های کوچک قادر به هم ریختن ساختارهای جهانی عامل فقر نیستند. کارهای پژوهشی این چنینی، ساختارهای اقتصادی و سیاسی ملی و جهانی را هدف قرار نمی‌دهد. پژوهشگران این حوزه، دید کلان ندارند و سازمان‌های بین‌المللی نیز به دلیل منابع بودجه خود، استقلال و اختیار کافی ندارند. مثلا همین الان کشورهای آفریقایی برای استقلال خود به کشورهای اروپایی غرامت پرداخت می‌کنند  و سازمان‌های بین‌المللی، مداخله‌ای نمی‌کنند. نکته دیگری هم که باید مدنظر داشت، خود مردم کنیا نیز گویی این شرایط را پذیرفته اند و به این مسائل سطح خرد سرگرم هستند و درگیر مسائل کلان نمی شوند. اگرچه اخیرا در فضای نخبگانی، صحبت های جدیدی در نقد ساختارهای کلان و فلسفی این شیوه های کمک رسانی و ریشه های فقر گفته می شود، اما در اقلیت مطلق است.

بانک گرامین در کنیا نیز موجود هست و چرا وام‌های خرد باعث اثربخشی بر زندگی این زنان سرپرست خانوار نشده است؟

  • طرح بانک گرامین محمد یونس برای کسب و کارهای خردی بوده که در تامین مالی به مشکل خورده بودند ولی در اینجا و در مورد زنان سرپرست خانوار، کسب و کاری وجود ندارد که مشکل فقط تامین مالی باشد.

پایش و ارزیابی طرح به چه صورت خواهد بود؟

  • دست‌بندهای کوچکی هست که وضعیت سلامت کودک را در سه حالت سبز و زرد و قرمز مشخص می‌کند. هدف، کاهش تعداد قرمزها در بلندمدت است. بحث بعدی مقدار تعاملات زنان و تعداد جلسات آن‌هاست. همچنین قرار بر دریافت دستمزد توسط برخی از این زنان است که در این طرح کار می‌کنند که این‌ها نشانگر موفقیت طرح خواهد بود. مقدار پول جمع‌آوری شده در هر روز و دریافت دستمزدها نشانگر کوتاه‌مدتِ موفقیت طرح است.

برای چنین پژوهش‌هایی، چه تخصص و مهارت‌هایی مورد نیاز است؟

  • بنظرم مساله کمی‌سازی مهم است و اینکه بتوانیم داده جمع کنیم و تحلیل کنیم. همچنین مساله همدلی (empathy) و رویکرد عملیاتی نتیجه‌گرا داشتن اهمیت زیادی دارد.

کسب و کارهایی که استراتژی قعر هرم را پیش گرفته‌اند چقدر در حل مسائل اجتماعی کنیا اثرگذار بوده‌اند؟

  • نگاه این‌ کسب و کارها کاملا اقتصادی و بیشتر منفعت‌طلبانه است و حتی ادعای کمک به جامعه محلی هم ندارند. اما روش کاری آن‌ها بسیار جذاب و الهام‌بخش کارآفرینی‌های اجتماعی می‌تواند باشد.

تجربه سفر کوتاه شما، چه درس‌آموزه‌های ویژه ای از نظر خودتان برای مباحث توسعه در ایران دارد؟

  • به نظر من در بین تمام موضوعات طرح شده، 2 عنوان از بقیه بیشتر حائز اهمیت است. ابتدا اینکه دودستگی در فعالیت‌های پژوهشی و عملیاتی بایست از بین برود و تیم‌ها باید به هر دو مساله اهمیت بدهند. نکته دیگر، یادگیری گزارش‌نویسی و مستندسازی اقدامات در مداخلات این چنینی و نشر این دانش است که اهمیت بسیار زیادی دارد(منبع اصلی آموزش گزارش نویسی فعالیت‌های توسعه‌ای برای تیم ما، راهنمایی تحت عنوان آموزش گزارش‌نویسی بانک جهانی بود)
مدرسه توسعه پایدار

 

پیامدهای اجتماعی-اقتصادی کرونا در عرصه جهانی، بسیار گسترده بوده و همه مناطق دنیا را تحت تاثیر قرار داده است. «مدرسه توسعه پایدار» به جهت آشنایی محققان، علاقه‌مندان و سیاست‌پژوهان با ابعاد اجتماعی-اقتصادی بحران کرونا در سطح جهانی و بهره‌گیری از درس‌آموخته‌های آن برای سیاست‌گذاری بهتر در داخل کشور عزیزمان، اقدام به ترجمه برخی مقالات منتخب در این حوزه کرده که به تدریج از طریق وبسایت و کانال تلگرام مدرسه توسعه پایدار، منتشر می‌شود.

حتما لازم به تاکید است که انتشار این مقالات توسط «مدرسه توسعه پایدار» به معنی هم‌سویی و تائید نظرات نگارندگان آنها نیست. 

دسترسی به این مجموعه و انتشار آن (با ذکر منبع)، و برای اهداف غیرسودجویانه، بلامانع است و تشویق می‌شود.

 

*این صفحه، در حال به روز رسانی است و محتوای آن به تدریج تکمیل می‌شود.

