نشست 28

کنشگری محیط زیست: از سرگرمی تا اثربخشی

تاریخ رویداد: 16 شهریور 1401
ساعت برگزاری:
نحوه برگزاری: آنلاین
سخنرانان:

حسین آخانی، میترا البرزی منش، بهمن ایزدی، آرش خیراندیش، محمد درویش، مسعود مولانا، حمیدرضا میرزاده

درباره رویداد

حال محیط زیست کشورمان خوب نیست و این روزها کمتر جایی در ایران پهناورمان وجود دارد که مردمانش به نوعی با مصیبت‌های واردشده به محیط زیست روبرو نباشند و چگونگی کمک به بهبود این چالش‌ها ذهن بسیاری از دغدغه‌مندان محیط زیست را به خود مشغول کرده و باعث شده بسیاری پا به عرصۀ فعالیت محیط زیستی بگذارند.

«فعالیت محیط زیستی» یا «کنش‌گری‌ محیط زیستی» موضوعی است که در دهه گذشته بیش از پیش مورد توجه افکار عمومی در ایران عزیزمان قرار گرفته است. ما شاهد شکل‌گیری فعالیت‌های متنوعی در این حوزه در فضای سازمان‌های مردم‌نهاد، تشکل‌‌های غیررسمی، فعالیت‌های فردی و یا شبکه‌های اجتماعی هستیم.

فارغ از مباحثی که مرتبط با فراهم‌بودن بسترها و ساختارهای کلان جامعه برای کنش‌گری موثر می‌توان طرح نمود، در این رویداد به دنبال ترسیم شکل موثر کنش‌گری محیط زیست و ملاحظات مرتبط با آن هستیم تا بتواند درس‌آموخته‌های آن برای عموم فعالین اجتماعی و به ویژه فعالین محیط زیست فعلی و آینده مورد استفاده قرار بگیرد.

دغدغه مدرسه توسعه پایدار از برگزاری این رویداد کمک به اصلاح نگرش‌ها و توانمندی‌سازی فعالین اجتماعی و محیط زیستی در کشور برای اثربخشی بهتر فعالیت‌های ایشان در کمک به مسائل عمومی جامعه است. تجربه نشان داده که علی‌رغم دستاوردهای خوب از سوی فعالین محیط زیست، با این حال هنوز برخی موانع نگرشی، کج‌فهمی‌ها و نادانستنی‌ها بر کیفیت و چگونگی تحقق اهداف ایشان اثرگذار است و امیدوار هستیم که این رویداد کمک کند که وقت و انرژی کنش‌گران محیط زیست فعلی و آینده کشور بتواند با بهره‌وری بیشتر و بهتری و به دور از حاشیه‌ها و یا اقدامات نمایشی، کم‌اهمیت و یا  کم‌اثر، به شکل کارامدتری در خدمت حل مسائل محیط زیستی واقعی و اساسی کشور قرار بگیرد.

درس‌آموخته‌های این جلسه برای عموم کنش‌گران اجتماعی (و نه فقط فعالین محیط زیست) و به ویژه در حوزه‌هایی که با فقر کنش‌گری روبرو هستیم هم می‌تواند قابل استفاده باشد.

تاکید می‌شود که موضوع این رویداد، خودِ کنش‌گران محیط زیست هستند و نه پرداختن به ساختارها، قوانین و بسترهای لازم برای کنش‌گری محیط زیستی (که در جای خود و در رویدادای بعدی می‌‌توانند مورد بحث قرار بگیرد)؛ به بیان دیگر ما به دنبال پاسخ به این سوال هستیم که بر بستر شرایط موجود، کنش‌گران محیط زیست چگونه باید فکر کنند و عمل کنند که بیشترین اثر را در جهت کمک به محیط زیست کشور داشته باشند.

گزارش مختصر رویداد

حال محیط زیست کشورمان خوب نیست و این روزها کمتر جایی در ایران پهناورمان وجود دارد که مردمانش به نوعی با مصیبت‌های واردشده به محیط زیست روبرو نباشند و چگونگی کمک به بهبود این چالش‌ها ذهن بسیاری از دغدغه‌مندان محیط زیست را به خود مشغول کرده و باعث شده بسیاری پا به عرصۀ فعالیت محیط زیستی بگذارند.

«فعالیت محیط زیستی» یا «کنش‌گری‌ محیط زیستی» موضوعی است که در دهه گذشته بیش از پیش مورد توجه افکار عمومی در ایران عزیزمان قرار گرفته است. ما شاهد شکل‌گیری فعالیت‌های متنوعی در این حوزه در فضای سازمان‌های مردم‌نهاد، تشکل‌‌های غیررسمی، فعالیت‌های فردی و یا شبکه‌های اجتماعی هستیم.

فارغ از مباحثی که مرتبط با فراهم‌بودن بسترها و ساختارهای کلان جامعه برای کنش‌گری موثر می‌توان طرح نمود، در این رویداد به دنبال ترسیم شکل موثر کنش‌گری محیط زیست و ملاحظات مرتبط با آن هستیم تا بتواند درس‌آموخته‌های آن برای عموم فعالین اجتماعی و به ویژه فعالین محیط زیست فعلی و آینده مورد استفاده قرار بگیرد.

دغدغه مدرسه توسعه پایدار از برگزاری این رویداد کمک به اصلاح نگرش‌ها و توانمندی‌سازی فعالین اجتماعی و محیط زیستی در کشور برای اثربخشی بهتر فعالیت‌های ایشان در کمک به مسائل عمومی جامعه است. تجربه نشان داده که علی‌رغم دستاوردهای خوب از سوی فعالین محیط زیست، با این حال هنوز برخی موانع نگرشی، کج‌فهمی‌ها و نادانستنی‌ها بر کیفیت و چگونگی تحقق اهداف ایشان اثرگذار است و امیدوار هستیم که این رویداد کمک کند که وقت و انرژی کنش‌گران محیط زیست فعلی و آینده کشور بتواند با بهره‌وری بیشتر و بهتری و به دور از حاشیه‌ها و یا اقدامات نمایشی، کم‌اهمیت و یا  کم‌اثر، به شکل کارامدتری در خدمت حل مسائل محیط زیستی واقعی و اساسی کشور قرار بگیرد.

درس‌آموخته‌های این جلسه برای عموم کنش‌گران اجتماعی (و نه فقط فعالین محیط زیست) و به ویژه در حوزه‌هایی که با فقر کنش‌گری روبرو هستیم هم می‌تواند قابل استفاده باشد.

تاکید می‌شود که موضوع این رویداد، خودِ کنش‌گران محیط زیست هستند و نه پرداختن به ساختارها، قوانین و بسترهای لازم برای کنش‌گری محیط زیستی (که در جای خود و در رویدادای بعدی می‌‌توانند مورد بحث قرار بگیرد)؛ به بیان دیگر ما به دنبال پاسخ به این سوال هستیم که بر بستر شرایط موجود، کنش‌گران محیط زیست چگونه باید فکر کنند و عمل کنند که بیشترین اثر را در جهت کمک به محیط زیست کشور داشته باشند.