 


(1)

کووید-۱۹ ، ضرورت توجه به ریسک‌های اجتماعی، محیط زیستی و حکمرانی شرکتی در زنجیره‌های تامین شرکت‌ها را نشان می‌دهد

این مقاله که در سایت «سرمایه گذار مسئولیت پذیر» منتشر شده است، تلاش دارد تا با توصیف شرایط دشوار پیش آمده در زنجیره تامین شرکت های آمریکایی و به ویژه پیامدهای ناگوار آن برای نیروی انسانی، توجه سرمایه‌گذارانی که دغدغه‌های اجتماعی را در ملاحظات ریسک خود مدنظر دارند به پیامدهای کوتاه مدت(و نه فقط بلندمدت) مرتبط با مسائل اجتماعی، محیط زیستی و حاکمیت شرکتی در زنجیره های تامین بنگاه ها جلب نماید.

ترجمه توسط: شیوا اسفاری

دریافت ترجمه مقاله: کلیک کنید.


(2)

ویروس کرونا رهبران تجاری را برآن داشته است که قواعد سرمایه­ داری را بازنگری کنند

این مقاله که در سایت «worth» منتشر شده است، تلاش دارد تا با ذکر نشانه‌هایی و به بهانه شیوع بحران کرونا، بر این موضوع تاکید کند که اتفاقات قابل توجهی در فضای کسب و کار و دانشکده های مدیریت در حال رخ دادن است که از یک منظر، به نوعی بازنگری در بنیان‌های قواعد تجارت و سرمایه داری است. 

ترجمه توسط: آوا حسام

دریافت ترجمه مقاله: کلیک کنید.


(3)

 

رها کردن کارگران آسیایی در عالم گیری کرونا

برندها، سفارشات را لغو می کنند؛ بیکاری و «دستمزدهای پرداخت نشده» افزایش می‌یابد.

این مقاله که در سایت «human rights watch» منتشر شده است، با ارائه نشانه هایی از بحران اقتصادی ایجاد شده در زنجیره تامین برندهای بین المللی پوشاک، به انتقاد از بیکاری های ایجاد شده و ضربه دیدن شدید کارگران در کشورهای آسیایی نظیر بنگلادش، میانمار و کامبوج پرداخته است و خواهان اتخاذ سیاستهای مسئولانه تر برای جلوگیری از این پیامدهای ناشی از کرونا در زنجیره های تامین شرکتها شده است. 

ترجمه توسط: سارا نیک بنیاد

دریافت ترجمه مقاله: کلیک کنید.


(4)

پس از ویروس کرونا، حمایت از «نیروی کار» در آمریکا چگونه خواهد بود؟

این مقاله که در مجله معروف دانشگاه هاروارد (Harvard Business Review) به چاپ رسیده است، با بر شمردن شرایط سختی که برای کارگران در بحبوحه همه گیری کرونا رخ داده و ضعف سیاست های حمایتی سلامت و اشتغال از آنها، چه از سوی دولت و چه از سمت شرکت‌ها، و نیز با مروری نقادانه بر برخی سیاستهای اتخاذ شده در بحران های قبلی آمریکا، عنوان می دارد که بحران حاضر می‌تواند فرصتی باشد برای اصلاح شرایط حمایت از کارکنان؛ نه به طور موقت،‌ بلکه به شکلی دائمی. 

ترجمه توسط: شیوا اسفاری

دریافت ترجمه مقاله: کلیک کنید.


(5)

آمریکا در آستانه عبرت‌گرفتنی دردناک است که چرا سیستم مراقبت‌های درمانی نباید یک کسب‌وکار انتفاعی (سودمحور) باشد

این مقاله که در سایت «Daily Kos» منتشر شده، با توصیف ناکارامدی های سیستم درمانی آمریکا به واسطه نگاه سود-محورانه به آن توسط بخش خصوصی، نسبت به پیامدهای ناگوار گسترش کرونا در آمریکا بر زندگی مردمان طبقات پایین هشدار می دهد. نویسنده، کرونا را حاوی درس عبرتی دردناک برای سیستم مراقبت درمان آمریکا می داند و با باز کردن ابعاد موضوع به خوبی نشان می دهد که به چه دلیل اساسا سیستم درمانی یک کشور نباید انتفاعی اداره شود. چرا که دغدغه اصلی سیستم انتفاعی، حداکثر کردن سود است و برای افزایش بهره وری و کارایی منجر به سود بیشتر، ریسک های زیادی به سلامت مردم، منتقل خواهد شد.

ترجمه توسط: مهسا خردمند

دریافت ترجمه مقاله: کلیک کنید.


(6)

کووید-۱۹ و تنگدستی کارگرانِ زنجیره‌های تأمین جهانی

این مقاله که در سایت دانشگاه «BATH» انگلستان منتشر شده است، به بررسی وضعیت نگران کننده کارگران زنجیره های تامین جهانی می پردازد. نویسنده با توصیف تغییر شرایط کار و زندگی همه ما به واسطه کرونا، به مقایسه بین وضعیت این کارگران و خطرهایی که با آن مواجه هستند با شرایط زندگی اغلب ما-از جمله خوانندگان این مقاله می پردازد. پروفسور اندرو کرِین، از ما می‌خواهد که (در این میان) زمانی را هم برای فکر کردن به کارگران زنجیره‌های تأمین در جهان اختصاص دهیم.‌ او که یک استاد برجسته حوزه مدیریت است، به دنبال بررسی اثر ناگوار قرنطینه‌های خانگی بر اقتصاد و زنجیره‌های تأمین، و هزینه‌های انسانی متعاقب آن است و عنوان می دارد که برای پژوهش‌گران و دغدغه مندان اجتماعی، یکی از مسائل دارای اولویت ذهنی، می‌بایست تأثیر کووید۱۹ بر میلیون‌ها کارگر روزمزدی باشد که در زنجیره‌های تأمین جهانی در حال محنت کشیدن هستند؛ کسانی که از میزان کمی از سپرهای محافظتی که ما از آن‌ها بهره می‌گیریم، برخوردارند.

ترجمه توسط: مریم یزدان پرست

دریافت ترجمه مقاله: کلیک کنید.


(7)

ویروس کرونا: ایرلند، یک جزیره با دو نرخ مرگ و میر بسیار متفاوت

این مقاله که در سایت نشریه «Irish Times» منتشر شده است، با بررسی شواهد مرتبط با تفاوت نرخ مرگ و میر بر اثر کرونا در ایرلند شمالی و ایرلند جنوبی، آن را به سیاست‌های متفاوت اتخاذ شده در رابطه با مواجهه با کرونا در این دو قسمت از جزیره ایرلند نسبت می دهد. ایرلند شمالی به خاطر اینکه تحت تبعیت از بریتانیا قرار دارد، سیاستهای بهداشتی همسو با آن اتخاذ کرده، در حالیکه ایرلند جنوبی مسیر متفاوتی را در پیش گرفته است.

ترجمه توسط: محمد مهدی فدوی

دریافت ترجمه مقاله: کلیک کنید.


(8)

 

حریم خصوصی در همه‌گیری

این مقاله که در سایت نشریه معروف «اکونومیست» منتشر شده است، به مسئله «حریم خصوصی» در اتحادیه اروپا در زمان همه گیری ویروس کرونا می پردازد. مقاله این موضوع را مطرح می کند که دولت ها برای کنترل همه گیری، ارتباطات و ردیابی افراد مبتلا نیاز دارند که نظارت های خود را بیشتر کنند و بر داده های خصوصی نظیر موبایل و تعاملات افراد دسترسی داشته باشند که این موضوع برای اتحادیه اروپا که قوانین سخت گیرانه ای راجع به حریم خصوصی و حفاظت از داده ها دارد، یک چالش بزرگ شده است.

ترجمه توسط: شیوا اسفاری

دریافت ترجمه مقاله: کلیک کنید.

مدرسه توسعه پایدار

مدرسه توسعه پایدار، تصمیم دارد تا در یک اقدام آموزشی-ترویجی از طریق ترجمه مقالات کاربردی و مفید مرتبط با توسعه پایدار، و در حوزه های مورد تمرکز مدرسه در حال حاضر نظیر «حوزه های اجتماعی مدیریت»، «توسعه محلی»، و «پیامدهای اجتماعی-اقتصادی بحران کرونا» سهم کوچکی در توسعه و نشر دانش مورد نیاز فعالین اجتماعی-اقتصادی، نهادهای سیاستگذاری و محققین ایفا نماید.

این مقالات توسط تیم مدرسه توسعه پایدار، ویرایش می شوند و سپس به شکل رایگان در وبسایت مدرسه توسعه پایدار(و در بخش تازه تاسیس «منابع») و با نام مترجم جهت استفاده عمومی قرار خواهند گرفت.

اگر وضعیت زبان خود را «بسیار خوب» ارزیابی می کنید، می توانید با تقبل یک یا چند مقاله، در تیم مترجمین داوطلب مدرسه توسعه پایدار قرار بگیرید و در این پروژه عام المنفعه مشارکت داشته باشید. سعی ما بر این است که مقالات خوب و کاربردی(عمدتا کوتاه) که برای جهت‌دهی و رشد فعالین اجتماعی-اقتصادی، سیاستگذاران و محققان به منظور کمک به مسائل توسعه پایدار در کشورمان، راهگشا هستند را انتخاب کنیم.

در صورت تمایل، یک رزومه به آدرس iransdschool@gmail.com ایمیل کنید.

مدرسه توسعه پایدار

سمینار آموزشی مجازی(وبینار)
بازگویی تجربه یک سفر آموزنده و توسعه‌ای به کنیا(Kenya)
پنجشنبه 28 فروردین-ساعت 15 تا 17

 

موضوع این وبینار:
کنیا، کشوری نسبتا کوچک و در شرق آفریقا، به عنوان آزمایشگاه توسعه در دنیا شناخته می‌شود. فقر مطلق مردمان این کشور در مقیاس گسترده، موضوع جذابی برای سازمان‌های پژوهشی و علمی دنیا شده تا در آن سرنخ های توسعه و فقرزدایی را دنبال کنند. تعداد و ابعاد مداخله‌های اجتماعی بیرونی در این کشور بسیار زیاد است و آن را به یک مقصد مهم برای فعالیت گروه‌های پژوهشی و سازمان‌های بین المللی گوناگون تبدیل کرده است.

امین یوسفی، مدتی پیش، از طرف دانشگاه LSE و در قالب پروژه درس «طراحی نوآوری اجتماعی» راهی یکی از بزرگترین زاغه نشین های دنیا با بیش از 2 میلیون جمعیت در نزدیکی نایروبی(پایتخت کنیا) شد. در این سمینار آموزشی، ضمن شنیدن تجربه سفر 10 روزه امین یوسفی به این کشورو آشنایی با حال و هوای زندگی مردمان آن، با نگاهی انتقادی به گفتگو راجع به مواجهه سازمان‌های بین‌المللی با کشورهای فقیر در پروژه‌های پژوهشی-توسعه‌ای خواهیم پرداخت. 


درباره ارائه دهنده: 
محمد امین یوسفی، در حال حاضر و با حمایت «موسسه حامی علوم انسانی» مشغول به تحصیل در رشته «نوآوری و کارآفرینی اجتماعی» در دانشگاه LSE (مدرسه اقتصاد لندن) است. زمینه کلی علاقه‌مندی او، رویکردهای نوآورانه در مقابله با فقر است و به طور مشخص‌تر، بر دو حوزه سرمایه گذاری اجتماعی(social investment) و مدل های رشد در بنگاه های اجتماعی، تمرکز دارد.


مخاطبان:
عموم فعالین اجتماعی و سازمان‌های مردم نهاد به ویژه پژوهشگران، فعالین و دنبال کنندگان مباحث توسعه و فقرزدایی؛ کارشناسان و مدیران دستگاه‌های دولتی و حاکمتی و سیاستگذاری در حوزه فقر و محرومیت زدایی، و تمامی ذهن‌های یادگیرنده‌ای که دوست دارند به پیشرفت و آبادانی ایران عزیزمان، یاری برسانند و به دنبال آشنایی با تجارب بین‌المللی در این حوزه هستند.

 

***
 

ثبت نام: ظرفیت تمام شد

ظرفیت زیرساخت ما برای این جلسه محدود است. برای ثبت نام، کافی است که حداکثر تا 27 فروردین و قبل از تمام شدن ظرفیت، از طریق لینک زیر، با پرداخت مبلغ 15000 تومان(به صورت اینترنتی) ثبت نام خود را قطعی کنید.

لینک ثبت نام>>>>ظرفیت تمام شد (توجه کنید که مبلغ را 150000 ریال وارد کنید)

*برای شرکت در جلسه نیاز به نصب هیچ ابزار فنی و نرم افزار خاصی ندارید. شما با یک کامپیوتر یا گوشی هوشمند متصل به اینترنت پرسرعت، می‌توانید از هر جای ایران و به راحتی در این جلسه شرکت کنید. لینک شرکت در دوره، برای شما صبح روز وبینار، ایمیل می‌شود. در وارد کردن درست ایمیل خود، دقت کنید.

*اگر در حین ثبت نام با مشکلی ایجاد شدید، با شماره 09129458095 ( 10 صبح تا 8 شب) تماس بگیرید.

 

***

 

طرح سوالات در  بخش پرسش و پاسخ:

در این جلسه فقط به تجربه آقای یوسفی از سفر کنیا پرداخته خواهد شد(و نه موضوعاتی از قبیل ادامه تحصیل در دانشگاه LSE و رشته نوآوری اجتماعی). برای اینکه مدیریت بهتری بر بخش پرسش و پاسخ جلسه داشته باشیم، ترجیحا سوالات خود را تا یک روز قبل از جلسه به ایمیل iransdschool@gmail.com یا شماره 09129458095 در تلگرام با ذکر نام ارسال کنید. سوالات توسط دبیر جلسه مطرح می شوند.

البته در حین جلسه هم امکان طرح سوالات به شکل شفاهی و کتبی وجود دارد. ولی با توجه به تعداد نفرات شرکت کننده، و مدیریت بهتر جلسه، وقت کمتری به آن اختصاص خواهد یافت.

مدرسه توسعه پایدار

سمینارهای آموزشی مجازی ویژه دوران قرنطینه کرونایی

(قابلیت شرکت از هر جای ایران)

 

در آستانه فرارسیدن نوروز 1399 هستیم و با توجه به شرایط پیش آمده به واسطه شیوع بیماری کرونا در کشور، بسیاری از مردم ایران این روزها را بیشتر در منزل میگذارنند. ما تصمیم گرفته ایم برای اینکه مخاطبان مدرسه توسعه پایدار، استفاده بیشتری از این ایام کنند، و با هدف تشویق به «تداوم جریان کار و زندگی در دوران کرونا»، چند سمینار آموزشی مجازی (وبینار) را به صورت «عام المنفعه» در اسفند 98 و فروردین 99 برگزار کنیم تا سهم کوچکی در ایجاد فضای همدلی در این دوران ایفا کنیم.

سمینارها کوتاه مدت هستند(با احتساب پرسش و پاسخ، به مدت 1.5 ساعت) و در هر کدام یک موضوع مرتبط با توسعه پایدار به شکل مقدماتی ارائه و به مخاطبان معرفی می شود. 

هرجای ایران عزیزمان که باشید، می توانید در این سمینارها شرکت کنید. کافی است که یک گوشی هوشمند یا لپ تاپ/کامپیوتر متصل به اینترنت پرسرعت در اختیار داشته باشید. نیازی به داشتن دوربین یا تجهیزات خاص صوتی/تصویری دیگری نیست.

 

ظرفیت هر سمینار محدود است(30نفر). فهرست را ببینید و در مورد هر کدام که تمایل داشتید، با کلیک بر گزینه ثبت نام در انتهای صفحه و انجام مراحل، حضور خود را در آن نهایی کنید. لینک و چگونگی حضور در وبینار مربوطه، صبح روز برگزاری وبینار برای شما به آدرسی که وارد کرده اید، ایمیل خواهد شد-ثبت نام پس از تکمیل ظرفیت هر وبینار، متوقف خواهد شد:

 

1-سمینار « آشنایی با ایزو 26000 (استاندارد مسئولیت اجتماعی سازمان ها) »

زمان:  28 اسفند 1399- ساعت 17 تا 18:30

درباره موضوع: استاندارد ایزو 26000، توصیه‌های راهنمایی کننده‌ای را برای توجه بهتر به مسئولیت اجتماعی در سازمان شما ارائه می‌دهد. این استاندارد شما را در ایجاد و ارائه یک استراتژی مسئولیت اجتماعی بلندمدت در فعالیت‌های سازمانی‌تان یاری می‌کند و همچنین به شما کمک می‌کند تا ابعاد مسئولیت اجتماعی را در همه جنبه های مختلف فعالیت شرکت یا سازمان تان(از فعالیت‌های کاری تا سیاست‌های محیط زیست، توسعه پایدار، کارکنان و جوامعی که بر آنها تأثیر می‌گذارید) را درنظر بگیرید. در این سمینار، این استاندارد به شکل مقدماتی معرفی شده و ابعاد مختلف آن تشریح می شود.

درباره ارائه دهنده: اسماعیل علیزاده، مدیرعامل شرکت مهندسی مشاور پیشروپارس سرآمد، مشاور در حوزه استقرار سیستم های مدیریت، مسئولیت اجتماعی سازمانها و مدل تعالی سازمانی می باشد. آقای علیزاده همچنین از اعضای کانون همراهان مدرسه توسعه پایدار هستند.

مخاطبان: کلیه فعالین اقتصادی علاقه مند به توسعه پایدار ایران عزیزمان، و به ویژه مدیران و کارشناسان واحدهای مرتبط با مسئولیت اجتماعی و تعالی سازمانی و همچنین فعالین سازمانهای مردم نهاد که در حوزه مسئولیت اجتماعی(CSR) با شرکت ها در ارتباط هستند.

 

2-سمینار  «آشنایی با مفهوم گزارش دهی مسئولیت اجتماعی شرکت ها»

زمان: دوشنبه 4 فروردین 1399-ساعت 17 تا 18:30

درباره موضوع: گزارش دهی مسئولیت اجتماعی یا گزارش دهی توسعه پایدار، مفهومی است که با گسترش روز افزون اهمیت توجه دنیای کسب و کار به مسائل جامعه و توسعه پایدار متولد شده و شرکت های زیادی در دنیا و حتی ایران به آن ورود کرده اند. این سمینار، مخاطبان را به شکل مقدماتی با این مفهوم، انگیزه های شرکت ها از پرداختن به آن و چگونگی بهره مندی بخش های مختلف جامعه از ظرفیت های آن  آشنا می کند.

درباره ارائه دهنده: هامون طهماسبی، پژوهشگر توسعه پایدار است که در حوزه های مرتبط نظیر مسئولیت اجتماعی سازمانها، و توسعه محلی به کار آموزشی و مشاوره ای مشغول است. او بنیانگذار و مدیر فعلی برنامه «مدرسه توسعه پایدار» است.

مخاطبان: کلیه فعالین اقتصادی علاقه مند به توسعه پایدار ایران عزیزمان، و به ویژه مدیران و کارشناسان واحدهای مرتبط با مسئولیت اجتماعی و تعالی سازمانی و همچنین فعالین سازمانهای مردم نهاد که در حوزه مسئولیت اجتماعی(CSR) با شرکت ها در ارتباط هستند.


 

3-سمینار  «نگاهی به استانداردهای جهانی و ملی حوزه نیکوکاری و اهمیت استانداردسازی برای موسسات نیکوکاری»

زمان: جمعه 8 فروردین 1399-ساعت 17 تا 18:30

درباره موضوع: در این سمینار، خانم خوش آئین، با معرفی مختصری از سه استاندارد حوزه موسسات نیکوکاری، از اهمیت و مزایای استانداردسازی برای موسسات نیکوکاری و خیریه ها صحبت می کند و اینکه استانداردسازی باعث فائق آمدن بر چه مسائلی در خیریه ها خواهد شد.

درباره ارائه دهنده: زهرا خوش آئین، دانش آموخته کارشناسی ارشد مهندسی صنایع از دانشگاه تهران است و در حال حاضر با موسسه افرا همکاری دارد که حوزه فعالیت این مجموعه، توسعه زیرساخت های مورد نیاز موسسات نیکوکاری است. خانم خوش آئین، همچنین از اعضای کانون همراهان مدرسه توسعه پایدار هستند.

مخاطبان: اعضا و فعالین حوزه موسسات خیریه، نیکوکاری و سازمانهای مردم نهاد و نیز برای کسانی که از بخش خصوصی یا مردمی با موسسات خیریه یا سازمانهای مردم نهاد در تعامل هستند.

 

4-سمینار «آشنایی با کشاورزی پایا (Permaculture)»

زمان: سه شنبه 12 فروردین-ساعت 17 تا 18:30

درباره وبینار: پرماکالچر یک نظام کشاورزی و اصول طراحی اجتماعی به حساب می‌آید که به موجب آن به صورت مستقیم یا شبیه‌سازی شده از الگو و یا ویژگی‌های مشاهده شده در اکوسیستم طبیعی بهره گرفته می‌شود. پرماکالچر (Permaculture) سیستمی است که در اصول طراحی آن از شبیه‌سازی و الگوهایی استفاده می‌شود که در طبیعت قابل مشاهده هستند. همچنین از آن تحت عنوان «کشاورزی الهام گرفته از فرهنگ بومی» نیز نام برده‌اند.

در این سمینار آقای علی مراد به ارائه‌ای گزارشی از دوره پرماکالچر که در کشور آلمان برگزار شده و تجربه زندگی با افراد مزرعه می‌گوید. در این ارائه ایشان همچنین از حال و هوای حاکم بر زندگی در دوره 15 روزه پرماکالچر کشور آلمان نیز سخن خواهند گفت.

درباره ارائه دهنده: علی مراد به مدت ۴ سال است که به طور متمرکز در زمینه life coaching (مربیگری زندگی) فعالیت می‌کند و به ساخت پادکست در این زمینه با عنوان «رادیو سنگ» مشغول است.

مخاطبان: عموم علاقه مندان به حوزه توسعه پایدار و هر کسی که مایل‌ است به یک داستان جذاب گوش داده و نگاهی تازه به موضوع آموزش و سبک زندگی پیدا کند.

 

***

ثبت نام

(ظرفیت همه وبینارها به پایان رسید)

 

***

توضیح مهم راجع به هزینه اندک ثبت نام: توجه کنید که مبلغ ناچیز 3 هزار تومان وجه ثبت نام، جهت اطمینان از حضور شما و نیز خریداری زیرساخت اجرای وبینار تعیین شده است(متاسفانه ما امکان فراهم نمودن زیرساخت وبینار با تعداد اعضای مبهم یا نامحدود نداریم و باید آن را متناسب با تعداد حاضرین در جلسه آموزشی، از ارائه دهندگان این سرویس، خریداری کنیم و لذا مهم است که آمار قطعی شرکت کنندگان را بدانیم تا بر مبنای آن برنامه ریزی کنیم-همچنین این روال، از ثبت نام تصادفی و غیرواقعی افراد نیز جلوگیری می کند).

هزینه اندک تعیین شده تماما صرف اجاره زیرساخت برگزاری وبینارهای مدرسه توسعه پایدار خواهد شد. لذا، عملا ما این سمینارها را به شکل رایگان و عام المنفعه و با اهداف ترویجی برگزار می کنیم تا سهم کوچکی در ایجاد همدلی در فضای امروز جامعه داشته باشیم.

مدرسه توسعه پایدار

 

  • زمان برگزاری: دوشنبه ها، 13، 20 و 27 آبان و 4، 11، 18 و 25 آذر -از ساعت 3.5 تا 7.5 بعدازظهر(7 نیم روز و جمعا 28 ساعت)

توجه کنید که ساعات آموزشی در این دوره، با افزایش 8 ساعته، به 28 ساعت رسیده است.

  • مکان برگزاری: دانشگاه صنعتی شریف
  • مهلت ثبت نام عادی: 12 آبان(با توجه به محدودیت ظرفیت-20نفر-، ثبت نام خود را به روزهای پایانی موکول نکنید)
  • مخاطبان: مدیران و کارشناسان بخش خصوصی، سازمان های مردم نهاد، سازمانهای دولتی، دانشجویان و به ویژه شاغلین و علاقه مندان حوزه  توسعه پایدار و مسئولیت اجتماعی سازمانی
  • تسهیل گر و مدرس: هامون طهماسبی

 هامون طهماسبی، دبیر مرکز توسعه پایدار پژوهشکده سیاست گذاری دانشگاه شریف است. او علاوه بر تجارب در حوزه مشاوره مدیریت و کار با سازمانهای بزرگ و کوچک، در زمینه توسعه پایدار و مسئولیت اجتماعی سازمان ها به انجام کار پژوهشی، مشاوره ای و آموزشی می پردازد. ارتباط با فضای سازمان های مردم نهاد و فعالیت های اجتماعی و داوطلبانه، به ویژه در حوزه محیط زیست، بخش دیگری از سوابق مرتبط ایشان است. موضوع کار تحقیقاتی دکترای ایشان در دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه صنعتی شریف نیز بر موضوع آموزش توسعه پایدار و CSR متمرکز بوده است. برای آشنایی بیشتر با رزومه ایشان می توانید به وبسایت شخصی شان به آدرس hamoont.ir مراچعه نمایید.

 


 

 
  • سرفصل‌های یادگیری:
1-دریچه ای به توسعه پایدار
مباحثی از قبیل آشنایی با چیستی و چرایی توسعه پایدار، تاثیرات مفهوم توسعه پایدار بر دنیا و فرصت های جدید کسب و کار و تحصیل در این حوزه، آشنایی با مسائل پیچیده و بده بستان ها(Trade-Offs) در توسعه پایدار، چرایی و چگونگی ملاحظه ذی نفعان در طراحی برنامه های توسعه پایدار، ارزیابی های محیط زیستی، اجتماعی و پایداری، آشنایی با اهداف جهانی توسعه پایدار و ملاحظات بومی مرتبط، معرفی برخی معاهدات مهم جهانی مرتبط با توسعه پایدار، نظام های تنظیم گری غیردولتی در توسعه پایدار و پاره ای مباحث منتخب دیگر 
 
2-توسعه پایدار در فضای کسب و کار و مسئولیت اجتماعی سازمان ها
مباحثی از قبیل آشنایی با مفاهیم پایداری سازمانی (Corporate Sustainability) و مسئولیت اجتماعی سازمانها(CSR)، گزارش دهی پایداری/مسئولیت اجتماعی بر اساس استاندارد جهانی GRI، رویکردهای اجتماعی در بازاریابی، مدیریت روابط و مشارکت با ذی نفعان، کارآفرینی اجتماعی و کسب و کارهای اجتماعی، همکاری ها و مشارکت های بین بخشی جهت توسعه پایدار
 
3-توسعه پایدار و ایران ما
نگاهی به مسائل،مخاطرات و تجربیات منتخب امروز ایران در حوزه توسعه پایدار، بایدها و نبایدهای مهم در توسعه پایدار محلی و فعالیت های محرومیت زدایی و بررسی مدل‌ها و تجارب منتخب این حوزه در کشور، نگاهی به رویکردها و ملاحظات مرتبط با ارزش ها و شاخصه های فرهنگی بومی در مسیر توسعه پایدار و مسئولیت اجتماعی سازمانها
 
 
4-تمرین و پروژه گروهی در رابطه با مسائل توسعه پایدار
هر دوره از مدرسه، شامل تمرین ها و پروژه های کوچک گروهی است که به تعمیق یادگیری و خودآموزی مباحث، یاری خواهد رساند. مشارکت فعال شرکت کنندگان در این بخش ها، به اثربخشی فرآیند یادگیری و هم آموزی کمک خواهد کرد.
 
  • همراه با ارائه گواهینامه پایان دوره دو زبانه
  • چند اتفاق مهم که برای اولین بار در این دوره از مدرسه توسعه پایدار شاهد آن خواهیم بود(نسبت به دوره های قبلی مدرسه):
    • افزایش تعداد ساعات دوره، از 20 ساعت به 28 ساعت
    • اختصاص یک نیم روز کامل از برنامه آموزشی، به موضوع تخصصی «توسعه محلی و محرومیت زدایی»
    • راه اندازی رسمی کانون همراهان مدرسه توسعه پایدار و امکان عضویت دانش آموختگان این دوره در آن
      • «کانون همراهان مدرسه توسعه پایدار» یک برنامه تکمیلی با هدف یادگیری مادام العمر، هم افزایی، کاریابی و شبکه سازی بین دانش آموختگان مدرسه توسعه پایدار است که همزمان با مدرسه پاییزه 98، به صورت رسمی شروع به کار کرده و همه شرکت کنندگان، پس از پایان دوره، در چارچوب ضوابط کانون همراهان، به آن افزوده خواهند شد. اطلاعات بیشتر: کلیک کنید.

 

 

  • هزینه ثبت نام آزاد: 900 هزار تومان

 

توضیحی ضروری راجع به هزینه های برگزاری دوره های فصلی مدرسه توسعه پایدار:

یک نکته مهم برای مدرسه توسعه پایدار این بوده که در این شرایط اقتصادی، امکان حضور در دوره را برای مخاطبان بیشتری فراهم آورد. از این منظر، علاوه بر کمک هزینه های آموزشی تعریف شده برای هر دوره، هزینه ساعتی برگزاری هر دوره نیز از دی 96 به بعد، پایین تر آمده است. یعنی دقیقا در مقطعی که اقتصاد ایران با تورم و افزایش چندبرابری قیمت ها روبرو شده است، ما در مدرسه توسعه پایدار، در راستای مسئولیت اجتماعی خود، هزینه ساعتی برگزاری دوره ها را پایین تر و پایین تر آورده ایم. جدول زیر در این رابطه، دید خوبی به شما می دهد:

 
 
*همچنین دقت کنید که ما یک دوره رسمی دانشگاه صنعتی شریف هستیم(بسیاری از دوره های مشابهی که با نام دانشگاه شریف برگزار می شوند، از مجاری قانونی ثبت نشده اند و بدون پرداخت هزینه های سربار به دانشگاه و به نوعی دور از چشم مجاری رسمی دانشگاه برگزار می شوند).
که البته ما از این بابت سربارهای نسبتا سنگینی هم به دانشگاه و مرکز آموزش های آزاد پرداخت می کنیم که کسورات هر دوره را به حدود 40 درصد می رساند. 
امیدواریم که بتوانیم همچنان در این مسیر، ثابت قدم باشیم. قطعا همراه شدن حامیان مالی و اسپانسرها، کمک زیادی به تثبیت این رویه خواهد کرد.

 

  • روش ثبت ناملطفا به توضیحات زیر دقت کنید و مراحل را با دقت طی کنید:

      1- ابتدا به صفحه مرکز آموزشهای آزاد دانشگاه شریف به آدرس (https://pedu.sharif.edu/login) مراجعه کنید و بر روی عبارت «ثبت نام دانش پذیر» کلیک کنید.

      2- سپس در صفحه بعدی، به دقت فرم ثبت نام عمومی در سامانه را تکمیل کنید و دقت کنید که ایمیل خود را به درستی وارد نمایید.
      3- سپس به ایمیل خود بروید و با باز کردن ایمیل دریافتی از سامانه، بر روی گزینه «فعال سازی» کلیک کنید تا حساب کاربری شما فعال شود.
      4- حال مجدد به صفحه مرکز آموزشهای آزاد دانشگاه شریف به آدرس (https://pedu.sharif.edu/login) مراجعه کنید و در کادر اول(نام کاربری)، ایمیل خود و در کادر دوم(کلمه عبور)، رمزی را که موقع ثبت نام درج کرده اید، تایپ کنید و وارد سامانه شوید.
      5-در قسمت آخرین رویدادها، عبارت «مدرسه» را جستجو کنید و بر روی «مدرسه توسعه پایدار و مسئولیت اجتماعی سازمانها» و عبارت «ثبت نام» کلیک کنید.
      6-در صفحه ای که باز می شود، با انتخاب گزینه «اینترنتی» یا «آفلاین» مراحل پرداخت ثبت نام خود را به شکل مقتضی انجام دهید:
 

۱پرداخت اینترنتی

 

■ برای این منظور، گزینه «اینترنتی» را در پایین صفحه انتخاب کنید و بر دکمه «پرداخت» کلیک کنید. شما به طور خودکار به درگاه بانک متصل می شوید و در آنجا با وارد کردن اطلاعات کارت خود می توانید مبلغ دوره(900هزار تومان) را پرداخت نمایید. 

  • ■ در صورتی که مشمول بورس شده باشید، کد تخفیفی به شما تعلق می گیرد که می توانید با وارد کردن آن قبل از کلیک بر دکمه «پرداخت»، هزینه کمتری پرداخت نمایید.

    لطفا ثبت نام خود را به ایمیل iransdschool@gmail.com  و یا آی‌دی تلگرام @SDSchool_Admin (یا به شماره 09129458095) نیز اطلاع فرمایید.

    ۲پرداخت آفلاین(واریز وجه به حساب بانکی)

     

     برای این منظور، بر روی گزینه «آفلاین» کلیک کنید.

     شما بایستی قبلا هزینه ثبت‌نام را به شماره حساب زیر واریز نموده و تصویر یا اسکن فیش آن را به همراه شماره قبض در انتهای صفحه وارد و بارگزاری نمایید.

    شماره حساب: ۶۹۴۹۶۱۹۵۵۳ بانک ملت، بنام مدیریت آموزش‌های آزاد دانشگاه صنعتی شریف-شناسه 123470

     

     

    (شماره شبا:  53  6195  6949  0000 0000 IR 84 0120)-شناسه 123470

     ثبت نام آفلاین نیاز به تائید مجری دوره دارد. لذا پس از طی مراحل بالا،ثبت نام خود را حتما از طریق تماس با راه های ارتباطی مدرسه اطلاع دهید و منتظر تائید مجری در سامانه برای قطعی شدن ثبت نام خود باشید. در نظر داشته باشید که تاوقتی تائید مجری در سامانه انجام نشود، ثبت نام شما پایان نمی یابد.

     

     

     به جهت سهولت در کار، پیشنهاد ما استفاده از روش 1 یعنی پرداخت اینترنتی است.

    ■ در صورت وجود هر گونه سوال و یا ابهام در این زمینه، لطفا پیش از واریز وجه، با ما تماس بگیرید. پس از واریز وجه به حساب دانشگاه، امکان بازگشت پول شما وجود نخواهد داشت.

     

     

     راه‌های تماس با ما:

     

    • تلفن:  66065139(داخلی صفر)  و 09129458095
    • آی‌دی تلگرام @SDSchool_Admin
    • ایمیل iransdschool@gmail.com

     

    ■ جهت کسب اطلاعات بیشتر، به کانال تلگرام «مدرسه توسعه پایدار» بپیوندید: @sdschool

    مدرسه توسعه پایدار